{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5330486"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5330486","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Feminised AI and the Technologies of Effacement: How Border Bureaucracy Redefines Care and Control in Migration Governance","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον ρόλο της έμφυλα θηλυκοποιημένης τεχνητής νοημοσύνης στη διακυβέρνηση της μετανάστευσης, εστιάζοντας στο πώς τα έμφυλα ρομπότ λειτουργούν ταυτόχρονα ως εργαλεία και ως σύμβολα καινοτομίας, φροντίδας και φαινομενικά ουδέτερης αποτελεσματικότητας. Μελετώντας ως μελέτη περίπτωσης τη Sophia the Robot, και ειδικότερα την εμφάνισή της ως «πρέσβειρα βέλτιστων πρακτικών» στο περίπτερο του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου κατά την 88η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (Σεπτέμβριος 2024), διερευνώ τον τρόπο με τον οποίο ένα ανθρωπόμορφο ρομπότ εμπλέκεται στον πολιτικό λόγο και στα φαντασιακά των συνόρων. Παρότι η χρήση της ΤΝ στη διακυβέρνηση της μετανάστευσης δεν είναι νέα, η συγκεκριμένη περίπτωση ξεχωρίζει λόγω του τρόπου με τον οποίο μια θηλυκοποιημένη ανθρωπόμορφη μορφή συμβάλλει στη συγκρότηση ενός πλαισίου όπου ο τεχνολογικός έλεγχος παρουσιάζεται ως ανθρωπιστική βοήθεια. Η Sophia δεν επεξεργάζεται αιτήματα ασύλου ούτε φυλάσσει σύνορα, ωστόσο τοποθετείται στο κέντρο μιας αφήγησης που υποστηρίζει ότι η ΤΝ μπορεί να προβλέπει μεταναστευτικές ροές, να ανιχνεύει ασθένειες, να αξιολογεί πολέμους και να υποστηρίζει ασυνόδευτους ανηλίκους. Το χάσμα ανάμεσα σε αυτό που το ρομπότ πράγματι κάνει και σε αυτό που λέγεται ότι κάνει αποτελεί τον πυρήνα της ανάλυσής μου. Αντλώντας από τις φεμινιστικές σπουδές της τεχνολογίας και την κριτική βιβλιογραφία για τη διακυβέρνηση της μετανάστευσης, ιχνηλατώ πώς η Sophia κινητοποιείται ώστε να επιτελέσει πολιτικό έργο, αναπλαισιώνοντας έτσι πρακτικές φροντίδας και ελέγχου ως αποτελεσματικές, σύγχρονες και αποπολιτικοποιημένες. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, τεχνολογίες επιτήρησης και ταξινόμησης κανονικοποιούνται και καθίστανται επιθυμητές. Η μελέτη διερωτάται τι σημαίνει το γεγονός ότι τα συστήματα ΤΝ σχεδιάζονται ώστε να μοιάζουν με γυναίκες και να μιλούν τη γλώσσα της ενσυναίσθησης, ενώ τελικά υπηρετούν θεσμούς αποκλεισμού και ελέγχου. Αντί να αξιολογώ τις τεχνικές δυνατότητες της Sophia ή να συζητώ την «ευφυΐα» της, την αντιμετωπίζω ως ένα πολιτισμικό και πολιτικό τεχνούργημα που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Μέσα από την ανάλυση της δημοσιογραφικής κάλυψης, επίσημων εγγράφων και δημόσιων εμφανίσεων, διερευνώ τι σημαίνει η παρουσίασή της ως «πρόσωπο» της ελληνικής μεταναστευτικής πολιτικής και τι αποκαλύπτει αυτό για το πώς το κράτος φαντάζεται την τεχνολογική πρόοδο, τον ανθρωπισμό και το μεταναστευτικό υποκείμενο.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον ρόλο της έμφυλα θηλυκοποιημένης τεχνητής νοημοσύνης στη διακυβέρνηση της μετανάστευσης, εστιάζοντας στο πώς τα έμφυλα ρομπότ λειτουργούν ταυτόχρονα ως εργαλεία και ως σύμβολα καινοτομίας, φροντίδας και φαινομενικά ουδέτερης αποτελεσματικότητας. Μελετώντας ως μελέτη περίπτωσης τη Sophia the Robot, και ειδικότερα την εμφάνισή της ως «πρέσβειρα βέλτιστων πρακτικών» στο περίπτερο του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου κατά την 88η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (Σεπτέμβριος 2024), διερευνώ τον τρόπο με τον οποίο ένα ανθρωπόμορφο ρομπότ εμπλέκεται στον πολιτικό λόγο και στα φαντασιακά των συνόρων. Παρότι η χρήση της ΤΝ στη διακυβέρνηση της μετανάστευσης δεν είναι νέα, η συγκεκριμένη περίπτωση ξεχωρίζει λόγω του τρόπου με τον οποίο μια θηλυκοποιημένη ανθρωπόμορφη μορφή συμβάλλει στη συγκρότηση ενός πλαισίου όπου ο τεχνολογικός έλεγχος παρουσιάζεται ως ανθρωπιστική βοήθεια. Η Sophia δεν επεξεργάζεται αιτήματα ασύλου ούτε φυλάσσει σύνορα, ωστόσο τοποθετείται στο κέντρο μιας αφήγησης που υποστηρίζει ότι η ΤΝ μπορεί να προβλέπει μεταναστευτικές ροές, να ανιχνεύει ασθένειες, να αξιολογεί πολέμους και να υποστηρίζει ασυνόδευτους ανηλίκους. Το χάσμα ανάμεσα σε αυτό που το ρομπότ πράγματι κάνει και σε αυτό που λέγεται ότι κάνει αποτελεί τον πυρήνα της ανάλυσής μου. Αντλώντας από τις φεμινιστικές σπουδές της τεχνολογίας και την κριτική βιβλιογραφία για τη διακυβέρνηση της μετανάστευσης, ιχνηλατώ πώς η Sophia κινητοποιείται ώστε να επιτελέσει πολιτικό έργο, αναπλαισιώνοντας έτσι πρακτικές φροντίδας και ελέγχου ως αποτελεσματικές, σύγχρονες και αποπολιτικοποιημένες. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, τεχνολογίες επιτήρησης και ταξινόμησης κανονικοποιούνται και καθίστανται επιθυμητές. Η μελέτη διερωτάται τι σημαίνει το γεγονός ότι τα συστήματα ΤΝ σχεδιάζονται ώστε να μοιάζουν με γυναίκες και να μιλούν τη γλώσσα της ενσυναίσθησης, ενώ τελικά υπηρετούν θεσμούς αποκλεισμού και ελέγχου. Αντί να αξιολογώ τις τεχνικές δυνατότητες της Sophia ή να συζητώ την «ευφυΐα» της, την αντιμετωπίζω ως ένα πολιτισμικό και πολιτικό τεχνούργημα που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Μέσα από την ανάλυση της δημοσιογραφικής κάλυψης, επίσημων εγγράφων και δημόσιων εμφανίσεων, διερευνώ τι σημαίνει η παρουσίασή της ως «πρόσωπο» της ελληνικής μεταναστευτικής πολιτικής και τι αποκαλύπτει αυτό για το πώς το κράτος φαντάζεται την τεχνολογική πρόοδο, τον ανθρωπισμό και το μεταναστευτικό υποκείμενο.","abstract_has_math":false,"creators":["ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ","SPYRIDON SPYRIDOULA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:45Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5330486"],"render_values":[{"text":"uoadl:5330486","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5330486","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ","SPYRIDON SPYRIDOULA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5330486","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5330486"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον ρόλο της έμφυλα θηλυκοποιημένης τεχνητής νοημοσύνης στη διακυβέρνηση της μετανάστευσης, εστιάζοντας στο πώς τα έμφυλα ρομπότ λειτουργούν ταυτόχρονα ως εργαλεία και ως σύμβολα καινοτομίας, φροντίδας και φαινομενικά ουδέτερης αποτελεσματικότητας. Μελετώντας ως μελέτη περίπτωσης τη Sophia the Robot, και ειδικότερα την εμφάνισή της ως «πρέσβειρα βέλτιστων πρακτικών» στο περίπτερο του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου κατά την 88η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (Σεπτέμβριος 2024), διερευνώ τον τρόπο με τον οποίο ένα ανθρωπόμορφο ρομπότ εμπλέκεται στον πολιτικό λόγο και στα φαντασιακά των συνόρων. Παρότι η χρήση της ΤΝ στη διακυβέρνηση της μετανάστευσης δεν είναι νέα, η συγκεκριμένη περίπτωση ξεχωρίζει λόγω του τρόπου με τον οποίο μια θηλυκοποιημένη ανθρωπόμορφη μορφή συμβάλλει στη συγκρότηση ενός πλαισίου όπου ο τεχνολογικός έλεγχος παρουσιάζεται ως ανθρωπιστική βοήθεια. Η Sophia δεν επεξεργάζεται αιτήματα ασύλου ούτε φυλάσσει σύνορα, ωστόσο τοποθετείται στο κέντρο μιας αφήγησης που υποστηρίζει ότι η ΤΝ μπορεί να προβλέπει μεταναστευτικές ροές, να ανιχνεύει ασθένειες, να αξιολογεί πολέμους και να υποστηρίζει ασυνόδευτους ανηλίκους. Το χάσμα ανάμεσα σε αυτό που το ρομπότ πράγματι κάνει και σε αυτό που λέγεται ότι κάνει αποτελεί τον πυρήνα της ανάλυσής μου. Αντλώντας από τις φεμινιστικές σπουδές της τεχνολογίας και την κριτική βιβλιογραφία για τη διακυβέρνηση της μετανάστευσης, ιχνηλατώ πώς η Sophia κινητοποιείται ώστε να επιτελέσει πολιτικό έργο, αναπλαισιώνοντας έτσι πρακτικές φροντίδας και ελέγχου ως αποτελεσματικές, σύγχρονες και αποπολιτικοποιημένες. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, τεχνολογίες επιτήρησης και ταξινόμησης κανονικοποιούνται και καθίστανται επιθυμητές. Η μελέτη διερωτάται τι σημαίνει το γεγονός ότι τα συστήματα ΤΝ σχεδιάζονται ώστε να μοιάζουν με γυναίκες και να μιλούν τη γλώσσα της ενσυναίσθησης, ενώ τελικά υπηρετούν θεσμούς αποκλεισμού και ελέγχου. Αντί να αξιολογώ τις τεχνικές δυνατότητες της Sophia ή να συζητώ την «ευφυΐα» της, την αντιμετωπίζω ως ένα πολιτισμικό και πολιτικό τεχνούργημα που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Μέσα από την ανάλυση της δημοσιογραφικής κάλυψης, επίσημων εγγράφων και δημόσιων εμφανίσεων, διερευνώ τι σημαίνει η παρουσίασή της ως «πρόσωπο» της ελληνικής μεταναστευτικής πολιτικής και τι αποκαλύπτει αυτό για το πώς το κράτος φαντάζεται την τεχνολογική πρόοδο, τον ανθρωπισμό και το μεταναστευτικό υποκείμενο.","This thesis examines the role of feminised artificial intelligence in migration governance, focusing on how gendered robots operate both as tools and as symbols of innovation, care, and ostensibly neutral efficiency. Using Sophia the Robot as a case study, and in particular her appearance as “ambassador of best practices” at the Ministry of Migration and Asylum’s pavilion during the 88th Thessaloniki International Fair (September, 2024), I explore how a humanoid robot becomes entangled in policy discourse and border imaginaries. While AI in migration governance is not new, this case stands out for the way a feminised humanoid figure helps frame technological control as humanitarian aid. Sophia does not process asylum claims or guard borders, yet she is placed at the center of a narrative that suggests AI can forecast migration flows, detect diseases, evaluate wars, and support unaccompanied minors. This gap between what the robot does and what she is claimed to do forms the core of my analysis. Drawing on feminist technology studies and critical migration governance literature, I trace how Sophia is mobilised to perform political work, thus recasting practices of care and control as efficient, modern, and depoliticised. In this process, technologies of surveillance and classification are normalised and made to appear desirable. The study asks what it means when AI systems are designed to look like women and speak the language of empathy, while ultimately serving institutions of exclusion and control. Rather than evaluating Sophia’s technical capacities or debating her “intelligence,” I take her seriously as a cultural and political artefact. Through analysis of media coverage, official documents, and public appearances, I investigate what it means for Sophia to be presented as “the face” of Greek migration policy, and what this reveals about how the state imagines technological progress, humanitarianism, and the migrant subject."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Feminised AI and the Technologies of Effacement: How Border Bureaucracy Redefines Care and Control in Migration Governance"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ","SPYRIDON SPYRIDOULA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον ρόλο της έμφυλα θηλυκοποιημένης τεχνητής νοημοσύνης στη διακυβέρνηση της μετανάστευσης, εστιάζοντας στο πώς τα έμφυλα ρομπότ λειτουργούν ταυτόχρονα ως εργαλεία και ως σύμβολα καινοτομίας, φροντίδας και φαινομενικά ουδέτερης αποτελεσματικότητας. Μελετώντας ως μελέτη περίπτωσης τη Sophia the Robot, και ειδικότερα την εμφάνισή της ως «πρέσβειρα βέλτιστων πρακτικών» στο περίπτερο του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου κατά την 88η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (Σεπτέμβριος 2024), διερευνώ τον τρόπο με τον οποίο ένα ανθρωπόμορφο ρομπότ εμπλέκεται στον πολιτικό λόγο και στα φαντασιακά των συνόρων. Παρότι η χρήση της ΤΝ στη διακυβέρνηση της μετανάστευσης δεν είναι νέα, η συγκεκριμένη περίπτωση ξεχωρίζει λόγω του τρόπου με τον οποίο μια θηλυκοποιημένη ανθρωπόμορφη μορφή συμβάλλει στη συγκρότηση ενός πλαισίου όπου ο τεχνολογικός έλεγχος παρουσιάζεται ως ανθρωπιστική βοήθεια. Η Sophia δεν επεξεργάζεται αιτήματα ασύλου ούτε φυλάσσει σύνορα, ωστόσο τοποθετείται στο κέντρο μιας αφήγησης που υποστηρίζει ότι η ΤΝ μπορεί να προβλέπει μεταναστευτικές ροές, να ανιχνεύει ασθένειες, να αξιολογεί πολέμους και να υποστηρίζει ασυνόδευτους ανηλίκους. Το χάσμα ανάμεσα σε αυτό που το ρομπότ πράγματι κάνει και σε αυτό που λέγεται ότι κάνει αποτελεί τον πυρήνα της ανάλυσής μου. Αντλώντας από τις φεμινιστικές σπουδές της τεχνολογίας και την κριτική βιβλιογραφία για τη διακυβέρνηση της μετανάστευσης, ιχνηλατώ πώς η Sophia κινητοποιείται ώστε να επιτελέσει πολιτικό έργο, αναπλαισιώνοντας έτσι πρακτικές φροντίδας και ελέγχου ως αποτελεσματικές, σύγχρονες και αποπολιτικοποιημένες. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, τεχνολογίες επιτήρησης και ταξινόμησης κανονικοποιούνται και καθίστανται επιθυμητές. Η μελέτη διερωτάται τι σημαίνει το γεγονός ότι τα συστήματα ΤΝ σχεδιάζονται ώστε να μοιάζουν με γυναίκες και να μιλούν τη γλώσσα της ενσυναίσθησης, ενώ τελικά υπηρετούν θεσμούς αποκλεισμού και ελέγχου. Αντί να αξιολογώ τις τεχνικές δυνατότητες της Sophia ή να συζητώ την «ευφυΐα» της, την αντιμετωπίζω ως ένα πολιτισμικό και πολιτικό τεχνούργημα που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Μέσα από την ανάλυση της δημοσιογραφικής κάλυψης, επίσημων εγγράφων και δημόσιων εμφανίσεων, διερευνώ τι σημαίνει η παρουσίασή της ως «πρόσωπο» της ελληνικής μεταναστευτικής πολιτικής και τι αποκαλύπτει αυτό για το πώς το κράτος φαντάζεται την τεχνολογική πρόοδο, τον ανθρωπισμό και το μεταναστευτικό υποκείμενο.","This thesis examines the role of feminised artificial intelligence in migration governance, focusing on how gendered robots operate both as tools and as symbols of innovation, care, and ostensibly neutral efficiency. Using Sophia the Robot as a case study, and in particular her appearance as “ambassador of best practices” at the Ministry of Migration and Asylum’s pavilion during the 88th Thessaloniki International Fair (September, 2024), I explore how a humanoid robot becomes entangled in policy discourse and border imaginaries. While AI in migration governance is not new, this case stands out for the way a feminised humanoid figure helps frame technological control as humanitarian aid. Sophia does not process asylum claims or guard borders, yet she is placed at the center of a narrative that suggests AI can forecast migration flows, detect diseases, evaluate wars, and support unaccompanied minors. This gap between what the robot does and what she is claimed to do forms the core of my analysis. Drawing on feminist technology studies and critical migration governance literature, I trace how Sophia is mobilised to perform political work, thus recasting practices of care and control as efficient, modern, and depoliticised. In this process, technologies of surveillance and classification are normalised and made to appear desirable. The study asks what it means when AI systems are designed to look like women and speak the language of empathy, while ultimately serving institutions of exclusion and control. Rather than evaluating Sophia’s technical capacities or debating her “intelligence,” I take her seriously as a cultural and political artefact. Through analysis of media coverage, official documents, and public appearances, I investigate what it means for Sophia to be presented as “the face” of Greek migration policy, and what this reveals about how the state imagines technological progress, humanitarianism, and the migrant subject."],"dc:identifier":["uoadl:5330486","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5330486"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Feminised AI and the Technologies of Effacement: How Border Bureaucracy Redefines Care and Control in Migration Governance"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:45Z"}