{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5329977"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5329977","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Όψεις της φιλοσοφίας των μαθηματικών πρακτικών","abstract":"Οι μαθηματικές πρακτικές αποτελούν κεντρικό αντικείμενο μελέτης των Mancosu και Giaquinto στην σύγχρονη φιλοσοφία των μαθηματικών, με έμφαση στην διερεύνηση των διαδικασιών ανακάλυψης, διατύπωσης, εξήγησης και αναπαράστασης της μαθηματικής γνώσης. Ο όρος «μαθηματική πρακτική» εισάγεται από τον Kitcher ως μια εννοιολογική διαδικασία που σχετίζεται με την διαμόρφωση της μαθηματικής γνώσης, πέρα από αισθητηριακές ή εργαστηριακές προσεγγίσεις, και περιλαμβάνει ιστοριογραφικές και διαλογικές πτυχές. Η ανθρωπολογική προσέγγιση του Ferreiros εξετάζει τις πρακτικές ως συλλογικές δραστηριότητες της μαθηματικής κοινότητας, όπου τα μέλη χρησιμοποιούν εργαλεία και πλαίσια για τη επίλυση προβλημάτων, την απόδειξη θεωρημάτων και την διαμόρφωση νέων θεωριών. Μία εκτενής ανασκόπηση της Carter διακρίνει τρεις κύριες κατευθύνσεις στην μελέτη των μαθηματικών πρακτικών: την ανθρωπολογική, που εστιάζει στα υποκείμενα· την ιστοριογραφική, που ερευνά την διαχρονική εξέλιξη των μαθηματικών· και την μεταφυσική-γνωσιολογική, που θέτει θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με την φύση των μαθηματικών αντικειμένων και την δυνατότητα πρόσβασης σε αυτά. Οι μαθηματικές πρακτικές αναλύονται ως διαδικασίες παραγωγής και διαμόρφωσης μαθηματικών, συνδυάζοντας την ανάλυση και την σύνθεση εννοιολογικών στοιχείων μέσω ερευνητικών παρεμβάσεων. Η παραγωγή νέας μαθηματικής γνώσης προκύπτει από την διαδραστικότητα της προηγούμενης γνώσης με καινοτόμες ερευνητικές διαδικασίες. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην χρήση πολυδιάστατων προσεγγίσεων, όπως ιστοριογραφικές και εθνογραφικές μέθοδοι, που διερευνούν τις σχέσεις μεταξύ των υποκειμένων και των μαθηματικών. Στην διπλωματική θα διερευνήσουμε τις προσεγγίσεις των Mancosu, Ferreiros και Carter κυρίως, προβάλλοντας θεματικές της φιλοσοφίας της μαθηματικής πρακτικής στις οποίες οι ανωτέρω εστιάζουν το ερευνητικό ενδιαφέρον τους.","abstract_html":"Οι μαθηματικές πρακτικές αποτελούν κεντρικό αντικείμενο μελέτης των Mancosu και Giaquinto στην σύγχρονη φιλοσοφία των μαθηματικών, με έμφαση στην διερεύνηση των διαδικασιών ανακάλυψης, διατύπωσης, εξήγησης και αναπαράστασης της μαθηματικής γνώσης. Ο όρος «μαθηματική πρακτική» εισάγεται από τον Kitcher ως μια εννοιολογική διαδικασία που σχετίζεται με την διαμόρφωση της μαθηματικής γνώσης, πέρα από αισθητηριακές ή εργαστηριακές προσεγγίσεις, και περιλαμβάνει ιστοριογραφικές και διαλογικές πτυχές. Η ανθρωπολογική προσέγγιση του Ferreiros εξετάζει τις πρακτικές ως συλλογικές δραστηριότητες της μαθηματικής κοινότητας, όπου τα μέλη χρησιμοποιούν εργαλεία και πλαίσια για τη επίλυση προβλημάτων, την απόδειξη θεωρημάτων και την διαμόρφωση νέων θεωριών. Μία εκτενής ανασκόπηση της Carter διακρίνει τρεις κύριες κατευθύνσεις στην μελέτη των μαθηματικών πρακτικών: την ανθρωπολογική, που εστιάζει στα υποκείμενα· την ιστοριογραφική, που ερευνά την διαχρονική εξέλιξη των μαθηματικών· και την μεταφυσική-γνωσιολογική, που θέτει θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με την φύση των μαθηματικών αντικειμένων και την δυνατότητα πρόσβασης σε αυτά. Οι μαθηματικές πρακτικές αναλύονται ως διαδικασίες παραγωγής και διαμόρφωσης μαθηματικών, συνδυάζοντας την ανάλυση και την σύνθεση εννοιολογικών στοιχείων μέσω ερευνητικών παρεμβάσεων. Η παραγωγή νέας μαθηματικής γνώσης προκύπτει από την διαδραστικότητα της προηγούμενης γνώσης με καινοτόμες ερευνητικές διαδικασίες. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην χρήση πολυδιάστατων προσεγγίσεων, όπως ιστοριογραφικές και εθνογραφικές μέθοδοι, που διερευνούν τις σχέσεις μεταξύ των υποκειμένων και των μαθηματικών. Στην διπλωματική θα διερευνήσουμε τις προσεγγίσεις των Mancosu, Ferreiros και Carter κυρίως, προβάλλοντας θεματικές της φιλοσοφίας της μαθηματικής πρακτικής στις οποίες οι ανωτέρω εστιάζουν το ερευνητικό ενδιαφέρον τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Αργυροπούλου Μαρία-Παταπία","Argyropoulou Maria-Patapia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:45Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5329977"],"render_values":[{"text":"uoadl:5329977","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5329977","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αργυροπούλου Μαρία-Παταπία","Argyropoulou Maria-Patapia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5329977","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5329977"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι μαθηματικές πρακτικές αποτελούν κεντρικό αντικείμενο μελέτης των Mancosu και Giaquinto στην σύγχρονη φιλοσοφία των μαθηματικών, με έμφαση στην διερεύνηση των διαδικασιών ανακάλυψης, διατύπωσης, εξήγησης και αναπαράστασης της μαθηματικής γνώσης. Ο όρος «μαθηματική πρακτική» εισάγεται από τον Kitcher ως μια εννοιολογική διαδικασία που σχετίζεται με την διαμόρφωση της μαθηματικής γνώσης, πέρα από αισθητηριακές ή εργαστηριακές προσεγγίσεις, και περιλαμβάνει ιστοριογραφικές και διαλογικές πτυχές. Η ανθρωπολογική προσέγγιση του Ferreiros εξετάζει τις πρακτικές ως συλλογικές δραστηριότητες της μαθηματικής κοινότητας, όπου τα μέλη χρησιμοποιούν εργαλεία και πλαίσια για τη επίλυση προβλημάτων, την απόδειξη θεωρημάτων και την διαμόρφωση νέων θεωριών. Μία εκτενής ανασκόπηση της Carter διακρίνει τρεις κύριες κατευθύνσεις στην μελέτη των μαθηματικών πρακτικών: την ανθρωπολογική, που εστιάζει στα υποκείμενα· την ιστοριογραφική, που ερευνά την διαχρονική εξέλιξη των μαθηματικών· και την μεταφυσική-γνωσιολογική, που θέτει θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με την φύση των μαθηματικών αντικειμένων και την δυνατότητα πρόσβασης σε αυτά. Οι μαθηματικές πρακτικές αναλύονται ως διαδικασίες παραγωγής και διαμόρφωσης μαθηματικών, συνδυάζοντας την ανάλυση και την σύνθεση εννοιολογικών στοιχείων μέσω ερευνητικών παρεμβάσεων. Η παραγωγή νέας μαθηματικής γνώσης προκύπτει από την διαδραστικότητα της προηγούμενης γνώσης με καινοτόμες ερευνητικές διαδικασίες. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην χρήση πολυδιάστατων προσεγγίσεων, όπως ιστοριογραφικές και εθνογραφικές μέθοδοι, που διερευνούν τις σχέσεις μεταξύ των υποκειμένων και των μαθηματικών. Στην διπλωματική θα διερευνήσουμε τις προσεγγίσεις των Mancosu, Ferreiros και Carter κυρίως, προβάλλοντας θεματικές της φιλοσοφίας της μαθηματικής πρακτικής στις οποίες οι ανωτέρω εστιάζουν το ερευνητικό ενδιαφέρον τους.","Mathematical practices are a central object of study in Mancosu and Giaquinto's contemporary philosophy of mathematics, with an emphasis on exploring the processes of discovery, formulation, explanation and representation of mathematical knowledge. The term "mathematical practice" is introduced by Kitcher as a conceptual process related to the formation of mathematical knowledge, beyond sensory or laboratory approaches, and includes historiographical and dialogical aspects. Ferreiros' anthropological approach considers practices as collective activities of the mathematical community, where members use tools and frameworks to solve problems, prove theories and formulate new theories. An extensive review by Carter distinguishes three main directions in the study of mathematical practices: anthropological, which focuses on subjects; historiographical, which investigates the development of mathematics over time; and metaphysical-cognitive, which raises fundamental questions about the nature of mathematical objects and the possibility of access to them. Mathematical practices are analysed as processes of producing and shaping mathematics, combining the analysis and synthesis of conceptual elements through research interventions. The production of new mathematical knowledge results from the interactivity of prior knowledge with innovative research processes. Particular emphasis is placed on the use of multidimensional approaches, such as historiographical and ethnographic methods, that explore the relationships between subjects and mathematics. In the thesis we will explore the approaches of Mancosu, Ferreiros and Carter in particular, highlighting themes in the philosophy of mathematical practice in which the above focus their research interest."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Όψεις της φιλοσοφίας των μαθηματικών πρακτικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αργυροπούλου Μαρία-Παταπία","Argyropoulou Maria-Patapia"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Οι μαθηματικές πρακτικές αποτελούν κεντρικό αντικείμενο μελέτης των Mancosu και Giaquinto στην σύγχρονη φιλοσοφία των μαθηματικών, με έμφαση στην διερεύνηση των διαδικασιών ανακάλυψης, διατύπωσης, εξήγησης και αναπαράστασης της μαθηματικής γνώσης. Ο όρος «μαθηματική πρακτική» εισάγεται από τον Kitcher ως μια εννοιολογική διαδικασία που σχετίζεται με την διαμόρφωση της μαθηματικής γνώσης, πέρα από αισθητηριακές ή εργαστηριακές προσεγγίσεις, και περιλαμβάνει ιστοριογραφικές και διαλογικές πτυχές. Η ανθρωπολογική προσέγγιση του Ferreiros εξετάζει τις πρακτικές ως συλλογικές δραστηριότητες της μαθηματικής κοινότητας, όπου τα μέλη χρησιμοποιούν εργαλεία και πλαίσια για τη επίλυση προβλημάτων, την απόδειξη θεωρημάτων και την διαμόρφωση νέων θεωριών. Μία εκτενής ανασκόπηση της Carter διακρίνει τρεις κύριες κατευθύνσεις στην μελέτη των μαθηματικών πρακτικών: την ανθρωπολογική, που εστιάζει στα υποκείμενα· την ιστοριογραφική, που ερευνά την διαχρονική εξέλιξη των μαθηματικών· και την μεταφυσική-γνωσιολογική, που θέτει θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με την φύση των μαθηματικών αντικειμένων και την δυνατότητα πρόσβασης σε αυτά. Οι μαθηματικές πρακτικές αναλύονται ως διαδικασίες παραγωγής και διαμόρφωσης μαθηματικών, συνδυάζοντας την ανάλυση και την σύνθεση εννοιολογικών στοιχείων μέσω ερευνητικών παρεμβάσεων. Η παραγωγή νέας μαθηματικής γνώσης προκύπτει από την διαδραστικότητα της προηγούμενης γνώσης με καινοτόμες ερευνητικές διαδικασίες. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην χρήση πολυδιάστατων προσεγγίσεων, όπως ιστοριογραφικές και εθνογραφικές μέθοδοι, που διερευνούν τις σχέσεις μεταξύ των υποκειμένων και των μαθηματικών. Στην διπλωματική θα διερευνήσουμε τις προσεγγίσεις των Mancosu, Ferreiros και Carter κυρίως, προβάλλοντας θεματικές της φιλοσοφίας της μαθηματικής πρακτικής στις οποίες οι ανωτέρω εστιάζουν το ερευνητικό ενδιαφέρον τους.","Mathematical practices are a central object of study in Mancosu and Giaquinto's contemporary philosophy of mathematics, with an emphasis on exploring the processes of discovery, formulation, explanation and representation of mathematical knowledge. The term "mathematical practice" is introduced by Kitcher as a conceptual process related to the formation of mathematical knowledge, beyond sensory or laboratory approaches, and includes historiographical and dialogical aspects. Ferreiros' anthropological approach considers practices as collective activities of the mathematical community, where members use tools and frameworks to solve problems, prove theories and formulate new theories. An extensive review by Carter distinguishes three main directions in the study of mathematical practices: anthropological, which focuses on subjects; historiographical, which investigates the development of mathematics over time; and metaphysical-cognitive, which raises fundamental questions about the nature of mathematical objects and the possibility of access to them. Mathematical practices are analysed as processes of producing and shaping mathematics, combining the analysis and synthesis of conceptual elements through research interventions. The production of new mathematical knowledge results from the interactivity of prior knowledge with innovative research processes. Particular emphasis is placed on the use of multidimensional approaches, such as historiographical and ethnographic methods, that explore the relationships between subjects and mathematics. In the thesis we will explore the approaches of Mancosu, Ferreiros and Carter in particular, highlighting themes in the philosophy of mathematical practice in which the above focus their research interest."],"dc:identifier":["uoadl:5329977","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5329977"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Όψεις της φιλοσοφίας των μαθηματικών πρακτικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:45Z"}