{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5358584"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5358584","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος των ενδοτυμπανικών εγχύσεων στην ακοολογία","abstract":"Εισαγωγή: Οι ενδοτυμπανικές εγχύσεις αποτελούν σύγχρονη θεραπευτική επιλογή στην ωτολογία, επιτρέ-ποντας τη στοχευμένη χορήγηση φαρμάκων στο μέσο και έσω ους περιορίζοντας τις συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες. Χρησιμοποιούνται στην αντιμετώπιση της ιδιοπαθούς αιφνίδιας νευροαισθητήριου βαρηκοΐας, της νόσου Ménière, των εμβοών και των αυτοάνοσων νόσων του έσω ωτός. Σκοπός της μελέτης είναι η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της προσέγγισης αυτής σε επιλεγμένες ωτολογικές παθήσεις. Μεθοδολογία: Διενεργήθηκε ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας (2009–2025) μέσω PubMed, Scopus Cochrane Library , Google Scholar , Frontiers in Neurology , καθώς και χειροκίνητα στις βιβλιογραφικές αναφορές των επιλεγμένων άρθρων. Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες, μετα-αναλύσεις και αναδρομικές σειρές περιστατικών που εξέτασαν ενδοτυμπανικές εγχύσεις κορτικοστεροειδών (δεξαμεθαζόνη, μεθυλπρεδνιζολόνη), γενταμικίνης και άλλων ουσιών. Τα αποτελέσματα αξιολογήθηκαν ως προς βελτίωση ακοής, έλεγχο συμπτωμάτων και ανεπιθύμητες ενέργειες. Αποτελέσματα: Οι περισσότερες μελέτες καταγράφουν σημαντική βελτίωση της ακοής στην αιφνίδια νευροαισ-θητήρια βαρηκοΐα με έγκαιρη ενδοτυμπανική χορήγηση κορτικοστεροειδών. Στη νόσο Ménière, η ενδοτυμπανική γενταμικίνη σε χαμηλές δόσεις μειώνει αποτελεσματικά τις κρίσεις ιλίγγου, με αποδεκτό προφίλ ασφάλειας, αν και παραμένει μικρός κίνδυνος ωτοτοξικότητας. Οι επιπλοκές ήταν σπάνιες και ήπιες, κυρίως παροδική ωταλγία ή διάτρηση τυμπανικής μεμβράνης. Συζήτηση: Η ενδοτυμπανική θεραπεία εξασφαλίζει υψηλές τοπικές συγκεντρώσεις φαρμάκου στο έσω ους, παρακάμπτοντας τον αιματοκοχλιακό φραγμό και μειώνοντας τις συστηματικές παρενέργειες. Παρά τα ενθαρυντικά αποτελέσματα, η ετερογένεια σε φάρμακα, δοσολογίες και πρωτόκολλα δυσκολεύει τη σύγκριση των μελετών. Επομένως απαιτούνται μεγαλύτερες, πολυκεντρικές μελέτες για τη διαμόρφωση ενοποιημένων, τεκμηριωμένων οδηγιών. Συμπεράσματα: Οι ενδοτυμπανικές εγχύσεις συνιστούν ασφαλή και αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για διάφορες ωτολογικές παθήσεις και αποτελούν αξιόπιστη εναλλακτική της συστηματικής θεραπε-ίας, ιδίως όταν η τελευταία αντενδείκνυται ή αποτυγχάνει. Η περαιτέρω έρευνα πρέπει να στοχεύσει στην τυποποίηση των πρωτοκόλλων και στην ανάπτυξη σκευασμάτων παρατεταμένης τοπικής δράσης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι ενδοτυμπανικές εγχύσεις αποτελούν σύγχρονη θεραπευτική επιλογή στην ωτολογία, επιτρέ-ποντας τη στοχευμένη χορήγηση φαρμάκων στο μέσο και έσω ους περιορίζοντας τις συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες. Χρησιμοποιούνται στην αντιμετώπιση της ιδιοπαθούς αιφνίδιας νευροαισθητήριου βαρηκοΐας, της νόσου Ménière, των εμβοών και των αυτοάνοσων νόσων του έσω ωτός. Σκοπός της μελέτης είναι η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της προσέγγισης αυτής σε επιλεγμένες ωτολογικές παθήσεις. Μεθοδολογία: Διενεργήθηκε ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας (2009–2025) μέσω PubMed, Scopus Cochrane Library , Google Scholar , Frontiers in Neurology , καθώς και χειροκίνητα στις βιβλιογραφικές αναφορές των επιλεγμένων άρθρων. Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες, μετα-αναλύσεις και αναδρομικές σειρές περιστατικών που εξέτασαν ενδοτυμπανικές εγχύσεις κορτικοστεροειδών (δεξαμεθαζόνη, μεθυλπρεδνιζολόνη), γενταμικίνης και άλλων ουσιών. Τα αποτελέσματα αξιολογήθηκαν ως προς βελτίωση ακοής, έλεγχο συμπτωμάτων και ανεπιθύμητες ενέργειες. Αποτελέσματα: Οι περισσότερες μελέτες καταγράφουν σημαντική βελτίωση της ακοής στην αιφνίδια νευροαισ-θητήρια βαρηκοΐα με έγκαιρη ενδοτυμπανική χορήγηση κορτικοστεροειδών. Στη νόσο Ménière, η ενδοτυμπανική γενταμικίνη σε χαμηλές δόσεις μειώνει αποτελεσματικά τις κρίσεις ιλίγγου, με αποδεκτό προφίλ ασφάλειας, αν και παραμένει μικρός κίνδυνος ωτοτοξικότητας. Οι επιπλοκές ήταν σπάνιες και ήπιες, κυρίως παροδική ωταλγία ή διάτρηση τυμπανικής μεμβράνης. Συζήτηση: Η ενδοτυμπανική θεραπεία εξασφαλίζει υψηλές τοπικές συγκεντρώσεις φαρμάκου στο έσω ους, παρακάμπτοντας τον αιματοκοχλιακό φραγμό και μειώνοντας τις συστηματικές παρενέργειες. Παρά τα ενθαρυντικά αποτελέσματα, η ετερογένεια σε φάρμακα, δοσολογίες και πρωτόκολλα δυσκολεύει τη σύγκριση των μελετών. Επομένως απαιτούνται μεγαλύτερες, πολυκεντρικές μελέτες για τη διαμόρφωση ενοποιημένων, τεκμηριωμένων οδηγιών. Συμπεράσματα: Οι ενδοτυμπανικές εγχύσεις συνιστούν ασφαλή και αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για διάφορες ωτολογικές παθήσεις και αποτελούν αξιόπιστη εναλλακτική της συστηματικής θεραπε-ίας, ιδίως όταν η τελευταία αντενδείκνυται ή αποτυγχάνει. Η περαιτέρω έρευνα πρέπει να στοχεύσει στην τυποποίηση των πρωτοκόλλων και στην ανάπτυξη σκευασμάτων παρατεταμένης τοπικής δράσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρακάση Αλεξάνδρα","Karakasi Alexandra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:49Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5358584"],"render_values":[{"text":"uoadl:5358584","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5358584","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρακάση Αλεξάνδρα","Karakasi Alexandra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5358584","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5358584"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι ενδοτυμπανικές εγχύσεις αποτελούν σύγχρονη θεραπευτική επιλογή στην ωτολογία, επιτρέ-ποντας τη στοχευμένη χορήγηση φαρμάκων στο μέσο και έσω ους περιορίζοντας τις συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες. Χρησιμοποιούνται στην αντιμετώπιση της ιδιοπαθούς αιφνίδιας νευροαισθητήριου βαρηκοΐας, της νόσου Ménière, των εμβοών και των αυτοάνοσων νόσων του έσω ωτός. Σκοπός της μελέτης είναι η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της προσέγγισης αυτής σε επιλεγμένες ωτολογικές παθήσεις. Μεθοδολογία: Διενεργήθηκε ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας (2009–2025) μέσω PubMed, Scopus Cochrane Library , Google Scholar , Frontiers in Neurology , καθώς και χειροκίνητα στις βιβλιογραφικές αναφορές των επιλεγμένων άρθρων. Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες, μετα-αναλύσεις και αναδρομικές σειρές περιστατικών που εξέτασαν ενδοτυμπανικές εγχύσεις κορτικοστεροειδών (δεξαμεθαζόνη, μεθυλπρεδνιζολόνη), γενταμικίνης και άλλων ουσιών. Τα αποτελέσματα αξιολογήθηκαν ως προς βελτίωση ακοής, έλεγχο συμπτωμάτων και ανεπιθύμητες ενέργειες. Αποτελέσματα: Οι περισσότερες μελέτες καταγράφουν σημαντική βελτίωση της ακοής στην αιφνίδια νευροαισ-θητήρια βαρηκοΐα με έγκαιρη ενδοτυμπανική χορήγηση κορτικοστεροειδών. Στη νόσο Ménière, η ενδοτυμπανική γενταμικίνη σε χαμηλές δόσεις μειώνει αποτελεσματικά τις κρίσεις ιλίγγου, με αποδεκτό προφίλ ασφάλειας, αν και παραμένει μικρός κίνδυνος ωτοτοξικότητας. Οι επιπλοκές ήταν σπάνιες και ήπιες, κυρίως παροδική ωταλγία ή διάτρηση τυμπανικής μεμβράνης. Συζήτηση: Η ενδοτυμπανική θεραπεία εξασφαλίζει υψηλές τοπικές συγκεντρώσεις φαρμάκου στο έσω ους, παρακάμπτοντας τον αιματοκοχλιακό φραγμό και μειώνοντας τις συστηματικές παρενέργειες. Παρά τα ενθαρυντικά αποτελέσματα, η ετερογένεια σε φάρμακα, δοσολογίες και πρωτόκολλα δυσκολεύει τη σύγκριση των μελετών. Επομένως απαιτούνται μεγαλύτερες, πολυκεντρικές μελέτες για τη διαμόρφωση ενοποιημένων, τεκμηριωμένων οδηγιών. Συμπεράσματα: Οι ενδοτυμπανικές εγχύσεις συνιστούν ασφαλή και αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για διάφορες ωτολογικές παθήσεις και αποτελούν αξιόπιστη εναλλακτική της συστηματικής θεραπε-ίας, ιδίως όταν η τελευταία αντενδείκνυται ή αποτυγχάνει. Η περαιτέρω έρευνα πρέπει να στοχεύσει στην τυποποίηση των πρωτοκόλλων και στην ανάπτυξη σκευασμάτων παρατεταμένης τοπικής δράσης.","Introduction: Intratympanic drug delivery is a targeted otologic treatment that allows high local concentrations in the middle and inner ear while limiting systemic side effects. It is used for idiopathic sudden sensorineural hearing loss, Ménière’s disease, tinnitus, and autoimmune inner ear disorders. This study aims to evaluate the efficacy and safety of intratympanic injections in these settings. Methodology: A literature search (2009–2025) was conducted in PubMed, Scopus, and the Cochrane Library, Google Scholar and search by hand. Including randomized controlled trials, meta-analyses, and retrospective case series on intratympanic corticosteroids (dexamethasone, methylprednisolone), gentamicin, and other agents. Outcomes included hearing recovery, symptom control, and ad-verse events. Results: Most studies report significant hearing improvement in sudden sensorineural hearing loss with early intratympanic corticosteroid therapy. In Ménière’s disease, intratympanic gentamicin effectively reduces vertigo attacks, with an acceptable safety profile despite a small risk of ototoxicity. Complications were infrequent and generally mild, particularly transient otalgia or tympanic membrane perforation. Discussion: Intratympanic therapy achieves high inner-ear drug levels while bypassing the blood–labyrinth barrier and reducing systemic toxicity. However, heterogeneity in drug choice, dosage, and treatment regimens limits comparability between studies. Larger, multicenter trials are needed to define standardized, evidence-based treatment protocols. Conclusion: Intratympanic injections are a safe and effective option for several otologic and inner ear condi-tions, offering a valuable alternative to systemic therapy when it is contraindicated or ineffective. Future research should focus on protocol standardization and development of long-acting formu-lations to further enhance clinical outcomes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος των ενδοτυμπανικών εγχύσεων στην ακοολογία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρακάση Αλεξάνδρα","Karakasi Alexandra"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι ενδοτυμπανικές εγχύσεις αποτελούν σύγχρονη θεραπευτική επιλογή στην ωτολογία, επιτρέ-ποντας τη στοχευμένη χορήγηση φαρμάκων στο μέσο και έσω ους περιορίζοντας τις συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες. Χρησιμοποιούνται στην αντιμετώπιση της ιδιοπαθούς αιφνίδιας νευροαισθητήριου βαρηκοΐας, της νόσου Ménière, των εμβοών και των αυτοάνοσων νόσων του έσω ωτός. Σκοπός της μελέτης είναι η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της προσέγγισης αυτής σε επιλεγμένες ωτολογικές παθήσεις. Μεθοδολογία: Διενεργήθηκε ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας (2009–2025) μέσω PubMed, Scopus Cochrane Library , Google Scholar , Frontiers in Neurology , καθώς και χειροκίνητα στις βιβλιογραφικές αναφορές των επιλεγμένων άρθρων. Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες, μετα-αναλύσεις και αναδρομικές σειρές περιστατικών που εξέτασαν ενδοτυμπανικές εγχύσεις κορτικοστεροειδών (δεξαμεθαζόνη, μεθυλπρεδνιζολόνη), γενταμικίνης και άλλων ουσιών. Τα αποτελέσματα αξιολογήθηκαν ως προς βελτίωση ακοής, έλεγχο συμπτωμάτων και ανεπιθύμητες ενέργειες. Αποτελέσματα: Οι περισσότερες μελέτες καταγράφουν σημαντική βελτίωση της ακοής στην αιφνίδια νευροαισ-θητήρια βαρηκοΐα με έγκαιρη ενδοτυμπανική χορήγηση κορτικοστεροειδών. Στη νόσο Ménière, η ενδοτυμπανική γενταμικίνη σε χαμηλές δόσεις μειώνει αποτελεσματικά τις κρίσεις ιλίγγου, με αποδεκτό προφίλ ασφάλειας, αν και παραμένει μικρός κίνδυνος ωτοτοξικότητας. Οι επιπλοκές ήταν σπάνιες και ήπιες, κυρίως παροδική ωταλγία ή διάτρηση τυμπανικής μεμβράνης. Συζήτηση: Η ενδοτυμπανική θεραπεία εξασφαλίζει υψηλές τοπικές συγκεντρώσεις φαρμάκου στο έσω ους, παρακάμπτοντας τον αιματοκοχλιακό φραγμό και μειώνοντας τις συστηματικές παρενέργειες. Παρά τα ενθαρυντικά αποτελέσματα, η ετερογένεια σε φάρμακα, δοσολογίες και πρωτόκολλα δυσκολεύει τη σύγκριση των μελετών. Επομένως απαιτούνται μεγαλύτερες, πολυκεντρικές μελέτες για τη διαμόρφωση ενοποιημένων, τεκμηριωμένων οδηγιών. Συμπεράσματα: Οι ενδοτυμπανικές εγχύσεις συνιστούν ασφαλή και αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για διάφορες ωτολογικές παθήσεις και αποτελούν αξιόπιστη εναλλακτική της συστηματικής θεραπε-ίας, ιδίως όταν η τελευταία αντενδείκνυται ή αποτυγχάνει. Η περαιτέρω έρευνα πρέπει να στοχεύσει στην τυποποίηση των πρωτοκόλλων και στην ανάπτυξη σκευασμάτων παρατεταμένης τοπικής δράσης.","Introduction: Intratympanic drug delivery is a targeted otologic treatment that allows high local concentrations in the middle and inner ear while limiting systemic side effects. It is used for idiopathic sudden sensorineural hearing loss, Ménière’s disease, tinnitus, and autoimmune inner ear disorders. This study aims to evaluate the efficacy and safety of intratympanic injections in these settings. Methodology: A literature search (2009–2025) was conducted in PubMed, Scopus, and the Cochrane Library, Google Scholar and search by hand. Including randomized controlled trials, meta-analyses, and retrospective case series on intratympanic corticosteroids (dexamethasone, methylprednisolone), gentamicin, and other agents. Outcomes included hearing recovery, symptom control, and ad-verse events. Results: Most studies report significant hearing improvement in sudden sensorineural hearing loss with early intratympanic corticosteroid therapy. In Ménière’s disease, intratympanic gentamicin effectively reduces vertigo attacks, with an acceptable safety profile despite a small risk of ototoxicity. Complications were infrequent and generally mild, particularly transient otalgia or tympanic membrane perforation. Discussion: Intratympanic therapy achieves high inner-ear drug levels while bypassing the blood–labyrinth barrier and reducing systemic toxicity. However, heterogeneity in drug choice, dosage, and treatment regimens limits comparability between studies. Larger, multicenter trials are needed to define standardized, evidence-based treatment protocols. Conclusion: Intratympanic injections are a safe and effective option for several otologic and inner ear condi-tions, offering a valuable alternative to systemic therapy when it is contraindicated or ineffective. Future research should focus on protocol standardization and development of long-acting formu-lations to further enhance clinical outcomes."],"dc:identifier":["uoadl:5358584","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5358584"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος των ενδοτυμπανικών εγχύσεων στην ακοολογία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:49Z"}