{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5358058"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5358058","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το παιδαγωγικό παιχνίδι στη σχολική Θρησκευτική Αγωγή στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση","abstract":"Η παρούσα εργασία διερευνά τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιείται η παιγνιώδης μάθηση στο μάθημα των Θρησκευτικών το οποίο διδάσκεται στη Γ’, Δ’, Ε’ και ΣΤ’ τάξη Δημοτικού και τη σχέση της με το πρόγραμμα σπουδών και τον οδηγό εκπαιδευτικού. Τα ερευνητικά ερωτήματα που τέθηκαν αφορούν στην καταγραφή των κατηγοριών παιχνιδιού και των σχετικών δεξιοτήτων, τη συχνότητα εμφάνισής τους και τη συσχέτισή τους με τα επίσημα κείμενα. Η μεθοδολογική προσέγγιση που αξιοποιήθηκε ήταν η εννοιολογική και η σχεσιακή ανάλυση περιεχομένου. Από τα ευρήματα προέκυψε ότι οι όροι «παιχνίδι» και «παιγνιώδης μάθηση» δεν εμφανίζονται ρητά στα εγχειρίδια του μαθήματος. Στον μεγαλύτερο βαθμό κυριαρχεί το παιχνίδι κατασκευών, το παιχνίδι διερεύνησης και το κοινωνικο-δραματικό παιχνίδι. Το παιχνίδι και η παιγνιώδης μάθηση ενυπάρχουν μέσα από δημιουργικές, βιωματικές και συνεργατικές δραστηριότητες. Σε μεγάλη συχνότητα εμφανίζονται έννοιες που αφορούν στην παρατήρηση, τη δημιουργικότητα και τη ζωγραφική ενώ σημαντικές αναφορές γίνονται στο θέατρο και στο ρήμα «φτιάχνω». Οι έννοιες εμφανίζονται στον μεγαλύτερο βαθμό στις μικρότερες τάξεις και στις μεγαλύτερες τάξεις η συχνότητα εμφάνισής τους μειώνεται. Ακόμη, υπάρχει ασυνέπεια ανάμεσα στη θεωρητική αποδοχή και την πρακτική εφαρμογή της παιγνιώδους μάθησης. Η έρευνα κατέληξε στο ότι η παιγνιώδης μάθηση είναι ένα σημαντικό παιδαγωγικό εργαλείο το οποίο προσαρμόζεται, εξελίσσεται και μετασχηματίζεται. Είναι σημαντικό το παιχνίδι να είναι παιδαγωγικό και ψυχαγωγικό και να εφαρμόζεται σε ένα σαφές στρατηγικό πλαίσιο. Είναι αναγκαίο να γίνουν νέες έρευνες για να διερευνηθεί ο ρόλος της παιγνιώδους μάθησης, να εμπλουτιστούν τα εγχειρίδια με νέες δραστηριότητες και να επιμορφωθούν οι εκπαιδευτικοί ως προς την εφαρμογή των δραστηριοτήτων.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία διερευνά τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιείται η παιγνιώδης μάθηση στο μάθημα των Θρησκευτικών το οποίο διδάσκεται στη Γ’, Δ’, Ε’ και ΣΤ’ τάξη Δημοτικού και τη σχέση της με το πρόγραμμα σπουδών και τον οδηγό εκπαιδευτικού. Τα ερευνητικά ερωτήματα που τέθηκαν αφορούν στην καταγραφή των κατηγοριών παιχνιδιού και των σχετικών δεξιοτήτων, τη συχνότητα εμφάνισής τους και τη συσχέτισή τους με τα επίσημα κείμενα. Η μεθοδολογική προσέγγιση που αξιοποιήθηκε ήταν η εννοιολογική και η σχεσιακή ανάλυση περιεχομένου. Από τα ευρήματα προέκυψε ότι οι όροι «παιχνίδι» και «παιγνιώδης μάθηση» δεν εμφανίζονται ρητά στα εγχειρίδια του μαθήματος. Στον μεγαλύτερο βαθμό κυριαρχεί το παιχνίδι κατασκευών, το παιχνίδι διερεύνησης και το κοινωνικο-δραματικό παιχνίδι. Το παιχνίδι και η παιγνιώδης μάθηση ενυπάρχουν μέσα από δημιουργικές, βιωματικές και συνεργατικές δραστηριότητες. Σε μεγάλη συχνότητα εμφανίζονται έννοιες που αφορούν στην παρατήρηση, τη δημιουργικότητα και τη ζωγραφική ενώ σημαντικές αναφορές γίνονται στο θέατρο και στο ρήμα «φτιάχνω». Οι έννοιες εμφανίζονται στον μεγαλύτερο βαθμό στις μικρότερες τάξεις και στις μεγαλύτερες τάξεις η συχνότητα εμφάνισής τους μειώνεται. Ακόμη, υπάρχει ασυνέπεια ανάμεσα στη θεωρητική αποδοχή και την πρακτική εφαρμογή της παιγνιώδους μάθησης. Η έρευνα κατέληξε στο ότι η παιγνιώδης μάθηση είναι ένα σημαντικό παιδαγωγικό εργαλείο το οποίο προσαρμόζεται, εξελίσσεται και μετασχηματίζεται. Είναι σημαντικό το παιχνίδι να είναι παιδαγωγικό και ψυχαγωγικό και να εφαρμόζεται σε ένα σαφές στρατηγικό πλαίσιο. Είναι αναγκαίο να γίνουν νέες έρευνες για να διερευνηθεί ο ρόλος της παιγνιώδους μάθησης, να εμπλουτιστούν τα εγχειρίδια με νέες δραστηριότητες και να επιμορφωθούν οι εκπαιδευτικοί ως προς την εφαρμογή των δραστηριοτήτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιουμάνη Χριστιάνα-Στεφανία","Tsioumani Christiana-Stefania"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:47Z","subjects":["Θρησκεία","Religion"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5358058"],"render_values":[{"text":"uoadl:5358058","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5358058","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιουμάνη Χριστιάνα-Στεφανία","Tsioumani Christiana-Stefania"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θρησκεία","Religion"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5358058","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5358058"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία διερευνά τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιείται η παιγνιώδης μάθηση στο μάθημα των Θρησκευτικών το οποίο διδάσκεται στη Γ’, Δ’, Ε’ και ΣΤ’ τάξη Δημοτικού και τη σχέση της με το πρόγραμμα σπουδών και τον οδηγό εκπαιδευτικού. Τα ερευνητικά ερωτήματα που τέθηκαν αφορούν στην καταγραφή των κατηγοριών παιχνιδιού και των σχετικών δεξιοτήτων, τη συχνότητα εμφάνισής τους και τη συσχέτισή τους με τα επίσημα κείμενα. Η μεθοδολογική προσέγγιση που αξιοποιήθηκε ήταν η εννοιολογική και η σχεσιακή ανάλυση περιεχομένου. Από τα ευρήματα προέκυψε ότι οι όροι «παιχνίδι» και «παιγνιώδης μάθηση» δεν εμφανίζονται ρητά στα εγχειρίδια του μαθήματος. Στον μεγαλύτερο βαθμό κυριαρχεί το παιχνίδι κατασκευών, το παιχνίδι διερεύνησης και το κοινωνικο-δραματικό παιχνίδι. Το παιχνίδι και η παιγνιώδης μάθηση ενυπάρχουν μέσα από δημιουργικές, βιωματικές και συνεργατικές δραστηριότητες. Σε μεγάλη συχνότητα εμφανίζονται έννοιες που αφορούν στην παρατήρηση, τη δημιουργικότητα και τη ζωγραφική ενώ σημαντικές αναφορές γίνονται στο θέατρο και στο ρήμα «φτιάχνω». Οι έννοιες εμφανίζονται στον μεγαλύτερο βαθμό στις μικρότερες τάξεις και στις μεγαλύτερες τάξεις η συχνότητα εμφάνισής τους μειώνεται. Ακόμη, υπάρχει ασυνέπεια ανάμεσα στη θεωρητική αποδοχή και την πρακτική εφαρμογή της παιγνιώδους μάθησης. Η έρευνα κατέληξε στο ότι η παιγνιώδης μάθηση είναι ένα σημαντικό παιδαγωγικό εργαλείο το οποίο προσαρμόζεται, εξελίσσεται και μετασχηματίζεται. Είναι σημαντικό το παιχνίδι να είναι παιδαγωγικό και ψυχαγωγικό και να εφαρμόζεται σε ένα σαφές στρατηγικό πλαίσιο. Είναι αναγκαίο να γίνουν νέες έρευνες για να διερευνηθεί ο ρόλος της παιγνιώδους μάθησης, να εμπλουτιστούν τα εγχειρίδια με νέες δραστηριότητες και να επιμορφωθούν οι εκπαιδευτικοί ως προς την εφαρμογή των δραστηριοτήτων.","This paper explores the way in which game-based learning is utilized in the Religious Studies course taught in the 3rd, 4th, 5th and 6th grades of primary school and its relationship with the curriculum and the teacher’s guide. The research questions raised concern the recording of play categories and related skills, their frequency of appearance and their correlation with official texts. The methodological approach utilized was conceptual and relational content analysis. The findings revealed that the terms “play” and “game-based learning” do not appear explicitly in the course textbooks. Construction play, exploratory play and socio-dramatic play predominate to a greater extent. Play and game-based learning are inherent through creative, experiential and collaborative activities. Concepts related to observation, creativity and painting appear with great frequency, while important references are made to theatre and the verb "to make". The concepts appear to a greater extent in the younger classes and in the older classes their frequency of appearance decreases. Furthermore, there is an inconsistency between the theoretical acceptance and the practical application of game-based learning. The research concluded that game-based learning is an important pedagogical tool that adapts, evolves and transforms. It is important that the game is pedagogical and entertaining and that it is applied in a clear strategic framework. It is necessary to conduct new research to investigate the role of game-based learning, to enrich the textbooks with new activities and to train teachers in the application of the activities."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το παιδαγωγικό παιχνίδι στη σχολική Θρησκευτική Αγωγή στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιουμάνη Χριστιάνα-Στεφανία","Tsioumani Christiana-Stefania"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία διερευνά τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιείται η παιγνιώδης μάθηση στο μάθημα των Θρησκευτικών το οποίο διδάσκεται στη Γ’, Δ’, Ε’ και ΣΤ’ τάξη Δημοτικού και τη σχέση της με το πρόγραμμα σπουδών και τον οδηγό εκπαιδευτικού. Τα ερευνητικά ερωτήματα που τέθηκαν αφορούν στην καταγραφή των κατηγοριών παιχνιδιού και των σχετικών δεξιοτήτων, τη συχνότητα εμφάνισής τους και τη συσχέτισή τους με τα επίσημα κείμενα. Η μεθοδολογική προσέγγιση που αξιοποιήθηκε ήταν η εννοιολογική και η σχεσιακή ανάλυση περιεχομένου. Από τα ευρήματα προέκυψε ότι οι όροι «παιχνίδι» και «παιγνιώδης μάθηση» δεν εμφανίζονται ρητά στα εγχειρίδια του μαθήματος. Στον μεγαλύτερο βαθμό κυριαρχεί το παιχνίδι κατασκευών, το παιχνίδι διερεύνησης και το κοινωνικο-δραματικό παιχνίδι. Το παιχνίδι και η παιγνιώδης μάθηση ενυπάρχουν μέσα από δημιουργικές, βιωματικές και συνεργατικές δραστηριότητες. Σε μεγάλη συχνότητα εμφανίζονται έννοιες που αφορούν στην παρατήρηση, τη δημιουργικότητα και τη ζωγραφική ενώ σημαντικές αναφορές γίνονται στο θέατρο και στο ρήμα «φτιάχνω». Οι έννοιες εμφανίζονται στον μεγαλύτερο βαθμό στις μικρότερες τάξεις και στις μεγαλύτερες τάξεις η συχνότητα εμφάνισής τους μειώνεται. Ακόμη, υπάρχει ασυνέπεια ανάμεσα στη θεωρητική αποδοχή και την πρακτική εφαρμογή της παιγνιώδους μάθησης. Η έρευνα κατέληξε στο ότι η παιγνιώδης μάθηση είναι ένα σημαντικό παιδαγωγικό εργαλείο το οποίο προσαρμόζεται, εξελίσσεται και μετασχηματίζεται. Είναι σημαντικό το παιχνίδι να είναι παιδαγωγικό και ψυχαγωγικό και να εφαρμόζεται σε ένα σαφές στρατηγικό πλαίσιο. Είναι αναγκαίο να γίνουν νέες έρευνες για να διερευνηθεί ο ρόλος της παιγνιώδους μάθησης, να εμπλουτιστούν τα εγχειρίδια με νέες δραστηριότητες και να επιμορφωθούν οι εκπαιδευτικοί ως προς την εφαρμογή των δραστηριοτήτων.","This paper explores the way in which game-based learning is utilized in the Religious Studies course taught in the 3rd, 4th, 5th and 6th grades of primary school and its relationship with the curriculum and the teacher’s guide. The research questions raised concern the recording of play categories and related skills, their frequency of appearance and their correlation with official texts. The methodological approach utilized was conceptual and relational content analysis. The findings revealed that the terms “play” and “game-based learning” do not appear explicitly in the course textbooks. Construction play, exploratory play and socio-dramatic play predominate to a greater extent. Play and game-based learning are inherent through creative, experiential and collaborative activities. Concepts related to observation, creativity and painting appear with great frequency, while important references are made to theatre and the verb "to make". The concepts appear to a greater extent in the younger classes and in the older classes their frequency of appearance decreases. Furthermore, there is an inconsistency between the theoretical acceptance and the practical application of game-based learning. The research concluded that game-based learning is an important pedagogical tool that adapts, evolves and transforms. It is important that the game is pedagogical and entertaining and that it is applied in a clear strategic framework. It is necessary to conduct new research to investigate the role of game-based learning, to enrich the textbooks with new activities and to train teachers in the application of the activities."],"dc:identifier":["uoadl:5358058","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5358058"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θρησκεία","Religion"],"dc:title":["Το παιδαγωγικό παιχνίδι στη σχολική Θρησκευτική Αγωγή στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:47Z"}