{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5330500"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5330500","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο μάντης Τειρεσίας στην αρχαία τραγωδία: από την Τύφλωση στην Πνευματική Όραση","abstract":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία διερευνώ μία από τις πιο αινιγματικές αλλά και παραγνωρισμένες ίσως μορφές της αρχαίας ελληνικής γραμματείας: τον μάντη Τειρεσία. Παρότι εμφανίζεται σε μερικά από τα σημαντικότερα σωζόμενα τραγικά έργα —τον Οιδίποδα Τύραννο και την Αντιγόνη του Σοφοκλή, τις Φοίνισσες και τις Βάκχες του Ευριπίδη— η φιγούρα του Τειρεσία δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο εστιασμένης μελέτης όσο τουλάχιστον του αναλογεί. Στόχος μου είναι μέσω αυτής της εργασίας να μελετήσω και να εξετάσω πώς παρουσιάζεται ο Τειρεσίας σε κάθε τραγωδία και τι σηματοδοτεί η παρουσία του στο κάθε έργο. Παράλληλα, η μελέτη συγκρίνει τις κοινές θεματικές αλλά και τις διαφορές στον τρόπο που παρουσιάζεται ο Τειρεσίας σε κάθε έργο. Η εργασία μου αναφέρεται επίσης στο μυθολογικό υπόβαθρο που αφορά την τύφλωση του Τειρεσία, αναδεικνύοντας τον ως τον τυφλό μάντη που «βλέπει» μακριά. Η σωματική του τύφλωση αναπληρώνεται από την πνευματική του διαύγεια, ενώ η μοναχική του θέση, μεταξύ θεών και ανθρώπων, παρόντος και μέλλοντος, του προσδίδει μία σχεδόν μεταφυσική διάσταση. Η μορφή του Τειρεσία συνεχίζει να εμπνέει δημιουργούς μέχρι τις μέρες μας, από τις Metamorphoses του Οβίδιου και την Κόλαση του Δάντη, μέχρι τον Tiresias του Guillaume Apollinaire, το The Waste Land του T.S. Eliot και τον κινηματογραφικό Edipo Re του Pier Paolo Pasolini. Τον εντοπίζουμε επίσης στη σύγχρονη ποίηση του Γιάννη Ρίτσου αλλά και στη μουσική του Θανάση Παπακωνσταντίνου, όπου ο Τειρεσίας λειτουργεί ως σύμβολο υπαρξιακής αναζήτησης. Αυτή η διαχρονική παρουσία, ακόμα κι αν δεν αποτελεί αντικείμενο άμεσης ανάλυσης στη συγκεκριμένη εργασία, αποτελεί σαφή ένδειξη ότι ο Τειρεσίας ξεπερνά τα όρια του αρχαίου δράματος και συνεχίζει να θέτει ερωτήματα καίρια για την ανθρώπινη εμπειρία, τη γνώση, και την αλήθεια.","abstract_html":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία διερευνώ μία από τις πιο αινιγματικές αλλά και παραγνωρισμένες ίσως μορφές της αρχαίας ελληνικής γραμματείας: τον μάντη Τειρεσία. Παρότι εμφανίζεται σε μερικά από τα σημαντικότερα σωζόμενα τραγικά έργα —τον Οιδίποδα Τύραννο και την Αντιγόνη του Σοφοκλή, τις Φοίνισσες και τις Βάκχες του Ευριπίδη— η φιγούρα του Τειρεσία δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο εστιασμένης μελέτης όσο τουλάχιστον του αναλογεί. Στόχος μου είναι μέσω αυτής της εργασίας να μελετήσω και να εξετάσω πώς παρουσιάζεται ο Τειρεσίας σε κάθε τραγωδία και τι σηματοδοτεί η παρουσία του στο κάθε έργο. Παράλληλα, η μελέτη συγκρίνει τις κοινές θεματικές αλλά και τις διαφορές στον τρόπο που παρουσιάζεται ο Τειρεσίας σε κάθε έργο. Η εργασία μου αναφέρεται επίσης στο μυθολογικό υπόβαθρο που αφορά την τύφλωση του Τειρεσία, αναδεικνύοντας τον ως τον τυφλό μάντη που «βλέπει» μακριά. Η σωματική του τύφλωση αναπληρώνεται από την πνευματική του διαύγεια, ενώ η μοναχική του θέση, μεταξύ θεών και ανθρώπων, παρόντος και μέλλοντος, του προσδίδει μία σχεδόν μεταφυσική διάσταση. Η μορφή του Τειρεσία συνεχίζει να εμπνέει δημιουργούς μέχρι τις μέρες μας, από τις Metamorphoses του Οβίδιου και την Κόλαση του Δάντη, μέχρι τον Tiresias του Guillaume Apollinaire, το The Waste Land του T.S. Eliot και τον κινηματογραφικό Edipo Re του Pier Paolo Pasolini. Τον εντοπίζουμε επίσης στη σύγχρονη ποίηση του Γιάννη Ρίτσου αλλά και στη μουσική του Θανάση Παπακωνσταντίνου, όπου ο Τειρεσίας λειτουργεί ως σύμβολο υπαρξιακής αναζήτησης. Αυτή η διαχρονική παρουσία, ακόμα κι αν δεν αποτελεί αντικείμενο άμεσης ανάλυσης στη συγκεκριμένη εργασία, αποτελεί σαφή ένδειξη ότι ο Τειρεσίας ξεπερνά τα όρια του αρχαίου δράματος και συνεχίζει να θέτει ερωτήματα καίρια για την ανθρώπινη εμπειρία, τη γνώση, και την αλήθεια.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαρούνη Μαρία","Paparouni Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:45Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5330500"],"render_values":[{"text":"uoadl:5330500","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5330500","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαρούνη Μαρία","Paparouni Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5330500","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5330500"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία διερευνώ μία από τις πιο αινιγματικές αλλά και παραγνωρισμένες ίσως μορφές της αρχαίας ελληνικής γραμματείας: τον μάντη Τειρεσία. Παρότι εμφανίζεται σε μερικά από τα σημαντικότερα σωζόμενα τραγικά έργα —τον Οιδίποδα Τύραννο και την Αντιγόνη του Σοφοκλή, τις Φοίνισσες και τις Βάκχες του Ευριπίδη— η φιγούρα του Τειρεσία δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο εστιασμένης μελέτης όσο τουλάχιστον του αναλογεί. Στόχος μου είναι μέσω αυτής της εργασίας να μελετήσω και να εξετάσω πώς παρουσιάζεται ο Τειρεσίας σε κάθε τραγωδία και τι σηματοδοτεί η παρουσία του στο κάθε έργο. Παράλληλα, η μελέτη συγκρίνει τις κοινές θεματικές αλλά και τις διαφορές στον τρόπο που παρουσιάζεται ο Τειρεσίας σε κάθε έργο. Η εργασία μου αναφέρεται επίσης στο μυθολογικό υπόβαθρο που αφορά την τύφλωση του Τειρεσία, αναδεικνύοντας τον ως τον τυφλό μάντη που «βλέπει» μακριά. Η σωματική του τύφλωση αναπληρώνεται από την πνευματική του διαύγεια, ενώ η μοναχική του θέση, μεταξύ θεών και ανθρώπων, παρόντος και μέλλοντος, του προσδίδει μία σχεδόν μεταφυσική διάσταση. Η μορφή του Τειρεσία συνεχίζει να εμπνέει δημιουργούς μέχρι τις μέρες μας, από τις Metamorphoses του Οβίδιου και την Κόλαση του Δάντη, μέχρι τον Tiresias του Guillaume Apollinaire, το The Waste Land του T.S. Eliot και τον κινηματογραφικό Edipo Re του Pier Paolo Pasolini. Τον εντοπίζουμε επίσης στη σύγχρονη ποίηση του Γιάννη Ρίτσου αλλά και στη μουσική του Θανάση Παπακωνσταντίνου, όπου ο Τειρεσίας λειτουργεί ως σύμβολο υπαρξιακής αναζήτησης. Αυτή η διαχρονική παρουσία, ακόμα κι αν δεν αποτελεί αντικείμενο άμεσης ανάλυσης στη συγκεκριμένη εργασία, αποτελεί σαφή ένδειξη ότι ο Τειρεσίας ξεπερνά τα όρια του αρχαίου δράματος και συνεχίζει να θέτει ερωτήματα καίρια για την ανθρώπινη εμπειρία, τη γνώση, και την αλήθεια.","In this thesis, titled “Tiresias in Ancient Tragedy: From Blindness to Spiritual Vision”, I explore one of the most enigmatic yet perhaps overlooked figures of ancient Greek literature: the seer Tiresias. Although he appears in some of the most significant surviving tragic works — Oedipus Tyrannus and Antigone by Sophocles, The Phoenician Women and The Bacchae by Euripides — the figure of Tiresias has rarely been the subject of focused and systematic study. My aim is to address this gap by examining how Tiresias is portrayed in each tragedy and what his presence signifies within the respective dramatic and ideological framework. My thesis also delves into the mythological background of Tiresias, highlighting his unique position as a blind seer who “sees further” than anyone else. His physical blindness often functions as a symbol of spiritual clarity, while his solitary stance—between gods and mortals, present and future—grants him an almost metaphysical dimension. At the same time, the study compares the recurring themes (such as the concepts of knowledge, power, truth, and isolation) as well as the differences in the way Tiresias is portrayed in each play. The figure of Tiresias continues to inspire creators to this day. From Ovid’s Metamorphoses and Dante’s Inferno, to Tiresias by Guillaume Apollinaire, T.S. Eliot’s The Waste Land, and Pier Paolo Pasolini’s film Edipo Re, the blind seer reappears in new roles, infused with contemporary concerns. In Greece, his voice resonates in the modern poetry of Yannis Ritsos as well as in the music of Thanasis Papakonstantinou, where Tiresias serves as a symbol of existential quest and inner revelation. Although this enduring presence does not constitute the direct focus of the present study, it clearly indicates that Tiresias transcends the boundaries of ancient drama and continues to raise essential questions about human experience, knowledge, and truth."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο μάντης Τειρεσίας στην αρχαία τραγωδία: από την Τύφλωση στην Πνευματική Όραση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαρούνη Μαρία","Paparouni Maria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία διερευνώ μία από τις πιο αινιγματικές αλλά και παραγνωρισμένες ίσως μορφές της αρχαίας ελληνικής γραμματείας: τον μάντη Τειρεσία. Παρότι εμφανίζεται σε μερικά από τα σημαντικότερα σωζόμενα τραγικά έργα —τον Οιδίποδα Τύραννο και την Αντιγόνη του Σοφοκλή, τις Φοίνισσες και τις Βάκχες του Ευριπίδη— η φιγούρα του Τειρεσία δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο εστιασμένης μελέτης όσο τουλάχιστον του αναλογεί. Στόχος μου είναι μέσω αυτής της εργασίας να μελετήσω και να εξετάσω πώς παρουσιάζεται ο Τειρεσίας σε κάθε τραγωδία και τι σηματοδοτεί η παρουσία του στο κάθε έργο. Παράλληλα, η μελέτη συγκρίνει τις κοινές θεματικές αλλά και τις διαφορές στον τρόπο που παρουσιάζεται ο Τειρεσίας σε κάθε έργο. Η εργασία μου αναφέρεται επίσης στο μυθολογικό υπόβαθρο που αφορά την τύφλωση του Τειρεσία, αναδεικνύοντας τον ως τον τυφλό μάντη που «βλέπει» μακριά. Η σωματική του τύφλωση αναπληρώνεται από την πνευματική του διαύγεια, ενώ η μοναχική του θέση, μεταξύ θεών και ανθρώπων, παρόντος και μέλλοντος, του προσδίδει μία σχεδόν μεταφυσική διάσταση. Η μορφή του Τειρεσία συνεχίζει να εμπνέει δημιουργούς μέχρι τις μέρες μας, από τις Metamorphoses του Οβίδιου και την Κόλαση του Δάντη, μέχρι τον Tiresias του Guillaume Apollinaire, το The Waste Land του T.S. Eliot και τον κινηματογραφικό Edipo Re του Pier Paolo Pasolini. Τον εντοπίζουμε επίσης στη σύγχρονη ποίηση του Γιάννη Ρίτσου αλλά και στη μουσική του Θανάση Παπακωνσταντίνου, όπου ο Τειρεσίας λειτουργεί ως σύμβολο υπαρξιακής αναζήτησης. Αυτή η διαχρονική παρουσία, ακόμα κι αν δεν αποτελεί αντικείμενο άμεσης ανάλυσης στη συγκεκριμένη εργασία, αποτελεί σαφή ένδειξη ότι ο Τειρεσίας ξεπερνά τα όρια του αρχαίου δράματος και συνεχίζει να θέτει ερωτήματα καίρια για την ανθρώπινη εμπειρία, τη γνώση, και την αλήθεια.","In this thesis, titled “Tiresias in Ancient Tragedy: From Blindness to Spiritual Vision”, I explore one of the most enigmatic yet perhaps overlooked figures of ancient Greek literature: the seer Tiresias. Although he appears in some of the most significant surviving tragic works — Oedipus Tyrannus and Antigone by Sophocles, The Phoenician Women and The Bacchae by Euripides — the figure of Tiresias has rarely been the subject of focused and systematic study. My aim is to address this gap by examining how Tiresias is portrayed in each tragedy and what his presence signifies within the respective dramatic and ideological framework. My thesis also delves into the mythological background of Tiresias, highlighting his unique position as a blind seer who “sees further” than anyone else. His physical blindness often functions as a symbol of spiritual clarity, while his solitary stance—between gods and mortals, present and future—grants him an almost metaphysical dimension. At the same time, the study compares the recurring themes (such as the concepts of knowledge, power, truth, and isolation) as well as the differences in the way Tiresias is portrayed in each play. The figure of Tiresias continues to inspire creators to this day. From Ovid’s Metamorphoses and Dante’s Inferno, to Tiresias by Guillaume Apollinaire, T.S. Eliot’s The Waste Land, and Pier Paolo Pasolini’s film Edipo Re, the blind seer reappears in new roles, infused with contemporary concerns. In Greece, his voice resonates in the modern poetry of Yannis Ritsos as well as in the music of Thanasis Papakonstantinou, where Tiresias serves as a symbol of existential quest and inner revelation. Although this enduring presence does not constitute the direct focus of the present study, it clearly indicates that Tiresias transcends the boundaries of ancient drama and continues to raise essential questions about human experience, knowledge, and truth."],"dc:identifier":["uoadl:5330500","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5330500"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Ο μάντης Τειρεσίας στην αρχαία τραγωδία: από την Τύφλωση στην Πνευματική Όραση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:45Z"}