{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5358175"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5358175","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Advanced imaging biomarkers in age-related macular degeneration","abstract":"Η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, είναι μία κύρια αιτία σημαντικής μείωσης της όρασης παγκοσμίως, ενώ η επίπτωση της εκτιμάται ότι θα αυξηθεί σημαντικά. Η αναγνώριση πρώιμων βιοδεικτών που θα σημάνουν την αυξημένη πιθανότητα μετάπτωσης από πρώιμα σε πιο προχωρημένα στάδια της νόσου, που απειλούν την όραση, είναι κρίσιμη. Αυτοί οι βιοδείκτες επιτρέπουν τον καθορισμό των ασθενών υψηλού κινδύνου για εξέλιξη σε προχωρημένη νόσο, διευκολύνοντας την εξατομικευμένη προσέγγιση και την έγκαιρη παρέμβαση, ώστε να προληφθούν σημαντικές δομικές βλάβες. Υπάρχουν γνωστοί βιοδείκτες, που μπορούν να παρατηρηθούν από μία φωτογραφία βυθού ή από την οπτική τομογραφία συνοχής (πχ όγκος των drusen, χρωστικές αλλαγές) και υποδεικνύουν κίνδυνο για εξέλιξη της νόσου. Επιπλέον, πιθανοί βιοδείκτες ανιχνεύονται μέσω σύγχρονων μέσων απεικόνισης, όπως οι υπερανακλαστικοί κόκκοι καθώς και πολλοί υπότυποι των drusen, οι οποίοι βρίσκονται υπό αναζήτηση για τον ρόλο τους στην εξέλιξη της νόσου. Περαιτέρω έρευνα απαιτείται για την ανάδειξη δομικών βιοδεικτών όπως η ανακλαστικότητα της ελλειψοειδούς ζώνης και η ροή των χοριοτριχοειδών. Ο καθορισμός της λειτουργικών δοκιμασιών που μπορούν να δείξουν της αλλαγές λόγω ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας, είναι επίσης ένα αντικείμενο έρευνας. Σε αυτό περιλαμβάνονται δοκιμασίες, όπως η προσαρμογή στο φως αλλά και ειδικές δοκιμασίες της λειτουργίας των κωνίων. Αν και η έρευνα σχετικά με βιολογικούς βιοδείκτες από το πλάσμα είναι σε πρώιμα στάδια, τα πρωταρχικά αποτελέσματα δείχνουν πως η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη και η υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν δείκτες για την κατηγοριοποίηση των ασθενών και υπολογισμό του κινδύνου εξέλιξης της νόσου. Η συνεχής έρευνα στον τομέα μπορεί να δείξει την αξία αυτών των βιοδεικτών στη εξέλιξη της νόσου. Η εφαρμογή των αναδυόμενων τεχνικών μέσω τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) μπορεί να ενισχύσει την εκτίμηση και την εγκυρότητα αυτών των βιοδεικτών. Όμως, η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην καθοδήγηση του σχεδιασμού κλινικών δοκιμών και στην αξιολόγηση των αποτελεσμάτων εξαρτάται από την έκταση και των ορθή δομή των μακροχρόνιων διαθέσιμων δεδομένων. Αυτό το δυναμικό πεδίο έρευνας υπόσχεται σημαντικές εξελίξεις αν και περισσότερες έρευνες απαιτούνται για να αναδείξουν τους σημαντικότερους βιοδείκτες εξέλιξης την νόσου και εφαρμογή αυτών στη κλινική πράξη. Τελικά, η εφαρμογή, μίας πολύπλευρης στρατηγικής μπορεί να προσφέρει την πιο ακριβή μέθοδο για την παρακολούθηση των ασθενών και την εκτίμηση του κινδύνου εξέλιξης της νόσου.","abstract_html":"Η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, είναι μία κύρια αιτία σημαντικής μείωσης της όρασης παγκοσμίως, ενώ η επίπτωση της εκτιμάται ότι θα αυξηθεί σημαντικά. Η αναγνώριση πρώιμων βιοδεικτών που θα σημάνουν την αυξημένη πιθανότητα μετάπτωσης από πρώιμα σε πιο προχωρημένα στάδια της νόσου, που απειλούν την όραση, είναι κρίσιμη. Αυτοί οι βιοδείκτες επιτρέπουν τον καθορισμό των ασθενών υψηλού κινδύνου για εξέλιξη σε προχωρημένη νόσο, διευκολύνοντας την εξατομικευμένη προσέγγιση και την έγκαιρη παρέμβαση, ώστε να προληφθούν σημαντικές δομικές βλάβες. Υπάρχουν γνωστοί βιοδείκτες, που μπορούν να παρατηρηθούν από μία φωτογραφία βυθού ή από την οπτική τομογραφία συνοχής (πχ όγκος των drusen, χρωστικές αλλαγές) και υποδεικνύουν κίνδυνο για εξέλιξη της νόσου. Επιπλέον, πιθανοί βιοδείκτες ανιχνεύονται μέσω σύγχρονων μέσων απεικόνισης, όπως οι υπερανακλαστικοί κόκκοι καθώς και πολλοί υπότυποι των drusen, οι οποίοι βρίσκονται υπό αναζήτηση για τον ρόλο τους στην εξέλιξη της νόσου. Περαιτέρω έρευνα απαιτείται για την ανάδειξη δομικών βιοδεικτών όπως η ανακλαστικότητα της ελλειψοειδούς ζώνης και η ροή των χοριοτριχοειδών. Ο καθορισμός της λειτουργικών δοκιμασιών που μπορούν να δείξουν της αλλαγές λόγω ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας, είναι επίσης ένα αντικείμενο έρευνας. Σε αυτό περιλαμβάνονται δοκιμασίες, όπως η προσαρμογή στο φως αλλά και ειδικές δοκιμασίες της λειτουργίας των κωνίων. Αν και η έρευνα σχετικά με βιολογικούς βιοδείκτες από το πλάσμα είναι σε πρώιμα στάδια, τα πρωταρχικά αποτελέσματα δείχνουν πως η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη και η υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν δείκτες για την κατηγοριοποίηση των ασθενών και υπολογισμό του κινδύνου εξέλιξης της νόσου. Η συνεχής έρευνα στον τομέα μπορεί να δείξει την αξία αυτών των βιοδεικτών στη εξέλιξη της νόσου. Η εφαρμογή των αναδυόμενων τεχνικών μέσω τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) μπορεί να ενισχύσει την εκτίμηση και την εγκυρότητα αυτών των βιοδεικτών. Όμως, η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην καθοδήγηση του σχεδιασμού κλινικών δοκιμών και στην αξιολόγηση των αποτελεσμάτων εξαρτάται από την έκταση και των ορθή δομή των μακροχρόνιων διαθέσιμων δεδομένων. Αυτό το δυναμικό πεδίο έρευνας υπόσχεται σημαντικές εξελίξεις αν και περισσότερες έρευνες απαιτούνται για να αναδείξουν τους σημαντικότερους βιοδείκτες εξέλιξης την νόσου και εφαρμογή αυτών στη κλινική πράξη. Τελικά, η εφαρμογή, μίας πολύπλευρης στρατηγικής μπορεί να προσφέρει την πιο ακριβή μέθοδο για την παρακολούθηση των ασθενών και την εκτίμηση του κινδύνου εξέλιξης της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαρκόπουλος Κωνσταντίνος","Markopoulos Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:47Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5358175"],"render_values":[{"text":"uoadl:5358175","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5358175","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαρκόπουλος Κωνσταντίνος","Markopoulos Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5358175","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5358175"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, είναι μία κύρια αιτία σημαντικής μείωσης της όρασης παγκοσμίως, ενώ η επίπτωση της εκτιμάται ότι θα αυξηθεί σημαντικά. Η αναγνώριση πρώιμων βιοδεικτών που θα σημάνουν την αυξημένη πιθανότητα μετάπτωσης από πρώιμα σε πιο προχωρημένα στάδια της νόσου, που απειλούν την όραση, είναι κρίσιμη. Αυτοί οι βιοδείκτες επιτρέπουν τον καθορισμό των ασθενών υψηλού κινδύνου για εξέλιξη σε προχωρημένη νόσο, διευκολύνοντας την εξατομικευμένη προσέγγιση και την έγκαιρη παρέμβαση, ώστε να προληφθούν σημαντικές δομικές βλάβες. Υπάρχουν γνωστοί βιοδείκτες, που μπορούν να παρατηρηθούν από μία φωτογραφία βυθού ή από την οπτική τομογραφία συνοχής (πχ όγκος των drusen, χρωστικές αλλαγές) και υποδεικνύουν κίνδυνο για εξέλιξη της νόσου. Επιπλέον, πιθανοί βιοδείκτες ανιχνεύονται μέσω σύγχρονων μέσων απεικόνισης, όπως οι υπερανακλαστικοί κόκκοι καθώς και πολλοί υπότυποι των drusen, οι οποίοι βρίσκονται υπό αναζήτηση για τον ρόλο τους στην εξέλιξη της νόσου. Περαιτέρω έρευνα απαιτείται για την ανάδειξη δομικών βιοδεικτών όπως η ανακλαστικότητα της ελλειψοειδούς ζώνης και η ροή των χοριοτριχοειδών. Ο καθορισμός της λειτουργικών δοκιμασιών που μπορούν να δείξουν της αλλαγές λόγω ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας, είναι επίσης ένα αντικείμενο έρευνας. Σε αυτό περιλαμβάνονται δοκιμασίες, όπως η προσαρμογή στο φως αλλά και ειδικές δοκιμασίες της λειτουργίας των κωνίων. Αν και η έρευνα σχετικά με βιολογικούς βιοδείκτες από το πλάσμα είναι σε πρώιμα στάδια, τα πρωταρχικά αποτελέσματα δείχνουν πως η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη και η υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν δείκτες για την κατηγοριοποίηση των ασθενών και υπολογισμό του κινδύνου εξέλιξης της νόσου. Η συνεχής έρευνα στον τομέα μπορεί να δείξει την αξία αυτών των βιοδεικτών στη εξέλιξη της νόσου. Η εφαρμογή των αναδυόμενων τεχνικών μέσω τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) μπορεί να ενισχύσει την εκτίμηση και την εγκυρότητα αυτών των βιοδεικτών. Όμως, η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην καθοδήγηση του σχεδιασμού κλινικών δοκιμών και στην αξιολόγηση των αποτελεσμάτων εξαρτάται από την έκταση και των ορθή δομή των μακροχρόνιων διαθέσιμων δεδομένων. Αυτό το δυναμικό πεδίο έρευνας υπόσχεται σημαντικές εξελίξεις αν και περισσότερες έρευνες απαιτούνται για να αναδείξουν τους σημαντικότερους βιοδείκτες εξέλιξης την νόσου και εφαρμογή αυτών στη κλινική πράξη. Τελικά, η εφαρμογή, μίας πολύπλευρης στρατηγικής μπορεί να προσφέρει την πιο ακριβή μέθοδο για την παρακολούθηση των ασθενών και την εκτίμηση του κινδύνου εξέλιξης της νόσου.","Age-related Μacular Degeneration (AMD) is a primary cause of significant vision impairment globally and its prevalence expected to increase considerably. The identification of early biomarkers that signal the likelihood of progression from an intermediate stage to more severe vision-threatening stages of the disease is crucial. Such biomarkers enable the precise determination of patients at high risk of advancing to late-stage AMD, facilitating personalized management and timely interventions to prevent major structural damage. Established structural biomarkers, including those observed through color fundus photography and, more recently, optical coherence tomography (e.g., drusen volume, pigmentary changes), are recognized for indicating AMD progression risk. Additionally, potential biomarkers identified via multimodal imaging techniques, such as reticular pseudodrusen, hyperreflective foci, and various drusen sub-types, are actively being investigated for their association with progression to advanced disease stages. Further exploration is required for other structural biomarkers like ellipsoid zone reflectivity and choriocapillaris flow characteristics. The determination of visual function measures that accurately reflect changes in AMD and are predictive of progression risk is an area of ongoing research. This includes exploring the effectiveness of tests like dark adaptometry and cone-specific contrast tests. While the evidence regarding blood and plasma markers is still in its early stages, initial findings suggest that changes in C-reactive protein levels and high-density lipoprotein cholesterol might serve as indicators for patient stratification and risk prediction. Continued research may validate the use of these biomarkers in monitoring disease progression. The application of emerging Αrtificial Ιntelligence (ΑΙ) techniques could enhance the evaluation and validation of these biomarkers. However, the utility of artificial intelligence in guiding clinical trial designs and outcome detection depends on the availability of extensive, well-organized longitudinal data sets. This dynamic field of research promises significant advancements, yet more studies are required to pinpoint the most effective biomarkers for tracking disease progression and integrating them into clinical practice and future studies. At the end, employing a multimodal strategy could offer the most precise method for monitoring and forecasting the progression to the severe, vision-threatening stages of late-stage AMD."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Advanced imaging biomarkers in age-related macular degeneration"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαρκόπουλος Κωνσταντίνος","Markopoulos Konstantinos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, είναι μία κύρια αιτία σημαντικής μείωσης της όρασης παγκοσμίως, ενώ η επίπτωση της εκτιμάται ότι θα αυξηθεί σημαντικά. Η αναγνώριση πρώιμων βιοδεικτών που θα σημάνουν την αυξημένη πιθανότητα μετάπτωσης από πρώιμα σε πιο προχωρημένα στάδια της νόσου, που απειλούν την όραση, είναι κρίσιμη. Αυτοί οι βιοδείκτες επιτρέπουν τον καθορισμό των ασθενών υψηλού κινδύνου για εξέλιξη σε προχωρημένη νόσο, διευκολύνοντας την εξατομικευμένη προσέγγιση και την έγκαιρη παρέμβαση, ώστε να προληφθούν σημαντικές δομικές βλάβες. Υπάρχουν γνωστοί βιοδείκτες, που μπορούν να παρατηρηθούν από μία φωτογραφία βυθού ή από την οπτική τομογραφία συνοχής (πχ όγκος των drusen, χρωστικές αλλαγές) και υποδεικνύουν κίνδυνο για εξέλιξη της νόσου. Επιπλέον, πιθανοί βιοδείκτες ανιχνεύονται μέσω σύγχρονων μέσων απεικόνισης, όπως οι υπερανακλαστικοί κόκκοι καθώς και πολλοί υπότυποι των drusen, οι οποίοι βρίσκονται υπό αναζήτηση για τον ρόλο τους στην εξέλιξη της νόσου. Περαιτέρω έρευνα απαιτείται για την ανάδειξη δομικών βιοδεικτών όπως η ανακλαστικότητα της ελλειψοειδούς ζώνης και η ροή των χοριοτριχοειδών. Ο καθορισμός της λειτουργικών δοκιμασιών που μπορούν να δείξουν της αλλαγές λόγω ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας, είναι επίσης ένα αντικείμενο έρευνας. Σε αυτό περιλαμβάνονται δοκιμασίες, όπως η προσαρμογή στο φως αλλά και ειδικές δοκιμασίες της λειτουργίας των κωνίων. Αν και η έρευνα σχετικά με βιολογικούς βιοδείκτες από το πλάσμα είναι σε πρώιμα στάδια, τα πρωταρχικά αποτελέσματα δείχνουν πως η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη και η υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν δείκτες για την κατηγοριοποίηση των ασθενών και υπολογισμό του κινδύνου εξέλιξης της νόσου. Η συνεχής έρευνα στον τομέα μπορεί να δείξει την αξία αυτών των βιοδεικτών στη εξέλιξη της νόσου. Η εφαρμογή των αναδυόμενων τεχνικών μέσω τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) μπορεί να ενισχύσει την εκτίμηση και την εγκυρότητα αυτών των βιοδεικτών. Όμως, η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην καθοδήγηση του σχεδιασμού κλινικών δοκιμών και στην αξιολόγηση των αποτελεσμάτων εξαρτάται από την έκταση και των ορθή δομή των μακροχρόνιων διαθέσιμων δεδομένων. Αυτό το δυναμικό πεδίο έρευνας υπόσχεται σημαντικές εξελίξεις αν και περισσότερες έρευνες απαιτούνται για να αναδείξουν τους σημαντικότερους βιοδείκτες εξέλιξης την νόσου και εφαρμογή αυτών στη κλινική πράξη. Τελικά, η εφαρμογή, μίας πολύπλευρης στρατηγικής μπορεί να προσφέρει την πιο ακριβή μέθοδο για την παρακολούθηση των ασθενών και την εκτίμηση του κινδύνου εξέλιξης της νόσου.","Age-related Μacular Degeneration (AMD) is a primary cause of significant vision impairment globally and its prevalence expected to increase considerably. The identification of early biomarkers that signal the likelihood of progression from an intermediate stage to more severe vision-threatening stages of the disease is crucial. Such biomarkers enable the precise determination of patients at high risk of advancing to late-stage AMD, facilitating personalized management and timely interventions to prevent major structural damage. Established structural biomarkers, including those observed through color fundus photography and, more recently, optical coherence tomography (e.g., drusen volume, pigmentary changes), are recognized for indicating AMD progression risk. Additionally, potential biomarkers identified via multimodal imaging techniques, such as reticular pseudodrusen, hyperreflective foci, and various drusen sub-types, are actively being investigated for their association with progression to advanced disease stages. Further exploration is required for other structural biomarkers like ellipsoid zone reflectivity and choriocapillaris flow characteristics. The determination of visual function measures that accurately reflect changes in AMD and are predictive of progression risk is an area of ongoing research. This includes exploring the effectiveness of tests like dark adaptometry and cone-specific contrast tests. While the evidence regarding blood and plasma markers is still in its early stages, initial findings suggest that changes in C-reactive protein levels and high-density lipoprotein cholesterol might serve as indicators for patient stratification and risk prediction. Continued research may validate the use of these biomarkers in monitoring disease progression. The application of emerging Αrtificial Ιntelligence (ΑΙ) techniques could enhance the evaluation and validation of these biomarkers. However, the utility of artificial intelligence in guiding clinical trial designs and outcome detection depends on the availability of extensive, well-organized longitudinal data sets. This dynamic field of research promises significant advancements, yet more studies are required to pinpoint the most effective biomarkers for tracking disease progression and integrating them into clinical practice and future studies. At the end, employing a multimodal strategy could offer the most precise method for monitoring and forecasting the progression to the severe, vision-threatening stages of late-stage AMD."],"dc:identifier":["uoadl:5358175","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5358175"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Advanced imaging biomarkers in age-related macular degeneration"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:47Z"}