{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5357930"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5357930","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση του συνδρόμου απνοιών-υποπνοιών στον ύπνο με την έκφραση των διαύλων καλίου στο ανοσοποιητικό σύστημα","abstract":"Το Σύνδρομο Αποφρακτικής Υπνικής Άπνοιας (ΣΑΑΥ) χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια απόφραξης του ανώτερου αεραγωγού, που οδηγούν σε διαλείπουσα νυχτερινή υποξαιμία και συνοδεύονται από χρόνια, χαμηλού βαθμού φλεγμονή. Στο επίκεντρο της φυσιολογίας αλλά και της ενεργοποίησης των κυττάρων του ανοσοποιητικού βρίσκονται οι δίαυλοι καλίου, οι οποίοι λειτουργούν ως κρίσιμοι ρυθμιστές του δυναμικού της μεμβράνης και της ενδοκυττάριας σηματοδότησής τους. Στα Τ-λεμφοκύτταρα, ο τασεοεξαρτώμενος δίαυλος καλίου Kv1.3 αποτελεί τον κύριο μοριακό ρυθμιστή της φυσιολογίας τους και της διαδικασίας εισόδου τους στην ενεργοποιημένη κατάσταση, καθορίζοντας σε μεγάλο βαθμό όλες τις ασβέστιο-εξαρτώμενες διεργασίες των κυττάρων αυτών. Ο κεντρικός αυτός ρόλος του στην ενεργοποίηση απορρέει από την ικανότητά του να διατηρεί την κυτταρική μεμβράνη υπερπολωμένη, κατάσταση απαραίτητη για την εισροή ιόντων Ca²⁺ μέσω των διαύλων CRAC. Επιπροσθέτως, στα Τ-λεμφοκύτταρα ένας από τους διαύλους διαρροής καλίου που εκφράζουν, είναι ο δίαυλος TASK-2, του οποίου η δραστηριότητα ρυθμίζεται από το εξωκυττάριο pH -το οποίο επηρεάζεται άμεσα από τα επίπεδα CO₂- και το οποίο τον καθιστά ελκυστικό στόχο σε καταστάσεις υποξαιμίας και οξέωσης. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον δε, παρουσιάζει το γεγονός ότι οι δίαυλοι TASK-2, που έχουν πολύ περιορισμένη έκφραση στον εγκέφαλο, εκφράζονται επιλεκτικά στο εγκεφαλικό στέλεχος, συμπεριλαμβανομένων των retrotrapezoid νευρώνων που συμμετέχουν στην κεντρική χημειοευαισθησία. Αυτό υποδεικνύει ότι η μελέτη τους στα Τ-λεμφοκύτταρα που ως γνωστό μοιράζονται κοινούς μηχανισμούς γονιδιακής ρύθμισης με τα κύτταρα του ΚΝΣ μπορεί να προσφέρει ένα καλό ex-vivo μοντέλο διερεύνησης ύπαρξης παρόμοιων μεταβολών σε κεντρικούς αναπνευστικούς μηχανισμούς στους οποίους δεν έχουμε πρόσβαση. Σκοπός Να διερευνηθεί αν η διαλείπουσα υποξαιμία στο ΣΑΑΥ σχετίζεται με μεταβολές στα επίπεδα έκφρασης των διαύλων καλίου Kv1.3 και TASK-2 στα Τ-λεμφοκύτταρα, αν το προφίλ αυτό διαφοροποιείται σε σχέση με ασθενείς με ΧΑΠ και υγιείς μάρτυρες, και αν η εφαρμογή θεραπείας με CPAP/NIV τείνει να επαναφέρει την έκφραση των διαύλων προς φυσιολογικά επίπεδα. Επιπλέον, να εξεταστεί αν τα Τ-λεμφοκύτταρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ex-vivo μοντέλο για τη μελέτη της έκφρασης στο εγκεφαλικό στέλεχος ενός pH-ευαίσθητου διαύλου όπως ο TASK-2 σε συνθήκες υποξαιμίας. Μέθοδοι Σε αυτή την πιλοτική, προοπτική μελέτη συμπεριλήφθηκαν ασθενείς με ΣΑΑΥ, ασθενείς με ΧΑΠ και χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια, καθώς και υγιείς εθελοντές. Από περιφερικό φλεβικό αίμα απομονώθηκαν PBMCs με Ficoll-Hypaque και εξήχθη ολικό RNA με TRIzol. Ακολούθησε σύνθεση cDNA και ημι-ποσοτική RT-PCR για Kv1.3, TASK-2 και GAPDH (γονίδιο αναφοράς). Τα προϊόντα αναλύθηκαν με ηλεκτροφόρηση σε πηκτή αγαρόζης και ποσοτικοποιήθηκαν με ImageJ. Η έκφραση κανονικοποιήθηκε ως προς GAPDH και υπολογίστηκε η αναλογία TASK-2/Kv1.3. Σε υποομάδες ασθενών με ΣΑΑΥ και ΧΑΠ πραγματοποιήθηκε επανέλεγχος μετά από θεραπεία με CPAP και NIV αντίστοιχα. Εξετάστηκαν συσχετίσεις με δείκτες βαρύτητας του ΣΑΑΥ (AHI, T90, MinSpO₂, MeanSpO₂, ODI). Αποτελέσματα Τα Τ-λεμφοκύτταρα ασθενών με ΣΑΑΥ εμφάνισαν τάση για αυξημένη έκφραση Kv1.3 mRNA και μειωμένη έκφραση TASK-2 mRNA σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες, με συνέπεια τη μείωση της αναλογίας TASK-2/Kv1.3. Το προφίλ αυτό είναι συμβατό με ενίσχυση της ικανότητας ενεργοποίησης των Τ-κυττάρων και προφλεγμονώδη ρύθμιση. Αντίθετα στους ασθενείς με ΧΑΠ παρατηρήθηκε αυξημένη έκφραση TASK-2 και τάση για αυξημένο Kv1.3, με αναλογία TASK-2/Kv1.3 σαφώς υψηλότερη από αυτή των ασθενών με ΣΑΑΥ, πιθανόν αντανακλώντας διαφορετικού τύπου προσαρμογή σε χρόνια υποξαιμία και οξέωση. Η εφαρμογή CPAP στους ασθενείς με ΣΑΑΥ συνοδεύτηκε από αύξηση της έκφρασης TASK-2 και μείωση της έκφρασης Kv1.3 προς τιμές υγιών, ενώ στους ασθενείς με ΧΑΠ η θεραπεία με NIV οδήγησε σε τάση μείωσης της υπερέκφρασης TASK-2. Οι συσχετίσεις των επιπέδων έκφρασης με δείκτες βαρύτητας του ΣΑΑΥ έδειξαν συνεπή αλλά μη στατιστικά σημαντική τάση, προφανώς λόγω του πολύ μικρού δείγματος. Συμπεράσματα Η παρούσα πιλοτική μελέτη παρέχει πρώτες ενδείξεις ότι η διαλείπουσα νυχτερινή υποξαιμία στο ΣΑΑΥ συνδέεται με μεταβολές στο προφίλ έκφρασης του Kv1.3 και του TASK-2 στα Τ-λεμφοκύτταρα, ευνοώντας ένα πρότυπο αυξημένης ενεργοποίησης και προφλεγμονώδους ρύθμισης. Ο Kv1.3 φαίνεται να αποτελεί τον κύριο μοριακό στόχο μέσω του οποίου το ερέθισμα της υποξαιμίας μεταφράζεται σε αυξημένη Τ-κυτταρική απάντηση, ενώ ο TASK-2, ως pH-ευαίσθητος δίαυλος, μπορεί να συμμετέχει στη λεπτή διαμόρφωση αυτής της ισορροπίας σε συνθήκες μεταβολών CO₂ και pH. Επιπροσθέτως, η μελέτη δείχνει ότι ίσως τα Τ-λεμφοκύτταρα να λειτουργούν ως πιθανό ex-vivo μοντέλο για τη μελέτη έκφρασης του pH-ευαίσθητου διαύλου (TASK-2) στο ΚΝΣ, ενώ υπογραμμίζει την ανάγκη για μεγαλύτερες, ποσοτικές και λειτουργικές μελέτες, ώστε να επιβεβαιωθούν και να εμβαθύνουν τα προκαταρκτικά αυτά ευρήματα.","abstract_html":"Το Σύνδρομο Αποφρακτικής Υπνικής Άπνοιας (ΣΑΑΥ) χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια απόφραξης του ανώτερου αεραγωγού, που οδηγούν σε διαλείπουσα νυχτερινή υποξαιμία και συνοδεύονται από χρόνια, χαμηλού βαθμού φλεγμονή. Στο επίκεντρο της φυσιολογίας αλλά και της ενεργοποίησης των κυττάρων του ανοσοποιητικού βρίσκονται οι δίαυλοι καλίου, οι οποίοι λειτουργούν ως κρίσιμοι ρυθμιστές του δυναμικού της μεμβράνης και της ενδοκυττάριας σηματοδότησής τους. Στα Τ-λεμφοκύτταρα, ο τασεοεξαρτώμενος δίαυλος καλίου Kv1.3 αποτελεί τον κύριο μοριακό ρυθμιστή της φυσιολογίας τους και της διαδικασίας εισόδου τους στην ενεργοποιημένη κατάσταση, καθορίζοντας σε μεγάλο βαθμό όλες τις ασβέστιο-εξαρτώμενες διεργασίες των κυττάρων αυτών. Ο κεντρικός αυτός ρόλος του στην ενεργοποίηση απορρέει από την ικανότητά του να διατηρεί την κυτταρική μεμβράνη υπερπολωμένη, κατάσταση απαραίτητη για την εισροή ιόντων Ca²⁺ μέσω των διαύλων CRAC. Επιπροσθέτως, στα Τ-λεμφοκύτταρα ένας από τους διαύλους διαρροής καλίου που εκφράζουν, είναι ο δίαυλος TASK-2, του οποίου η δραστηριότητα ρυθμίζεται από το εξωκυττάριο pH -το οποίο επηρεάζεται άμεσα από τα επίπεδα CO₂- και το οποίο τον καθιστά ελκυστικό στόχο σε καταστάσεις υποξαιμίας και οξέωσης. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον δε, παρουσιάζει το γεγονός ότι οι δίαυλοι TASK-2, που έχουν πολύ περιορισμένη έκφραση στον εγκέφαλο, εκφράζονται επιλεκτικά στο εγκεφαλικό στέλεχος, συμπεριλαμβανομένων των retrotrapezoid νευρώνων που συμμετέχουν στην κεντρική χημειοευαισθησία. Αυτό υποδεικνύει ότι η μελέτη τους στα Τ-λεμφοκύτταρα που ως γνωστό μοιράζονται κοινούς μηχανισμούς γονιδιακής ρύθμισης με τα κύτταρα του ΚΝΣ μπορεί να προσφέρει ένα καλό ex-vivo μοντέλο διερεύνησης ύπαρξης παρόμοιων μεταβολών σε κεντρικούς αναπνευστικούς μηχανισμούς στους οποίους δεν έχουμε πρόσβαση. Σκοπός Να διερευνηθεί αν η διαλείπουσα υποξαιμία στο ΣΑΑΥ σχετίζεται με μεταβολές στα επίπεδα έκφρασης των διαύλων καλίου Kv1.3 και TASK-2 στα Τ-λεμφοκύτταρα, αν το προφίλ αυτό διαφοροποιείται σε σχέση με ασθενείς με ΧΑΠ και υγιείς μάρτυρες, και αν η εφαρμογή θεραπείας με CPAP/NIV τείνει να επαναφέρει την έκφραση των διαύλων προς φυσιολογικά επίπεδα. Επιπλέον, να εξεταστεί αν τα Τ-λεμφοκύτταρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ex-vivo μοντέλο για τη μελέτη της έκφρασης στο εγκεφαλικό στέλεχος ενός pH-ευαίσθητου διαύλου όπως ο TASK-2 σε συνθήκες υποξαιμίας. Μέθοδοι Σε αυτή την πιλοτική, προοπτική μελέτη συμπεριλήφθηκαν ασθενείς με ΣΑΑΥ, ασθενείς με ΧΑΠ και χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια, καθώς και υγιείς εθελοντές. Από περιφερικό φλεβικό αίμα απομονώθηκαν PBMCs με Ficoll-Hypaque και εξήχθη ολικό RNA με TRIzol. Ακολούθησε σύνθεση cDNA και ημι-ποσοτική RT-PCR για Kv1.3, TASK-2 και GAPDH (γονίδιο αναφοράς). Τα προϊόντα αναλύθηκαν με ηλεκτροφόρηση σε πηκτή αγαρόζης και ποσοτικοποιήθηκαν με ImageJ. Η έκφραση κανονικοποιήθηκε ως προς GAPDH και υπολογίστηκε η αναλογία TASK-2/Kv1.3. Σε υποομάδες ασθενών με ΣΑΑΥ και ΧΑΠ πραγματοποιήθηκε επανέλεγχος μετά από θεραπεία με CPAP και NIV αντίστοιχα. Εξετάστηκαν συσχετίσεις με δείκτες βαρύτητας του ΣΑΑΥ (AHI, T90, MinSpO₂, MeanSpO₂, ODI). Αποτελέσματα Τα Τ-λεμφοκύτταρα ασθενών με ΣΑΑΥ εμφάνισαν τάση για αυξημένη έκφραση Kv1.3 mRNA και μειωμένη έκφραση TASK-2 mRNA σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες, με συνέπεια τη μείωση της αναλογίας TASK-2/Kv1.3. Το προφίλ αυτό είναι συμβατό με ενίσχυση της ικανότητας ενεργοποίησης των Τ-κυττάρων και προφλεγμονώδη ρύθμιση. Αντίθετα στους ασθενείς με ΧΑΠ παρατηρήθηκε αυξημένη έκφραση TASK-2 και τάση για αυξημένο Kv1.3, με αναλογία TASK-2/Kv1.3 σαφώς υψηλότερη από αυτή των ασθενών με ΣΑΑΥ, πιθανόν αντανακλώντας διαφορετικού τύπου προσαρμογή σε χρόνια υποξαιμία και οξέωση. Η εφαρμογή CPAP στους ασθενείς με ΣΑΑΥ συνοδεύτηκε από αύξηση της έκφρασης TASK-2 και μείωση της έκφρασης Kv1.3 προς τιμές υγιών, ενώ στους ασθενείς με ΧΑΠ η θεραπεία με NIV οδήγησε σε τάση μείωσης της υπερέκφρασης TASK-2. Οι συσχετίσεις των επιπέδων έκφρασης με δείκτες βαρύτητας του ΣΑΑΥ έδειξαν συνεπή αλλά μη στατιστικά σημαντική τάση, προφανώς λόγω του πολύ μικρού δείγματος. Συμπεράσματα Η παρούσα πιλοτική μελέτη παρέχει πρώτες ενδείξεις ότι η διαλείπουσα νυχτερινή υποξαιμία στο ΣΑΑΥ συνδέεται με μεταβολές στο προφίλ έκφρασης του Kv1.3 και του TASK-2 στα Τ-λεμφοκύτταρα, ευνοώντας ένα πρότυπο αυξημένης ενεργοποίησης και προφλεγμονώδους ρύθμισης. Ο Kv1.3 φαίνεται να αποτελεί τον κύριο μοριακό στόχο μέσω του οποίου το ερέθισμα της υποξαιμίας μεταφράζεται σε αυξημένη Τ-κυτταρική απάντηση, ενώ ο TASK-2, ως pH-ευαίσθητος δίαυλος, μπορεί να συμμετέχει στη λεπτή διαμόρφωση αυτής της ισορροπίας σε συνθήκες μεταβολών CO₂ και pH. Επιπροσθέτως, η μελέτη δείχνει ότι ίσως τα Τ-λεμφοκύτταρα να λειτουργούν ως πιθανό ex-vivo μοντέλο για τη μελέτη έκφρασης του pH-ευαίσθητου διαύλου (TASK-2) στο ΚΝΣ, ενώ υπογραμμίζει την ανάγκη για μεγαλύτερες, ποσοτικές και λειτουργικές μελέτες, ώστε να επιβεβαιωθούν και να εμβαθύνουν τα προκαταρκτικά αυτά ευρήματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Δέδε Κωνσταντίνα","Dede Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:47Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5357930"],"render_values":[{"text":"uoadl:5357930","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5357930","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δέδε Κωνσταντίνα","Dede Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5357930","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5357930"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το Σύνδρομο Αποφρακτικής Υπνικής Άπνοιας (ΣΑΑΥ) χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια απόφραξης του ανώτερου αεραγωγού, που οδηγούν σε διαλείπουσα νυχτερινή υποξαιμία και συνοδεύονται από χρόνια, χαμηλού βαθμού φλεγμονή. Στο επίκεντρο της φυσιολογίας αλλά και της ενεργοποίησης των κυττάρων του ανοσοποιητικού βρίσκονται οι δίαυλοι καλίου, οι οποίοι λειτουργούν ως κρίσιμοι ρυθμιστές του δυναμικού της μεμβράνης και της ενδοκυττάριας σηματοδότησής τους. Στα Τ-λεμφοκύτταρα, ο τασεοεξαρτώμενος δίαυλος καλίου Kv1.3 αποτελεί τον κύριο μοριακό ρυθμιστή της φυσιολογίας τους και της διαδικασίας εισόδου τους στην ενεργοποιημένη κατάσταση, καθορίζοντας σε μεγάλο βαθμό όλες τις ασβέστιο-εξαρτώμενες διεργασίες των κυττάρων αυτών. Ο κεντρικός αυτός ρόλος του στην ενεργοποίηση απορρέει από την ικανότητά του να διατηρεί την κυτταρική μεμβράνη υπερπολωμένη, κατάσταση απαραίτητη για την εισροή ιόντων Ca²⁺ μέσω των διαύλων CRAC. Επιπροσθέτως, στα Τ-λεμφοκύτταρα ένας από τους διαύλους διαρροής καλίου που εκφράζουν, είναι ο δίαυλος TASK-2, του οποίου η δραστηριότητα ρυθμίζεται από το εξωκυττάριο pH -το οποίο επηρεάζεται άμεσα από τα επίπεδα CO₂- και το οποίο τον καθιστά ελκυστικό στόχο σε καταστάσεις υποξαιμίας και οξέωσης. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον δε, παρουσιάζει το γεγονός ότι οι δίαυλοι TASK-2, που έχουν πολύ περιορισμένη έκφραση στον εγκέφαλο, εκφράζονται επιλεκτικά στο εγκεφαλικό στέλεχος, συμπεριλαμβανομένων των retrotrapezoid νευρώνων που συμμετέχουν στην κεντρική χημειοευαισθησία. Αυτό υποδεικνύει ότι η μελέτη τους στα Τ-λεμφοκύτταρα που ως γνωστό μοιράζονται κοινούς μηχανισμούς γονιδιακής ρύθμισης με τα κύτταρα του ΚΝΣ μπορεί να προσφέρει ένα καλό ex-vivo μοντέλο διερεύνησης ύπαρξης παρόμοιων μεταβολών σε κεντρικούς αναπνευστικούς μηχανισμούς στους οποίους δεν έχουμε πρόσβαση. Σκοπός Να διερευνηθεί αν η διαλείπουσα υποξαιμία στο ΣΑΑΥ σχετίζεται με μεταβολές στα επίπεδα έκφρασης των διαύλων καλίου Kv1.3 και TASK-2 στα Τ-λεμφοκύτταρα, αν το προφίλ αυτό διαφοροποιείται σε σχέση με ασθενείς με ΧΑΠ και υγιείς μάρτυρες, και αν η εφαρμογή θεραπείας με CPAP/NIV τείνει να επαναφέρει την έκφραση των διαύλων προς φυσιολογικά επίπεδα. Επιπλέον, να εξεταστεί αν τα Τ-λεμφοκύτταρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ex-vivo μοντέλο για τη μελέτη της έκφρασης στο εγκεφαλικό στέλεχος ενός pH-ευαίσθητου διαύλου όπως ο TASK-2 σε συνθήκες υποξαιμίας. Μέθοδοι Σε αυτή την πιλοτική, προοπτική μελέτη συμπεριλήφθηκαν ασθενείς με ΣΑΑΥ, ασθενείς με ΧΑΠ και χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια, καθώς και υγιείς εθελοντές. Από περιφερικό φλεβικό αίμα απομονώθηκαν PBMCs με Ficoll-Hypaque και εξήχθη ολικό RNA με TRIzol. Ακολούθησε σύνθεση cDNA και ημι-ποσοτική RT-PCR για Kv1.3, TASK-2 και GAPDH (γονίδιο αναφοράς). Τα προϊόντα αναλύθηκαν με ηλεκτροφόρηση σε πηκτή αγαρόζης και ποσοτικοποιήθηκαν με ImageJ. Η έκφραση κανονικοποιήθηκε ως προς GAPDH και υπολογίστηκε η αναλογία TASK-2/Kv1.3. Σε υποομάδες ασθενών με ΣΑΑΥ και ΧΑΠ πραγματοποιήθηκε επανέλεγχος μετά από θεραπεία με CPAP και NIV αντίστοιχα. Εξετάστηκαν συσχετίσεις με δείκτες βαρύτητας του ΣΑΑΥ (AHI, T90, MinSpO₂, MeanSpO₂, ODI). Αποτελέσματα Τα Τ-λεμφοκύτταρα ασθενών με ΣΑΑΥ εμφάνισαν τάση για αυξημένη έκφραση Kv1.3 mRNA και μειωμένη έκφραση TASK-2 mRNA σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες, με συνέπεια τη μείωση της αναλογίας TASK-2/Kv1.3. Το προφίλ αυτό είναι συμβατό με ενίσχυση της ικανότητας ενεργοποίησης των Τ-κυττάρων και προφλεγμονώδη ρύθμιση. Αντίθετα στους ασθενείς με ΧΑΠ παρατηρήθηκε αυξημένη έκφραση TASK-2 και τάση για αυξημένο Kv1.3, με αναλογία TASK-2/Kv1.3 σαφώς υψηλότερη από αυτή των ασθενών με ΣΑΑΥ, πιθανόν αντανακλώντας διαφορετικού τύπου προσαρμογή σε χρόνια υποξαιμία και οξέωση. Η εφαρμογή CPAP στους ασθενείς με ΣΑΑΥ συνοδεύτηκε από αύξηση της έκφρασης TASK-2 και μείωση της έκφρασης Kv1.3 προς τιμές υγιών, ενώ στους ασθενείς με ΧΑΠ η θεραπεία με NIV οδήγησε σε τάση μείωσης της υπερέκφρασης TASK-2. Οι συσχετίσεις των επιπέδων έκφρασης με δείκτες βαρύτητας του ΣΑΑΥ έδειξαν συνεπή αλλά μη στατιστικά σημαντική τάση, προφανώς λόγω του πολύ μικρού δείγματος. Συμπεράσματα Η παρούσα πιλοτική μελέτη παρέχει πρώτες ενδείξεις ότι η διαλείπουσα νυχτερινή υποξαιμία στο ΣΑΑΥ συνδέεται με μεταβολές στο προφίλ έκφρασης του Kv1.3 και του TASK-2 στα Τ-λεμφοκύτταρα, ευνοώντας ένα πρότυπο αυξημένης ενεργοποίησης και προφλεγμονώδους ρύθμισης. Ο Kv1.3 φαίνεται να αποτελεί τον κύριο μοριακό στόχο μέσω του οποίου το ερέθισμα της υποξαιμίας μεταφράζεται σε αυξημένη Τ-κυτταρική απάντηση, ενώ ο TASK-2, ως pH-ευαίσθητος δίαυλος, μπορεί να συμμετέχει στη λεπτή διαμόρφωση αυτής της ισορροπίας σε συνθήκες μεταβολών CO₂ και pH. Επιπροσθέτως, η μελέτη δείχνει ότι ίσως τα Τ-λεμφοκύτταρα να λειτουργούν ως πιθανό ex-vivo μοντέλο για τη μελέτη έκφρασης του pH-ευαίσθητου διαύλου (TASK-2) στο ΚΝΣ, ενώ υπογραμμίζει την ανάγκη για μεγαλύτερες, ποσοτικές και λειτουργικές μελέτες, ώστε να επιβεβαιωθούν και να εμβαθύνουν τα προκαταρκτικά αυτά ευρήματα.","Obstructive Sleep Apnea Syndrome (OSAS) is characterized by recurrent episodes of upper airway obstruction leading to intermittent nocturnal hypoxemia and is associated with chronic low-grade inflammation. At the core of the physiology and activation of immune cells lie potassium channels, which act as critical regulators of membrane potential and intracellular signaling. In T-lymphocytes, the voltage-gated potassium channel Kv1.3 is the principal molecular regulator of their physiology and their transition into the activated state, as it largely controls all calcium-dependent processes in these cells. This central role in T-cell activation derives from its ability to maintain the cell membrane in a hyperpolarized state, thereby allowing sustained Ca²⁺ influx through CRAC channels. Additionally, among the potassium leak channels expressed in T-lymphocytes is the TASK-2 channel, whose activity is regulated by extracellular pH—directly influenced by CO₂ levels—which renders it an attractive target in conditions of hypoxemia and acidosis. Of particular interest is the fact that TASK-2 channels, which show very limited expression in the brain, are selectively expressed in the brainstem, including in retrotrapezoid neurons involved in central chemosensitivity. This suggests that the study of TASK-2 expression in T-lymphocytes—cells known to share common gene-regulatory mechanisms with CNS cells—may provide a useful ex-vivo model for investigating analogous molecular changes in central respiratory circuits that are otherwise inaccessible. Aim To investigate whether intermittent hypoxemia in OSAS is associated with altered expression of the potassium channels Kv1.3 and TASK-2 in T-lymphocytes, whether this expression profile differs from that observed in patients with COPD and healthy controls, and whether treatment with CPAP/NIV tends to restore channel expression toward physiological levels. A further aim was to examine whether T-lymphocytes could serve as an ex-vivo model for studying expression patterns of a pH-sensitive channel such as TASK-2 in the brainstem under hypoxemic conditions. Methods In this pilot, prospective study, patients with OSAS, patients with COPD and chronic respiratory failure, and healthy volunteers were included. PBMCs were isolated from peripheral venous blood using Ficoll-Hypaque, and total RNA was extracted with TRIzol. cDNA synthesis was followed by semi-quantitative RT-PCR for Kv1.3, TASK-2, and GAPDH (reference gene). PCR products were analyzed by agarose gel electrophoresis and quantified using ImageJ. Gene expression was normalized to GAPDH, and the TASK-2/Kv1.3 ratio was calculated. In subgroups of patients with OSAS and COPD, repeat sampling was performed after CPAP and NIV therapy, respectively. Correlations with OSAS severity indices (AHI, T90, MinSpO₂, MeanSpO₂, ODI) were also examined. Results T-lymphocytes from OSAS patients showed a tendency toward increased Kv1.3 mRNA expression and decreased TASK-2 mRNA expression compared to healthy controls, resulting in a reduction in the TASK-2/Kv1.3 ratio. This profile is compatible with enhanced T-cell activation potential and a pro-inflammatory shift. In contrast, COPD patients exhibited increased TASK-2 expression and a tendency for elevated Kv1.3 expression, with a TASK-2/Kv1.3 ratio markedly higher than in OSAS patients, possibly reflecting a different form of adaptation to chronic hypoxemia and acidosis. CPAP treatment in OSAS patients was associated with increased TASK-2 expression and reduced Kv1.3 expression toward healthy levels, while NIV therapy in COPD patients led to a tendency toward reduced TASK-2 overexpression. Correlations between gene expression and OSAS severity indices showed consistent but statistically non-significant trends, likely due to the small sample size. Conclusions This pilot study provides preliminary evidence that intermittent nocturnal hypoxemia in OSAS is associated with distinctive alterations in the expression profile of Kv1.3 and TASK-2 in T-lymphocytes, favouring a pattern of enhanced activation and pro-inflammatory regulation. Kv1.3 appears to be the main molecular target through which hypoxemia may promote increased T-cell responsiveness, whereas TASK-2, as a pH-sensitive channel, may participate in fine-tuning this balance under conditions of altered CO₂ and extracellular pH. Additionally, our findings suggest that T-lymphocytes may serve as a potential ex-vivo model for studying the expression of pH-sensitive channels such as TASK-2 in the CNS. Larger, quantitative, and functional studies are required to confirm and expand these preliminary observations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση του συνδρόμου απνοιών-υποπνοιών στον ύπνο με την έκφραση των διαύλων καλίου στο ανοσοποιητικό σύστημα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δέδε Κωνσταντίνα","Dede Konstantina"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Το Σύνδρομο Αποφρακτικής Υπνικής Άπνοιας (ΣΑΑΥ) χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια απόφραξης του ανώτερου αεραγωγού, που οδηγούν σε διαλείπουσα νυχτερινή υποξαιμία και συνοδεύονται από χρόνια, χαμηλού βαθμού φλεγμονή. Στο επίκεντρο της φυσιολογίας αλλά και της ενεργοποίησης των κυττάρων του ανοσοποιητικού βρίσκονται οι δίαυλοι καλίου, οι οποίοι λειτουργούν ως κρίσιμοι ρυθμιστές του δυναμικού της μεμβράνης και της ενδοκυττάριας σηματοδότησής τους. Στα Τ-λεμφοκύτταρα, ο τασεοεξαρτώμενος δίαυλος καλίου Kv1.3 αποτελεί τον κύριο μοριακό ρυθμιστή της φυσιολογίας τους και της διαδικασίας εισόδου τους στην ενεργοποιημένη κατάσταση, καθορίζοντας σε μεγάλο βαθμό όλες τις ασβέστιο-εξαρτώμενες διεργασίες των κυττάρων αυτών. Ο κεντρικός αυτός ρόλος του στην ενεργοποίηση απορρέει από την ικανότητά του να διατηρεί την κυτταρική μεμβράνη υπερπολωμένη, κατάσταση απαραίτητη για την εισροή ιόντων Ca²⁺ μέσω των διαύλων CRAC. Επιπροσθέτως, στα Τ-λεμφοκύτταρα ένας από τους διαύλους διαρροής καλίου που εκφράζουν, είναι ο δίαυλος TASK-2, του οποίου η δραστηριότητα ρυθμίζεται από το εξωκυττάριο pH -το οποίο επηρεάζεται άμεσα από τα επίπεδα CO₂- και το οποίο τον καθιστά ελκυστικό στόχο σε καταστάσεις υποξαιμίας και οξέωσης. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον δε, παρουσιάζει το γεγονός ότι οι δίαυλοι TASK-2, που έχουν πολύ περιορισμένη έκφραση στον εγκέφαλο, εκφράζονται επιλεκτικά στο εγκεφαλικό στέλεχος, συμπεριλαμβανομένων των retrotrapezoid νευρώνων που συμμετέχουν στην κεντρική χημειοευαισθησία. Αυτό υποδεικνύει ότι η μελέτη τους στα Τ-λεμφοκύτταρα που ως γνωστό μοιράζονται κοινούς μηχανισμούς γονιδιακής ρύθμισης με τα κύτταρα του ΚΝΣ μπορεί να προσφέρει ένα καλό ex-vivo μοντέλο διερεύνησης ύπαρξης παρόμοιων μεταβολών σε κεντρικούς αναπνευστικούς μηχανισμούς στους οποίους δεν έχουμε πρόσβαση. Σκοπός Να διερευνηθεί αν η διαλείπουσα υποξαιμία στο ΣΑΑΥ σχετίζεται με μεταβολές στα επίπεδα έκφρασης των διαύλων καλίου Kv1.3 και TASK-2 στα Τ-λεμφοκύτταρα, αν το προφίλ αυτό διαφοροποιείται σε σχέση με ασθενείς με ΧΑΠ και υγιείς μάρτυρες, και αν η εφαρμογή θεραπείας με CPAP/NIV τείνει να επαναφέρει την έκφραση των διαύλων προς φυσιολογικά επίπεδα. Επιπλέον, να εξεταστεί αν τα Τ-λεμφοκύτταρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ex-vivo μοντέλο για τη μελέτη της έκφρασης στο εγκεφαλικό στέλεχος ενός pH-ευαίσθητου διαύλου όπως ο TASK-2 σε συνθήκες υποξαιμίας. Μέθοδοι Σε αυτή την πιλοτική, προοπτική μελέτη συμπεριλήφθηκαν ασθενείς με ΣΑΑΥ, ασθενείς με ΧΑΠ και χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια, καθώς και υγιείς εθελοντές. Από περιφερικό φλεβικό αίμα απομονώθηκαν PBMCs με Ficoll-Hypaque και εξήχθη ολικό RNA με TRIzol. Ακολούθησε σύνθεση cDNA και ημι-ποσοτική RT-PCR για Kv1.3, TASK-2 και GAPDH (γονίδιο αναφοράς). Τα προϊόντα αναλύθηκαν με ηλεκτροφόρηση σε πηκτή αγαρόζης και ποσοτικοποιήθηκαν με ImageJ. Η έκφραση κανονικοποιήθηκε ως προς GAPDH και υπολογίστηκε η αναλογία TASK-2/Kv1.3. Σε υποομάδες ασθενών με ΣΑΑΥ και ΧΑΠ πραγματοποιήθηκε επανέλεγχος μετά από θεραπεία με CPAP και NIV αντίστοιχα. Εξετάστηκαν συσχετίσεις με δείκτες βαρύτητας του ΣΑΑΥ (AHI, T90, MinSpO₂, MeanSpO₂, ODI). Αποτελέσματα Τα Τ-λεμφοκύτταρα ασθενών με ΣΑΑΥ εμφάνισαν τάση για αυξημένη έκφραση Kv1.3 mRNA και μειωμένη έκφραση TASK-2 mRNA σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες, με συνέπεια τη μείωση της αναλογίας TASK-2/Kv1.3. Το προφίλ αυτό είναι συμβατό με ενίσχυση της ικανότητας ενεργοποίησης των Τ-κυττάρων και προφλεγμονώδη ρύθμιση. Αντίθετα στους ασθενείς με ΧΑΠ παρατηρήθηκε αυξημένη έκφραση TASK-2 και τάση για αυξημένο Kv1.3, με αναλογία TASK-2/Kv1.3 σαφώς υψηλότερη από αυτή των ασθενών με ΣΑΑΥ, πιθανόν αντανακλώντας διαφορετικού τύπου προσαρμογή σε χρόνια υποξαιμία και οξέωση. Η εφαρμογή CPAP στους ασθενείς με ΣΑΑΥ συνοδεύτηκε από αύξηση της έκφρασης TASK-2 και μείωση της έκφρασης Kv1.3 προς τιμές υγιών, ενώ στους ασθενείς με ΧΑΠ η θεραπεία με NIV οδήγησε σε τάση μείωσης της υπερέκφρασης TASK-2. Οι συσχετίσεις των επιπέδων έκφρασης με δείκτες βαρύτητας του ΣΑΑΥ έδειξαν συνεπή αλλά μη στατιστικά σημαντική τάση, προφανώς λόγω του πολύ μικρού δείγματος. Συμπεράσματα Η παρούσα πιλοτική μελέτη παρέχει πρώτες ενδείξεις ότι η διαλείπουσα νυχτερινή υποξαιμία στο ΣΑΑΥ συνδέεται με μεταβολές στο προφίλ έκφρασης του Kv1.3 και του TASK-2 στα Τ-λεμφοκύτταρα, ευνοώντας ένα πρότυπο αυξημένης ενεργοποίησης και προφλεγμονώδους ρύθμισης. Ο Kv1.3 φαίνεται να αποτελεί τον κύριο μοριακό στόχο μέσω του οποίου το ερέθισμα της υποξαιμίας μεταφράζεται σε αυξημένη Τ-κυτταρική απάντηση, ενώ ο TASK-2, ως pH-ευαίσθητος δίαυλος, μπορεί να συμμετέχει στη λεπτή διαμόρφωση αυτής της ισορροπίας σε συνθήκες μεταβολών CO₂ και pH. Επιπροσθέτως, η μελέτη δείχνει ότι ίσως τα Τ-λεμφοκύτταρα να λειτουργούν ως πιθανό ex-vivo μοντέλο για τη μελέτη έκφρασης του pH-ευαίσθητου διαύλου (TASK-2) στο ΚΝΣ, ενώ υπογραμμίζει την ανάγκη για μεγαλύτερες, ποσοτικές και λειτουργικές μελέτες, ώστε να επιβεβαιωθούν και να εμβαθύνουν τα προκαταρκτικά αυτά ευρήματα.","Obstructive Sleep Apnea Syndrome (OSAS) is characterized by recurrent episodes of upper airway obstruction leading to intermittent nocturnal hypoxemia and is associated with chronic low-grade inflammation. At the core of the physiology and activation of immune cells lie potassium channels, which act as critical regulators of membrane potential and intracellular signaling. In T-lymphocytes, the voltage-gated potassium channel Kv1.3 is the principal molecular regulator of their physiology and their transition into the activated state, as it largely controls all calcium-dependent processes in these cells. This central role in T-cell activation derives from its ability to maintain the cell membrane in a hyperpolarized state, thereby allowing sustained Ca²⁺ influx through CRAC channels. Additionally, among the potassium leak channels expressed in T-lymphocytes is the TASK-2 channel, whose activity is regulated by extracellular pH—directly influenced by CO₂ levels—which renders it an attractive target in conditions of hypoxemia and acidosis. Of particular interest is the fact that TASK-2 channels, which show very limited expression in the brain, are selectively expressed in the brainstem, including in retrotrapezoid neurons involved in central chemosensitivity. This suggests that the study of TASK-2 expression in T-lymphocytes—cells known to share common gene-regulatory mechanisms with CNS cells—may provide a useful ex-vivo model for investigating analogous molecular changes in central respiratory circuits that are otherwise inaccessible. Aim To investigate whether intermittent hypoxemia in OSAS is associated with altered expression of the potassium channels Kv1.3 and TASK-2 in T-lymphocytes, whether this expression profile differs from that observed in patients with COPD and healthy controls, and whether treatment with CPAP/NIV tends to restore channel expression toward physiological levels. A further aim was to examine whether T-lymphocytes could serve as an ex-vivo model for studying expression patterns of a pH-sensitive channel such as TASK-2 in the brainstem under hypoxemic conditions. Methods In this pilot, prospective study, patients with OSAS, patients with COPD and chronic respiratory failure, and healthy volunteers were included. PBMCs were isolated from peripheral venous blood using Ficoll-Hypaque, and total RNA was extracted with TRIzol. cDNA synthesis was followed by semi-quantitative RT-PCR for Kv1.3, TASK-2, and GAPDH (reference gene). PCR products were analyzed by agarose gel electrophoresis and quantified using ImageJ. Gene expression was normalized to GAPDH, and the TASK-2/Kv1.3 ratio was calculated. In subgroups of patients with OSAS and COPD, repeat sampling was performed after CPAP and NIV therapy, respectively. Correlations with OSAS severity indices (AHI, T90, MinSpO₂, MeanSpO₂, ODI) were also examined. Results T-lymphocytes from OSAS patients showed a tendency toward increased Kv1.3 mRNA expression and decreased TASK-2 mRNA expression compared to healthy controls, resulting in a reduction in the TASK-2/Kv1.3 ratio. This profile is compatible with enhanced T-cell activation potential and a pro-inflammatory shift. In contrast, COPD patients exhibited increased TASK-2 expression and a tendency for elevated Kv1.3 expression, with a TASK-2/Kv1.3 ratio markedly higher than in OSAS patients, possibly reflecting a different form of adaptation to chronic hypoxemia and acidosis. CPAP treatment in OSAS patients was associated with increased TASK-2 expression and reduced Kv1.3 expression toward healthy levels, while NIV therapy in COPD patients led to a tendency toward reduced TASK-2 overexpression. Correlations between gene expression and OSAS severity indices showed consistent but statistically non-significant trends, likely due to the small sample size. Conclusions This pilot study provides preliminary evidence that intermittent nocturnal hypoxemia in OSAS is associated with distinctive alterations in the expression profile of Kv1.3 and TASK-2 in T-lymphocytes, favouring a pattern of enhanced activation and pro-inflammatory regulation. Kv1.3 appears to be the main molecular target through which hypoxemia may promote increased T-cell responsiveness, whereas TASK-2, as a pH-sensitive channel, may participate in fine-tuning this balance under conditions of altered CO₂ and extracellular pH. Additionally, our findings suggest that T-lymphocytes may serve as a potential ex-vivo model for studying the expression of pH-sensitive channels such as TASK-2 in the CNS. Larger, quantitative, and functional studies are required to confirm and expand these preliminary observations."],"dc:identifier":["uoadl:5357930","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5357930"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συσχέτιση του συνδρόμου απνοιών-υποπνοιών στον ύπνο με την έκφραση των διαύλων καλίου στο ανοσοποιητικό σύστημα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:47Z"}