{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5359091"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5359091","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συγκριτική μελέτη των υπεργλωττιδικών συσκευών I-Gel και LMA Protector σε ασθενείς υπό γενική αναισθησία","abstract":"Οι υπεργλωττιδικές συσκευές αεραγωγού (SAD) χρησιμοποιούνται ευρέως στην καθημερινή κλινική πράξη για τη διαχείριση του αεραγωγού. Παρ’ όλα αυτά, τα συγκριτικά δεδομένα που αφορούν τις πρώιμες καμπύλες εκμάθησης σε αναισθησιολόγους χωρίς προηγούμενη εμπειρία παραμένουν περιορισμένα. Ειδικότερα, τα στοιχεία που συγκρίνουν άμεσα την αρχική απόδοση και την κλινική εφαρμογή των συσκευών I-Gel και LMA Protector από άπειρους χρήστες είναι ελάχιστα. Πραγματοποιήθηκε προοπτική, τυχαιοποιημένη, συγκριτική μελέτη διασταυρούμενου σχεδιασμού σε ειδικευόμενους αναισθησιολογίας χωρίς προηγούμενη εμπειρία στη χρήση υπεργλωττιδικών συσκευών αεραγωγού. Η εκπαίδευση περιλάμβανε τυποποιημένη θεωρητική διδασκαλία και πρακτική εξάσκηση σε προπλάσματα, με 10 τοποθετήσεις ανά συσκευή και ανά εκπαιδευόμενο (σύνολο 160 τοποθετήσεων). Στη συνέχεια, οι ειδικευόμενοι εναλλάσσονταν στη χρήση των δύο συσκευών σε διαδοχικούς ενήλικες ασθενείς που υποβάλλονταν σε προγραμματισμένες χειρουργικές επεμβάσεις υπό γενική αναισθησία με νευρομυϊκό αποκλεισμό (σύνολο 321 τοποθετήσεων: I-Gel n=162, LMA Protector n=159). Πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν ο χρόνος τοποθέτησης της συσκευής, ο οποίος ορίστηκε ως ο χρόνος έως την επιβεβαίωση αποτελεσματικού αερισμού μέσω καπνογραφίας. Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν την επιτυχία κατά την πρώτη προσπάθεια, τον συνολικό αριθμό προσπαθειών και την εμφάνιση κακώσεων του στοματοφαρυγγικού βλεννογόνου, όπως αυτές εκτιμήθηκαν από τη μακροσκοπική παρουσία αίματος στη συσκευή. Η αξιολόγηση της καμπύλης εκμάθησης πραγματοποιήθηκε με τη χρήση γραμμικών μικτών μοντέλων. Κατά τη φάση εξάσκησης στα προπλάσματα, οι χρόνοι τοποθέτησης ήταν παρόμοιοι μεταξύ των δύο συσκευών (διάμεσος [IQR] 9,0 [8,0–11,0] δευτερόλεπτα και για τις δύο, p = 0,777). Αντίθετα, κατά την κλινική εφαρμογή στους ασθενείς, ο χρόνος τοποθέτησης ήταν στατιστικά σημαντικά μικρότερος με τη χρήση της I-Gel σε σύγκριση με την LMA Protector (διάμεσος [IQR] 25,0 [23,0–27,0] δευτερόλεπτα έναντι 27,0 [24,0–30,5] δευτερόλεπτα, p &lt; 0,001). Η επιτυχία τοποθέτησης κατά την πρώτη προσπάθεια ήταν υψηλή και δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των δύο συσκευών (87,0% για την I-Gel έναντι 81,8% για την LMA Protector, p = 0,215), ενώ δεν καταγράφηκαν αποτυχίες τοποθέτησης εντός τριών προσπαθειών. Η συχνότητα εμφάνισης τραυματισμού του βλεννογόνου ήταν σημαντικά χαμηλότερη με την I-Gel (6,2%) σε σύγκριση με την LMA Protector (28,9%) (p &lt; 0,001· OR 0,16, 95% CI 0,08–0,33). Παρατηρήθηκε προοδευτική μείωση του χρόνου τοποθέτησης με τις διαδοχικές προσπάθειες και για τις δύο συσκευές (p &lt; 0,001), χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ τύπου συσκευής και αριθμού προσπαθειών, γεγονός που υποδηλώνει παρόμοιο ρυθμό εκμάθησης. Σε ειδικευόμενους αναισθησιολογίας χωρίς προηγούμενη εμπειρία, οι οποίοι διαχειρίστηκαν χαμηλού κινδύνου ασθενείς στο πλαίσιο προγραμματισμένων χειρουργικών επεμβάσεων, τόσο η I-Gel όσο και η LMA Protector παρουσίασαν υψηλά ποσοστά επιτυχούς τοποθέτησης ήδη από τα πρώιμα στάδια της εκπαίδευσης. Ωστόσο, η χρήση της I-Gel συσχετίστηκε με ταχύτερη τοποθέτηση και σημαντικά χαμηλότερη συχνότητα τραυματισμού του βλεννογόνου κατά την αρχική κλινική χρήση, ενώ οι καμπύλες εκμάθησης των δύο συσκευών ήταν συγκρίσιμες. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν τη σημασία της επιλογής της κατάλληλης συσκευής στα αρχικά στάδια εκπαίδευσης στη διαχείριση του αεραγωγού, με στόχο τη μεγιστοποίηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας.","abstract_html":"Οι υπεργλωττιδικές συσκευές αεραγωγού (SAD) χρησιμοποιούνται ευρέως στην καθημερινή κλινική πράξη για τη διαχείριση του αεραγωγού. Παρ’ όλα αυτά, τα συγκριτικά δεδομένα που αφορούν τις πρώιμες καμπύλες εκμάθησης σε αναισθησιολόγους χωρίς προηγούμενη εμπειρία παραμένουν περιορισμένα. Ειδικότερα, τα στοιχεία που συγκρίνουν άμεσα την αρχική απόδοση και την κλινική εφαρμογή των συσκευών I-Gel και LMA Protector από άπειρους χρήστες είναι ελάχιστα. Πραγματοποιήθηκε προοπτική, τυχαιοποιημένη, συγκριτική μελέτη διασταυρούμενου σχεδιασμού σε ειδικευόμενους αναισθησιολογίας χωρίς προηγούμενη εμπειρία στη χρήση υπεργλωττιδικών συσκευών αεραγωγού. Η εκπαίδευση περιλάμβανε τυποποιημένη θεωρητική διδασκαλία και πρακτική εξάσκηση σε προπλάσματα, με 10 τοποθετήσεις ανά συσκευή και ανά εκπαιδευόμενο (σύνολο 160 τοποθετήσεων). Στη συνέχεια, οι ειδικευόμενοι εναλλάσσονταν στη χρήση των δύο συσκευών σε διαδοχικούς ενήλικες ασθενείς που υποβάλλονταν σε προγραμματισμένες χειρουργικές επεμβάσεις υπό γενική αναισθησία με νευρομυϊκό αποκλεισμό (σύνολο 321 τοποθετήσεων: I-Gel n=162, LMA Protector n=159). Πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν ο χρόνος τοποθέτησης της συσκευής, ο οποίος ορίστηκε ως ο χρόνος έως την επιβεβαίωση αποτελεσματικού αερισμού μέσω καπνογραφίας. Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν την επιτυχία κατά την πρώτη προσπάθεια, τον συνολικό αριθμό προσπαθειών και την εμφάνιση κακώσεων του στοματοφαρυγγικού βλεννογόνου, όπως αυτές εκτιμήθηκαν από τη μακροσκοπική παρουσία αίματος στη συσκευή. Η αξιολόγηση της καμπύλης εκμάθησης πραγματοποιήθηκε με τη χρήση γραμμικών μικτών μοντέλων. Κατά τη φάση εξάσκησης στα προπλάσματα, οι χρόνοι τοποθέτησης ήταν παρόμοιοι μεταξύ των δύο συσκευών (διάμεσος [IQR] 9,0 [8,0–11,0] δευτερόλεπτα και για τις δύο, p = 0,777). Αντίθετα, κατά την κλινική εφαρμογή στους ασθενείς, ο χρόνος τοποθέτησης ήταν στατιστικά σημαντικά μικρότερος με τη χρήση της I-Gel σε σύγκριση με την LMA Protector (διάμεσος [IQR] 25,0 [23,0–27,0] δευτερόλεπτα έναντι 27,0 [24,0–30,5] δευτερόλεπτα, p &amp;lt; 0,001). Η επιτυχία τοποθέτησης κατά την πρώτη προσπάθεια ήταν υψηλή και δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των δύο συσκευών (87,0% για την I-Gel έναντι 81,8% για την LMA Protector, p = 0,215), ενώ δεν καταγράφηκαν αποτυχίες τοποθέτησης εντός τριών προσπαθειών. Η συχνότητα εμφάνισης τραυματισμού του βλεννογόνου ήταν σημαντικά χαμηλότερη με την I-Gel (6,2%) σε σύγκριση με την LMA Protector (28,9%) (p &amp;lt; 0,001· OR 0,16, 95% CI 0,08–0,33). Παρατηρήθηκε προοδευτική μείωση του χρόνου τοποθέτησης με τις διαδοχικές προσπάθειες και για τις δύο συσκευές (p &amp;lt; 0,001), χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ τύπου συσκευής και αριθμού προσπαθειών, γεγονός που υποδηλώνει παρόμοιο ρυθμό εκμάθησης. Σε ειδικευόμενους αναισθησιολογίας χωρίς προηγούμενη εμπειρία, οι οποίοι διαχειρίστηκαν χαμηλού κινδύνου ασθενείς στο πλαίσιο προγραμματισμένων χειρουργικών επεμβάσεων, τόσο η I-Gel όσο και η LMA Protector παρουσίασαν υψηλά ποσοστά επιτυχούς τοποθέτησης ήδη από τα πρώιμα στάδια της εκπαίδευσης. Ωστόσο, η χρήση της I-Gel συσχετίστηκε με ταχύτερη τοποθέτηση και σημαντικά χαμηλότερη συχνότητα τραυματισμού του βλεννογόνου κατά την αρχική κλινική χρήση, ενώ οι καμπύλες εκμάθησης των δύο συσκευών ήταν συγκρίσιμες. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν τη σημασία της επιλογής της κατάλληλης συσκευής στα αρχικά στάδια εκπαίδευσης στη διαχείριση του αεραγωγού, με στόχο τη μεγιστοποίηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Νικολοπούλου Μαρία-Ζοζεφίν","Nikolopoulou Maria-Zozefin"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:49Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5359091"],"render_values":[{"text":"uoadl:5359091","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5359091","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νικολοπούλου Μαρία-Ζοζεφίν","Nikolopoulou Maria-Zozefin"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5359091","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5359091"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι υπεργλωττιδικές συσκευές αεραγωγού (SAD) χρησιμοποιούνται ευρέως στην καθημερινή κλινική πράξη για τη διαχείριση του αεραγωγού. Παρ’ όλα αυτά, τα συγκριτικά δεδομένα που αφορούν τις πρώιμες καμπύλες εκμάθησης σε αναισθησιολόγους χωρίς προηγούμενη εμπειρία παραμένουν περιορισμένα. Ειδικότερα, τα στοιχεία που συγκρίνουν άμεσα την αρχική απόδοση και την κλινική εφαρμογή των συσκευών I-Gel και LMA Protector από άπειρους χρήστες είναι ελάχιστα. Πραγματοποιήθηκε προοπτική, τυχαιοποιημένη, συγκριτική μελέτη διασταυρούμενου σχεδιασμού σε ειδικευόμενους αναισθησιολογίας χωρίς προηγούμενη εμπειρία στη χρήση υπεργλωττιδικών συσκευών αεραγωγού. Η εκπαίδευση περιλάμβανε τυποποιημένη θεωρητική διδασκαλία και πρακτική εξάσκηση σε προπλάσματα, με 10 τοποθετήσεις ανά συσκευή και ανά εκπαιδευόμενο (σύνολο 160 τοποθετήσεων). Στη συνέχεια, οι ειδικευόμενοι εναλλάσσονταν στη χρήση των δύο συσκευών σε διαδοχικούς ενήλικες ασθενείς που υποβάλλονταν σε προγραμματισμένες χειρουργικές επεμβάσεις υπό γενική αναισθησία με νευρομυϊκό αποκλεισμό (σύνολο 321 τοποθετήσεων: I-Gel n=162, LMA Protector n=159). Πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν ο χρόνος τοποθέτησης της συσκευής, ο οποίος ορίστηκε ως ο χρόνος έως την επιβεβαίωση αποτελεσματικού αερισμού μέσω καπνογραφίας. Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν την επιτυχία κατά την πρώτη προσπάθεια, τον συνολικό αριθμό προσπαθειών και την εμφάνιση κακώσεων του στοματοφαρυγγικού βλεννογόνου, όπως αυτές εκτιμήθηκαν από τη μακροσκοπική παρουσία αίματος στη συσκευή. Η αξιολόγηση της καμπύλης εκμάθησης πραγματοποιήθηκε με τη χρήση γραμμικών μικτών μοντέλων. Κατά τη φάση εξάσκησης στα προπλάσματα, οι χρόνοι τοποθέτησης ήταν παρόμοιοι μεταξύ των δύο συσκευών (διάμεσος [IQR] 9,0 [8,0–11,0] δευτερόλεπτα και για τις δύο, p = 0,777). Αντίθετα, κατά την κλινική εφαρμογή στους ασθενείς, ο χρόνος τοποθέτησης ήταν στατιστικά σημαντικά μικρότερος με τη χρήση της I-Gel σε σύγκριση με την LMA Protector (διάμεσος [IQR] 25,0 [23,0–27,0] δευτερόλεπτα έναντι 27,0 [24,0–30,5] δευτερόλεπτα, p &lt; 0,001). Η επιτυχία τοποθέτησης κατά την πρώτη προσπάθεια ήταν υψηλή και δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των δύο συσκευών (87,0% για την I-Gel έναντι 81,8% για την LMA Protector, p = 0,215), ενώ δεν καταγράφηκαν αποτυχίες τοποθέτησης εντός τριών προσπαθειών. Η συχνότητα εμφάνισης τραυματισμού του βλεννογόνου ήταν σημαντικά χαμηλότερη με την I-Gel (6,2%) σε σύγκριση με την LMA Protector (28,9%) (p &lt; 0,001· OR 0,16, 95% CI 0,08–0,33). Παρατηρήθηκε προοδευτική μείωση του χρόνου τοποθέτησης με τις διαδοχικές προσπάθειες και για τις δύο συσκευές (p &lt; 0,001), χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ τύπου συσκευής και αριθμού προσπαθειών, γεγονός που υποδηλώνει παρόμοιο ρυθμό εκμάθησης. Σε ειδικευόμενους αναισθησιολογίας χωρίς προηγούμενη εμπειρία, οι οποίοι διαχειρίστηκαν χαμηλού κινδύνου ασθενείς στο πλαίσιο προγραμματισμένων χειρουργικών επεμβάσεων, τόσο η I-Gel όσο και η LMA Protector παρουσίασαν υψηλά ποσοστά επιτυχούς τοποθέτησης ήδη από τα πρώιμα στάδια της εκπαίδευσης. Ωστόσο, η χρήση της I-Gel συσχετίστηκε με ταχύτερη τοποθέτηση και σημαντικά χαμηλότερη συχνότητα τραυματισμού του βλεννογόνου κατά την αρχική κλινική χρήση, ενώ οι καμπύλες εκμάθησης των δύο συσκευών ήταν συγκρίσιμες. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν τη σημασία της επιλογής της κατάλληλης συσκευής στα αρχικά στάδια εκπαίδευσης στη διαχείριση του αεραγωγού, με στόχο τη μεγιστοποίηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας.","Background: Supraglottic airway devices (SADs) are widely used for routine airway management; however, comparative data on early learning curves in novice anesthesiologists remain limited. Evidence directly comparing the early learning performance and clinical use of the I-Gel and the LMA Protector in inexperienced users is scarce. Methods: We conducted a prospective, randomized, crossover comparative study in anesthesia residents without prior SAD experience. Training included a standardized theoretical session and manikin practice (10 insertions/device per resident; total 160 insertions). Residents then alternated devices in consecutive elective adult surgical patients (ASA I–II) under general anesthesia with neuromuscular blockade (total 321 insertions: I-Gel n=162; LMA Protector n=159). The primary outcome was insertion time (as defined by capnography). Secondary outcomes included first-attempt success, number of attempts, and mucosal injury (macroscopic blood on device). Learning dynamics were assessed with linear mixed-effects models. Results: In the manikin phase, insertion times were identical between devices (median [IQR] 9.0 [8.0–11.0] s for both; p = 0.777). In patients, insertion time was shorter with I-Gel than LMA Protector (median [IQR] 25.0 [23.0–27.0] s vs 27.0 [24.0–30.5] s; p &lt; 0.001). First-attempt success was high and comparable (87.0% vs 81.8%; p = 0.215), and no failures occurred within three attempts. Mucosal injury occurred less frequently with I-Gel (6.2%) than LMA Protector (28.9%) (p &lt; 0.001; OR 0.16, 95% CI 0.08–0.33). Insertion time improved across successive attempts for both devices (p &lt; 0.001), with no significant device-by-attempt interaction, indicating similar learning rates. Conclusions: In novice anesthesiologists managing low-risk elective surgical patients, both the I-Gel and the LMA Protector achieved high placement success rates early in training. However, I-Gel was associated with faster insertion and substantially fewer mucosal injuries during early clinical use, while learning curves were comparable. These findings support considering device selection during initial airway training to optimize early safety and efficiency."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συγκριτική μελέτη των υπεργλωττιδικών συσκευών I-Gel και LMA Protector σε ασθενείς υπό γενική αναισθησία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νικολοπούλου Μαρία-Ζοζεφίν","Nikolopoulou Maria-Zozefin"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Οι υπεργλωττιδικές συσκευές αεραγωγού (SAD) χρησιμοποιούνται ευρέως στην καθημερινή κλινική πράξη για τη διαχείριση του αεραγωγού. Παρ’ όλα αυτά, τα συγκριτικά δεδομένα που αφορούν τις πρώιμες καμπύλες εκμάθησης σε αναισθησιολόγους χωρίς προηγούμενη εμπειρία παραμένουν περιορισμένα. Ειδικότερα, τα στοιχεία που συγκρίνουν άμεσα την αρχική απόδοση και την κλινική εφαρμογή των συσκευών I-Gel και LMA Protector από άπειρους χρήστες είναι ελάχιστα. Πραγματοποιήθηκε προοπτική, τυχαιοποιημένη, συγκριτική μελέτη διασταυρούμενου σχεδιασμού σε ειδικευόμενους αναισθησιολογίας χωρίς προηγούμενη εμπειρία στη χρήση υπεργλωττιδικών συσκευών αεραγωγού. Η εκπαίδευση περιλάμβανε τυποποιημένη θεωρητική διδασκαλία και πρακτική εξάσκηση σε προπλάσματα, με 10 τοποθετήσεις ανά συσκευή και ανά εκπαιδευόμενο (σύνολο 160 τοποθετήσεων). Στη συνέχεια, οι ειδικευόμενοι εναλλάσσονταν στη χρήση των δύο συσκευών σε διαδοχικούς ενήλικες ασθενείς που υποβάλλονταν σε προγραμματισμένες χειρουργικές επεμβάσεις υπό γενική αναισθησία με νευρομυϊκό αποκλεισμό (σύνολο 321 τοποθετήσεων: I-Gel n=162, LMA Protector n=159). Πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν ο χρόνος τοποθέτησης της συσκευής, ο οποίος ορίστηκε ως ο χρόνος έως την επιβεβαίωση αποτελεσματικού αερισμού μέσω καπνογραφίας. Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν την επιτυχία κατά την πρώτη προσπάθεια, τον συνολικό αριθμό προσπαθειών και την εμφάνιση κακώσεων του στοματοφαρυγγικού βλεννογόνου, όπως αυτές εκτιμήθηκαν από τη μακροσκοπική παρουσία αίματος στη συσκευή. Η αξιολόγηση της καμπύλης εκμάθησης πραγματοποιήθηκε με τη χρήση γραμμικών μικτών μοντέλων. Κατά τη φάση εξάσκησης στα προπλάσματα, οι χρόνοι τοποθέτησης ήταν παρόμοιοι μεταξύ των δύο συσκευών (διάμεσος [IQR] 9,0 [8,0–11,0] δευτερόλεπτα και για τις δύο, p = 0,777). Αντίθετα, κατά την κλινική εφαρμογή στους ασθενείς, ο χρόνος τοποθέτησης ήταν στατιστικά σημαντικά μικρότερος με τη χρήση της I-Gel σε σύγκριση με την LMA Protector (διάμεσος [IQR] 25,0 [23,0–27,0] δευτερόλεπτα έναντι 27,0 [24,0–30,5] δευτερόλεπτα, p &lt; 0,001). Η επιτυχία τοποθέτησης κατά την πρώτη προσπάθεια ήταν υψηλή και δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των δύο συσκευών (87,0% για την I-Gel έναντι 81,8% για την LMA Protector, p = 0,215), ενώ δεν καταγράφηκαν αποτυχίες τοποθέτησης εντός τριών προσπαθειών. Η συχνότητα εμφάνισης τραυματισμού του βλεννογόνου ήταν σημαντικά χαμηλότερη με την I-Gel (6,2%) σε σύγκριση με την LMA Protector (28,9%) (p &lt; 0,001· OR 0,16, 95% CI 0,08–0,33). Παρατηρήθηκε προοδευτική μείωση του χρόνου τοποθέτησης με τις διαδοχικές προσπάθειες και για τις δύο συσκευές (p &lt; 0,001), χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ τύπου συσκευής και αριθμού προσπαθειών, γεγονός που υποδηλώνει παρόμοιο ρυθμό εκμάθησης. Σε ειδικευόμενους αναισθησιολογίας χωρίς προηγούμενη εμπειρία, οι οποίοι διαχειρίστηκαν χαμηλού κινδύνου ασθενείς στο πλαίσιο προγραμματισμένων χειρουργικών επεμβάσεων, τόσο η I-Gel όσο και η LMA Protector παρουσίασαν υψηλά ποσοστά επιτυχούς τοποθέτησης ήδη από τα πρώιμα στάδια της εκπαίδευσης. Ωστόσο, η χρήση της I-Gel συσχετίστηκε με ταχύτερη τοποθέτηση και σημαντικά χαμηλότερη συχνότητα τραυματισμού του βλεννογόνου κατά την αρχική κλινική χρήση, ενώ οι καμπύλες εκμάθησης των δύο συσκευών ήταν συγκρίσιμες. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν τη σημασία της επιλογής της κατάλληλης συσκευής στα αρχικά στάδια εκπαίδευσης στη διαχείριση του αεραγωγού, με στόχο τη μεγιστοποίηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας.","Background: Supraglottic airway devices (SADs) are widely used for routine airway management; however, comparative data on early learning curves in novice anesthesiologists remain limited. Evidence directly comparing the early learning performance and clinical use of the I-Gel and the LMA Protector in inexperienced users is scarce. Methods: We conducted a prospective, randomized, crossover comparative study in anesthesia residents without prior SAD experience. Training included a standardized theoretical session and manikin practice (10 insertions/device per resident; total 160 insertions). Residents then alternated devices in consecutive elective adult surgical patients (ASA I–II) under general anesthesia with neuromuscular blockade (total 321 insertions: I-Gel n=162; LMA Protector n=159). The primary outcome was insertion time (as defined by capnography). Secondary outcomes included first-attempt success, number of attempts, and mucosal injury (macroscopic blood on device). Learning dynamics were assessed with linear mixed-effects models. Results: In the manikin phase, insertion times were identical between devices (median [IQR] 9.0 [8.0–11.0] s for both; p = 0.777). In patients, insertion time was shorter with I-Gel than LMA Protector (median [IQR] 25.0 [23.0–27.0] s vs 27.0 [24.0–30.5] s; p &lt; 0.001). First-attempt success was high and comparable (87.0% vs 81.8%; p = 0.215), and no failures occurred within three attempts. Mucosal injury occurred less frequently with I-Gel (6.2%) than LMA Protector (28.9%) (p &lt; 0.001; OR 0.16, 95% CI 0.08–0.33). Insertion time improved across successive attempts for both devices (p &lt; 0.001), with no significant device-by-attempt interaction, indicating similar learning rates. Conclusions: In novice anesthesiologists managing low-risk elective surgical patients, both the I-Gel and the LMA Protector achieved high placement success rates early in training. However, I-Gel was associated with faster insertion and substantially fewer mucosal injuries during early clinical use, while learning curves were comparable. These findings support considering device selection during initial airway training to optimize early safety and efficiency."],"dc:identifier":["uoadl:5359091","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5359091"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συγκριτική μελέτη των υπεργλωττιδικών συσκευών I-Gel και LMA Protector σε ασθενείς υπό γενική αναισθησία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:49Z"}