{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5359128"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5359128","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση της μετατόπισης του δασοορίου σε ορεινούς όγκους της Ελλάδας με χρονοσειρές πολυφασματικών δορυφορικών δεδομένων","abstract":"Η μεταβολή του δασοορίου αποτελεί έναν από τους πλέον αξιόπιστους δείκτες οικολογικής απόκρισης στην κλιματική αλλαγή και στις αλλαγές χρήσεων γης, ιδίως στα ορεινά οικοσυστήματα. Η παρούσα εργασία διερευνά τη μακροχρόνια μετατόπιση του δασοορίου και τη δυναμική της δασικής βλάστησης στον πυρήνα του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου (Βάλια Κάλντα) για την περίοδο 1945–2024, συνδυάζοντας ιστορικές και σύγχρονες γεωχωρικές πηγές. Ειδικότερα, χρησιμοποιήθηκαν ορθοφωτοχάρτες του 1945 και 2010, πολυφασματική εικόνα υψηλής ανάλυσης PlanetScope (2024), καθώς και χρονοσειρές πολυφασματικών δεικτών NDVI, SAVI και NDWI από τους δορυφόρους Landsat (2000–2024) και Sentinel-2 (2018–2024).Η μεθοδολογική προσέγγιση περιέλαβε (α) φωτοερμηνεία πυκνότητας κόμης, (β) χαρτογράφηση του δασοορίου σε τρεις χρονικές τομές και (γ) αυτόματο εντοπισμό του δασοορίου με τον αλγόριθμο Random Forest, ο οποίος εκπαιδεύτηκε σε 9064 σημεία και μορφολογικά δεδομένα (υψόμετρο, κλίση, έκθεση). Η ανάλυση των χρονοσειρών NDVI και SAVI σε 9064 σημεία αποκάλυψε στατιστικά σημαντικές αυξητικές τάσεις (p < 0.001), κυρίως σε δάση μαύρης πεύκης (Pinus nigra) και ρόμπολου (Pinus heldreichii). Αντίθετα, οι δείκτες NDWI παρουσίασαν αρνητικές τάσεις στα δάση οξυάς (Fagus sylvatica), υποδηλώνοντας ελαφρά μείωση της επιφανειακής υγρασίας. Η δασική έκταση αυξήθηκε συνολικά κατά 6,1% (≈ 445 ha), ενώ τα υπαλπικά λιβάδια μειώθηκαν κατά 24,6%. Η μεγαλύτερη αύξηση καταγράφηκε μεταξύ Υπαλπικό → Δασικό, με μέσο υψόμετρο περίπου 1.770 μ., γεγονός που επιβεβαιώνει την ανοδική μετατόπιση του δασοορίου. Η χωρική ανάλυση έδειξε ότι η ανάκαμψη και πύκνωση της δασικής βλάστησης εκδηλώνονται κυρίως στις ανατολικές και βορειοανατολικές εκθέσεις, όπου η έκθεση και η τοπογραφία ευνοούν τη φυσική αναγέννηση. Η αυτοματοποίηση της χαρτογράφησης του δασοορίου με Landsat και Sentinel-2 παρήγαγε εξαιρετικά υψηλά ποσοστά χωρικής συμφωνίας (94–96%) με τις χειροκίνητες γραμμές αναφοράς από τα δεδομένα Planet και Κτηματολογίου, επιβεβαιώνοντας την αξιοπιστία της μεθόδου. Η εργασία αυτή αποτελεί την πρώτη εφαρμογή στην Ελλάδα αυτοματοποιημένης χαρτογράφησης δασοορίου με πολυαισθητηριακή επικύρωση και διαχρονική ανάλυση, παρέχοντας ένα αναπαράξιμο πλαίσιο για τη μακροχρόνια παρακολούθηση των ορεινών οικοσυστημάτων. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η ανάκαμψη της δασικής βλάστησης στη Βάλια Κάλντα οφείλεται κυρίως στη μείωση της βόσκησης και την εγκατάλειψη των παραδοσιακών χρήσεων γης, σε συνδυασμό με ευνοϊκότερες κλιματικές συνθήκες. Η συνδυασμένη αξιοποίηση δορυφορικών χρονοσειρών και ιστορικών δεδομένων αποδεικνύεται πολύτιμο εργαλείο για τη συστηματική παρακολούθηση των δασοορίων και τη διαχείριση της βιοποικιλότητας στις ορεινές ζώνες της Ελλάδας.","abstract_html":"Η μεταβολή του δασοορίου αποτελεί έναν από τους πλέον αξιόπιστους δείκτες οικολογικής απόκρισης στην κλιματική αλλαγή και στις αλλαγές χρήσεων γης, ιδίως στα ορεινά οικοσυστήματα. Η παρούσα εργασία διερευνά τη μακροχρόνια μετατόπιση του δασοορίου και τη δυναμική της δασικής βλάστησης στον πυρήνα του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου (Βάλια Κάλντα) για την περίοδο 1945–2024, συνδυάζοντας ιστορικές και σύγχρονες γεωχωρικές πηγές. Ειδικότερα, χρησιμοποιήθηκαν ορθοφωτοχάρτες του 1945 και 2010, πολυφασματική εικόνα υψηλής ανάλυσης PlanetScope (2024), καθώς και χρονοσειρές πολυφασματικών δεικτών NDVI, SAVI και NDWI από τους δορυφόρους Landsat (2000–2024) και Sentinel-2 (2018–2024).Η μεθοδολογική προσέγγιση περιέλαβε (α) φωτοερμηνεία πυκνότητας κόμης, (β) χαρτογράφηση του δασοορίου σε τρεις χρονικές τομές και (γ) αυτόματο εντοπισμό του δασοορίου με τον αλγόριθμο Random Forest, ο οποίος εκπαιδεύτηκε σε 9064 σημεία και μορφολογικά δεδομένα (υψόμετρο, κλίση, έκθεση). Η ανάλυση των χρονοσειρών NDVI και SAVI σε 9064 σημεία αποκάλυψε στατιστικά σημαντικές αυξητικές τάσεις (p < 0.001), κυρίως σε δάση μαύρης πεύκης (Pinus nigra) και ρόμπολου (Pinus heldreichii). Αντίθετα, οι δείκτες NDWI παρουσίασαν αρνητικές τάσεις στα δάση οξυάς (Fagus sylvatica), υποδηλώνοντας ελαφρά μείωση της επιφανειακής υγρασίας. Η δασική έκταση αυξήθηκε συνολικά κατά 6,1% (≈ 445 ha), ενώ τα υπαλπικά λιβάδια μειώθηκαν κατά 24,6%. Η μεγαλύτερη αύξηση καταγράφηκε μεταξύ Υπαλπικό → Δασικό, με μέσο υψόμετρο περίπου 1.770 μ., γεγονός που επιβεβαιώνει την ανοδική μετατόπιση του δασοορίου. Η χωρική ανάλυση έδειξε ότι η ανάκαμψη και πύκνωση της δασικής βλάστησης εκδηλώνονται κυρίως στις ανατολικές και βορειοανατολικές εκθέσεις, όπου η έκθεση και η τοπογραφία ευνοούν τη φυσική αναγέννηση. Η αυτοματοποίηση της χαρτογράφησης του δασοορίου με Landsat και Sentinel-2 παρήγαγε εξαιρετικά υψηλά ποσοστά χωρικής συμφωνίας (94–96%) με τις χειροκίνητες γραμμές αναφοράς από τα δεδομένα Planet και Κτηματολογίου, επιβεβαιώνοντας την αξιοπιστία της μεθόδου. Η εργασία αυτή αποτελεί την πρώτη εφαρμογή στην Ελλάδα αυτοματοποιημένης χαρτογράφησης δασοορίου με πολυαισθητηριακή επικύρωση και διαχρονική ανάλυση, παρέχοντας ένα αναπαράξιμο πλαίσιο για τη μακροχρόνια παρακολούθηση των ορεινών οικοσυστημάτων. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η ανάκαμψη της δασικής βλάστησης στη Βάλια Κάλντα οφείλεται κυρίως στη μείωση της βόσκησης και την εγκατάλειψη των παραδοσιακών χρήσεων γης, σε συνδυασμό με ευνοϊκότερες κλιματικές συνθήκες. Η συνδυασμένη αξιοποίηση δορυφορικών χρονοσειρών και ιστορικών δεδομένων αποδεικνύεται πολύτιμο εργαλείο για τη συστηματική παρακολούθηση των δασοορίων και τη διαχείριση της βιοποικιλότητας στις ορεινές ζώνες της Ελλάδας.","abstract_has_math":false,"creators":["ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ","PROFITIS CHRISTOS STEFANOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:49Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5359128"],"render_values":[{"text":"uoadl:5359128","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5359128","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ","PROFITIS CHRISTOS STEFANOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5359128","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5359128"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μεταβολή του δασοορίου αποτελεί έναν από τους πλέον αξιόπιστους δείκτες οικολογικής απόκρισης στην κλιματική αλλαγή και στις αλλαγές χρήσεων γης, ιδίως στα ορεινά οικοσυστήματα. Η παρούσα εργασία διερευνά τη μακροχρόνια μετατόπιση του δασοορίου και τη δυναμική της δασικής βλάστησης στον πυρήνα του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου (Βάλια Κάλντα) για την περίοδο 1945–2024, συνδυάζοντας ιστορικές και σύγχρονες γεωχωρικές πηγές. Ειδικότερα, χρησιμοποιήθηκαν ορθοφωτοχάρτες του 1945 και 2010, πολυφασματική εικόνα υψηλής ανάλυσης PlanetScope (2024), καθώς και χρονοσειρές πολυφασματικών δεικτών NDVI, SAVI και NDWI από τους δορυφόρους Landsat (2000–2024) και Sentinel-2 (2018–2024).Η μεθοδολογική προσέγγιση περιέλαβε (α) φωτοερμηνεία πυκνότητας κόμης, (β) χαρτογράφηση του δασοορίου σε τρεις χρονικές τομές και (γ) αυτόματο εντοπισμό του δασοορίου με τον αλγόριθμο Random Forest, ο οποίος εκπαιδεύτηκε σε 9064 σημεία και μορφολογικά δεδομένα (υψόμετρο, κλίση, έκθεση). Η ανάλυση των χρονοσειρών NDVI και SAVI σε 9064 σημεία αποκάλυψε στατιστικά σημαντικές αυξητικές τάσεις (p < 0.001), κυρίως σε δάση μαύρης πεύκης (Pinus nigra) και ρόμπολου (Pinus heldreichii). Αντίθετα, οι δείκτες NDWI παρουσίασαν αρνητικές τάσεις στα δάση οξυάς (Fagus sylvatica), υποδηλώνοντας ελαφρά μείωση της επιφανειακής υγρασίας. Η δασική έκταση αυξήθηκε συνολικά κατά 6,1% (≈ 445 ha), ενώ τα υπαλπικά λιβάδια μειώθηκαν κατά 24,6%. Η μεγαλύτερη αύξηση καταγράφηκε μεταξύ Υπαλπικό → Δασικό, με μέσο υψόμετρο περίπου 1.770 μ., γεγονός που επιβεβαιώνει την ανοδική μετατόπιση του δασοορίου. Η χωρική ανάλυση έδειξε ότι η ανάκαμψη και πύκνωση της δασικής βλάστησης εκδηλώνονται κυρίως στις ανατολικές και βορειοανατολικές εκθέσεις, όπου η έκθεση και η τοπογραφία ευνοούν τη φυσική αναγέννηση. Η αυτοματοποίηση της χαρτογράφησης του δασοορίου με Landsat και Sentinel-2 παρήγαγε εξαιρετικά υψηλά ποσοστά χωρικής συμφωνίας (94–96%) με τις χειροκίνητες γραμμές αναφοράς από τα δεδομένα Planet και Κτηματολογίου, επιβεβαιώνοντας την αξιοπιστία της μεθόδου. Η εργασία αυτή αποτελεί την πρώτη εφαρμογή στην Ελλάδα αυτοματοποιημένης χαρτογράφησης δασοορίου με πολυαισθητηριακή επικύρωση και διαχρονική ανάλυση, παρέχοντας ένα αναπαράξιμο πλαίσιο για τη μακροχρόνια παρακολούθηση των ορεινών οικοσυστημάτων. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η ανάκαμψη της δασικής βλάστησης στη Βάλια Κάλντα οφείλεται κυρίως στη μείωση της βόσκησης και την εγκατάλειψη των παραδοσιακών χρήσεων γης, σε συνδυασμό με ευνοϊκότερες κλιματικές συνθήκες. Η συνδυασμένη αξιοποίηση δορυφορικών χρονοσειρών και ιστορικών δεδομένων αποδεικνύεται πολύτιμο εργαλείο για τη συστηματική παρακολούθηση των δασοορίων και τη διαχείριση της βιοποικιλότητας στις ορεινές ζώνες της Ελλάδας.","The dynamics of the forestline constitute one of the most reliable ecological indicators of climate and land-use changes, especially in mountainous ecosystems. The present study investigates the long-term spatiotemporal shifts of the forestline and forest vegetation dynamics in the core of the Northern Pindos National Park (Valia Kalda) over the period 1945–2024, by integrating historical and multispectral satellite data. The analysis combined aerial orthophotos from 1945 and 2010, a high-resolution PlanetScope image from 2024, and multitemporal vegetation indices (NDVI, SAVI, NDWI) derived from Landsat (2000–2024) and Sentinel-2 (2018–2024) imagery. The methodological framework included (a) photo-interpretation of canopy density, (b) mapping of the forestline for three reference years, and (c) automated forestline delineation using a Random Forest classifier trained with 9,064 field points and morphometric variables (elevation, slope, aspect). Time-series analysis of NDVI and SAVI across 9064 locations revealed significant positive trends (p < 0.001), particularly in Pinus nigra and Pinus heldreichii forests, whereas NDWI values showed a slight negative trend in Fagus sylvatica stands, indicating reduced surface moisture. The total forest cover increased by approximately 6.1% (≈ 445 ha), while subalpine grasslands decreased by 24.6%. The most pronounced upward shifts occurred around 1,770 m elevation, with extensive conversion from subalpine to forested areas. The recovery and densification of forest vegetation were mainly observed on eastern and northeastern slopes, where geomorphological and microclimatic conditions favor natural regeneration. Automated forestline delineations derived from Landsat and Sentinel-2 imagery exhibited very high spatial agreement (94–96%) with manual reference lines from PlanetScope and cadastral datasets, demonstrating the robustness and transferability of the Random Forest approach. This work represents the first application in Greece of an automated, multi-sensor forestline mapping methodology supported by manual high-resolution validation, offering a reproducible framework for long-term forest-line monitoring in mountainous environments. The observed upward and densification trends are primarily attributed to forest recovery following grazing abandonment and to increasing temperatures that promote the establishment of tree species at higher elevations. The combined use of satellite time series and historical imagery proves to be an effective tool for forestline monitoring, biodiversity management, and climate-change impact assessment in Greek mountain ecosystems."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση της μετατόπισης του δασοορίου σε ορεινούς όγκους της Ελλάδας με χρονοσειρές πολυφασματικών δορυφορικών δεδομένων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ","PROFITIS CHRISTOS STEFANOS"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η μεταβολή του δασοορίου αποτελεί έναν από τους πλέον αξιόπιστους δείκτες οικολογικής απόκρισης στην κλιματική αλλαγή και στις αλλαγές χρήσεων γης, ιδίως στα ορεινά οικοσυστήματα. Η παρούσα εργασία διερευνά τη μακροχρόνια μετατόπιση του δασοορίου και τη δυναμική της δασικής βλάστησης στον πυρήνα του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου (Βάλια Κάλντα) για την περίοδο 1945–2024, συνδυάζοντας ιστορικές και σύγχρονες γεωχωρικές πηγές. Ειδικότερα, χρησιμοποιήθηκαν ορθοφωτοχάρτες του 1945 και 2010, πολυφασματική εικόνα υψηλής ανάλυσης PlanetScope (2024), καθώς και χρονοσειρές πολυφασματικών δεικτών NDVI, SAVI και NDWI από τους δορυφόρους Landsat (2000–2024) και Sentinel-2 (2018–2024).Η μεθοδολογική προσέγγιση περιέλαβε (α) φωτοερμηνεία πυκνότητας κόμης, (β) χαρτογράφηση του δασοορίου σε τρεις χρονικές τομές και (γ) αυτόματο εντοπισμό του δασοορίου με τον αλγόριθμο Random Forest, ο οποίος εκπαιδεύτηκε σε 9064 σημεία και μορφολογικά δεδομένα (υψόμετρο, κλίση, έκθεση). Η ανάλυση των χρονοσειρών NDVI και SAVI σε 9064 σημεία αποκάλυψε στατιστικά σημαντικές αυξητικές τάσεις (p < 0.001), κυρίως σε δάση μαύρης πεύκης (Pinus nigra) και ρόμπολου (Pinus heldreichii). Αντίθετα, οι δείκτες NDWI παρουσίασαν αρνητικές τάσεις στα δάση οξυάς (Fagus sylvatica), υποδηλώνοντας ελαφρά μείωση της επιφανειακής υγρασίας. Η δασική έκταση αυξήθηκε συνολικά κατά 6,1% (≈ 445 ha), ενώ τα υπαλπικά λιβάδια μειώθηκαν κατά 24,6%. Η μεγαλύτερη αύξηση καταγράφηκε μεταξύ Υπαλπικό → Δασικό, με μέσο υψόμετρο περίπου 1.770 μ., γεγονός που επιβεβαιώνει την ανοδική μετατόπιση του δασοορίου. Η χωρική ανάλυση έδειξε ότι η ανάκαμψη και πύκνωση της δασικής βλάστησης εκδηλώνονται κυρίως στις ανατολικές και βορειοανατολικές εκθέσεις, όπου η έκθεση και η τοπογραφία ευνοούν τη φυσική αναγέννηση. Η αυτοματοποίηση της χαρτογράφησης του δασοορίου με Landsat και Sentinel-2 παρήγαγε εξαιρετικά υψηλά ποσοστά χωρικής συμφωνίας (94–96%) με τις χειροκίνητες γραμμές αναφοράς από τα δεδομένα Planet και Κτηματολογίου, επιβεβαιώνοντας την αξιοπιστία της μεθόδου. Η εργασία αυτή αποτελεί την πρώτη εφαρμογή στην Ελλάδα αυτοματοποιημένης χαρτογράφησης δασοορίου με πολυαισθητηριακή επικύρωση και διαχρονική ανάλυση, παρέχοντας ένα αναπαράξιμο πλαίσιο για τη μακροχρόνια παρακολούθηση των ορεινών οικοσυστημάτων. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η ανάκαμψη της δασικής βλάστησης στη Βάλια Κάλντα οφείλεται κυρίως στη μείωση της βόσκησης και την εγκατάλειψη των παραδοσιακών χρήσεων γης, σε συνδυασμό με ευνοϊκότερες κλιματικές συνθήκες. Η συνδυασμένη αξιοποίηση δορυφορικών χρονοσειρών και ιστορικών δεδομένων αποδεικνύεται πολύτιμο εργαλείο για τη συστηματική παρακολούθηση των δασοορίων και τη διαχείριση της βιοποικιλότητας στις ορεινές ζώνες της Ελλάδας.","The dynamics of the forestline constitute one of the most reliable ecological indicators of climate and land-use changes, especially in mountainous ecosystems. The present study investigates the long-term spatiotemporal shifts of the forestline and forest vegetation dynamics in the core of the Northern Pindos National Park (Valia Kalda) over the period 1945–2024, by integrating historical and multispectral satellite data. The analysis combined aerial orthophotos from 1945 and 2010, a high-resolution PlanetScope image from 2024, and multitemporal vegetation indices (NDVI, SAVI, NDWI) derived from Landsat (2000–2024) and Sentinel-2 (2018–2024) imagery. The methodological framework included (a) photo-interpretation of canopy density, (b) mapping of the forestline for three reference years, and (c) automated forestline delineation using a Random Forest classifier trained with 9,064 field points and morphometric variables (elevation, slope, aspect). Time-series analysis of NDVI and SAVI across 9064 locations revealed significant positive trends (p < 0.001), particularly in Pinus nigra and Pinus heldreichii forests, whereas NDWI values showed a slight negative trend in Fagus sylvatica stands, indicating reduced surface moisture. The total forest cover increased by approximately 6.1% (≈ 445 ha), while subalpine grasslands decreased by 24.6%. The most pronounced upward shifts occurred around 1,770 m elevation, with extensive conversion from subalpine to forested areas. The recovery and densification of forest vegetation were mainly observed on eastern and northeastern slopes, where geomorphological and microclimatic conditions favor natural regeneration. Automated forestline delineations derived from Landsat and Sentinel-2 imagery exhibited very high spatial agreement (94–96%) with manual reference lines from PlanetScope and cadastral datasets, demonstrating the robustness and transferability of the Random Forest approach. This work represents the first application in Greece of an automated, multi-sensor forestline mapping methodology supported by manual high-resolution validation, offering a reproducible framework for long-term forest-line monitoring in mountainous environments. The observed upward and densification trends are primarily attributed to forest recovery following grazing abandonment and to increasing temperatures that promote the establishment of tree species at higher elevations. The combined use of satellite time series and historical imagery proves to be an effective tool for forestline monitoring, biodiversity management, and climate-change impact assessment in Greek mountain ecosystems."],"dc:identifier":["uoadl:5359128","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5359128"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Εκτίμηση της μετατόπισης του δασοορίου σε ορεινούς όγκους της Ελλάδας με χρονοσειρές πολυφασματικών δορυφορικών δεδομένων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:49Z"}