{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5327632"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5327632","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση της ποιότητας της σχέσης με τους γονείς και τους συνομηλίκους και της ψυχικής ανθεκτικότητας εφήβων","abstract":"Για την εφηβική ηλικία, καθίσταται ιδιαίτερα σημαντική η ανάπτυξη της ψυχικής ανθεκτικότητας, καθώς συμβάλλει στην απόκτηση δεξιοτήτων που βοηθούν τους εφήβους να εξελιχθούν σε επαρκείς και καλά προσαρμοσμένους ενήλικες (Leipold et al., 2019; Masten et al., 2004). Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ της ποιότητας δεσμού των εφήβων με τους γονείς και τους συνομηλίκους και της ψυχικής ανθεκτικότητας. Στη μελέτη συμμετείχαν 108 έφηβοι (N = 108), ηλικίας 16–19 ετών, από τον νομό Αχαΐας. Η ανάλυση έδειξε ότι ο παράγοντας φύλο επηρεάζει την ψυχική ανθεκτικότητα. Επιπλέον, διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ της ψυχικής ανθεκτικότητας και των διαστάσεων δεσμού (εμπιστοσύνη, επικοινωνία και αποξένωση) τόσο με τη μητέρα όσο και με τον πατέρα και τους συνομηλίκους (p &lt; .05). Ειδικότερα, η εμπιστοσύνη συσχετίστηκε θετικά με την ψυχική ανθεκτικότητα (μητέρα: r = .307· πατέρας: r = .295· συνομήλικοι: r = .423), όπως και η επικοινωνία (μητέρα: r = .244· πατέρας: r = .243· συνομήλικοι: r = .380), ενώ η αποξένωση παρουσίασε αρνητική συσχέτιση (μητέρα: r = −.220 ·πατέρας: r = −.216·συνομήλικοι: r = −.249). Στη συνέχεια, η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση με βηματική μέθοδο (stepwise) ανέδειξε την εμπιστοσύνη ως τον μοναδικό στατιστικά σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα της ψυχικής ανθεκτικότητας (μητέρα: β = .307, R² = .094· πατέρας: β = .295, R² = .087· συνομήλικοι: β = .423, R² = .179), ενώ η επικοινωνία και η αποξένωση δεν εισήχθησαν στα τελικά μοντέλα (p &gt; .05). Συνολικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν τον καθοριστικό ρόλο της εμπιστοσύνης στις σημαντικές σχέσεις κατά την εφηβεία, ως παράγοντα που συνδέεται με υψηλότερη ψυχική ανθεκτικότητα.","abstract_html":"Για την εφηβική ηλικία, καθίσταται ιδιαίτερα σημαντική η ανάπτυξη της ψυχικής ανθεκτικότητας, καθώς συμβάλλει στην απόκτηση δεξιοτήτων που βοηθούν τους εφήβους να εξελιχθούν σε επαρκείς και καλά προσαρμοσμένους ενήλικες (Leipold et al., 2019; Masten et al., 2004). Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ της ποιότητας δεσμού των εφήβων με τους γονείς και τους συνομηλίκους και της ψυχικής ανθεκτικότητας. Στη μελέτη συμμετείχαν 108 έφηβοι (N = 108), ηλικίας 16–19 ετών, από τον νομό Αχαΐας. Η ανάλυση έδειξε ότι ο παράγοντας φύλο επηρεάζει την ψυχική ανθεκτικότητα. Επιπλέον, διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ της ψυχικής ανθεκτικότητας και των διαστάσεων δεσμού (εμπιστοσύνη, επικοινωνία και αποξένωση) τόσο με τη μητέρα όσο και με τον πατέρα και τους συνομηλίκους (p &amp;lt; .05). Ειδικότερα, η εμπιστοσύνη συσχετίστηκε θετικά με την ψυχική ανθεκτικότητα (μητέρα: r = .307· πατέρας: r = .295· συνομήλικοι: r = .423), όπως και η επικοινωνία (μητέρα: r = .244· πατέρας: r = .243· συνομήλικοι: r = .380), ενώ η αποξένωση παρουσίασε αρνητική συσχέτιση (μητέρα: r = −.220 ·πατέρας: r = −.216·συνομήλικοι: r = −.249). Στη συνέχεια, η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση με βηματική μέθοδο (stepwise) ανέδειξε την εμπιστοσύνη ως τον μοναδικό στατιστικά σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα της ψυχικής ανθεκτικότητας (μητέρα: β = .307, R² = .094· πατέρας: β = .295, R² = .087· συνομήλικοι: β = .423, R² = .179), ενώ η επικοινωνία και η αποξένωση δεν εισήχθησαν στα τελικά μοντέλα (p &amp;gt; .05). Συνολικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν τον καθοριστικό ρόλο της εμπιστοσύνης στις σημαντικές σχέσεις κατά την εφηβεία, ως παράγοντα που συνδέεται με υψηλότερη ψυχική ανθεκτικότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["ΧΕΙΛΑΔΑΚΗ ΚΡΙΝΙΩ-ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ","CHEILADAKI KRINIO-KONSTANTINA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:44Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5327632"],"render_values":[{"text":"uoadl:5327632","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5327632","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΧΕΙΛΑΔΑΚΗ ΚΡΙΝΙΩ-ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ","CHEILADAKI KRINIO-KONSTANTINA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5327632","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5327632"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Για την εφηβική ηλικία, καθίσταται ιδιαίτερα σημαντική η ανάπτυξη της ψυχικής ανθεκτικότητας, καθώς συμβάλλει στην απόκτηση δεξιοτήτων που βοηθούν τους εφήβους να εξελιχθούν σε επαρκείς και καλά προσαρμοσμένους ενήλικες (Leipold et al., 2019; Masten et al., 2004). Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ της ποιότητας δεσμού των εφήβων με τους γονείς και τους συνομηλίκους και της ψυχικής ανθεκτικότητας. Στη μελέτη συμμετείχαν 108 έφηβοι (N = 108), ηλικίας 16–19 ετών, από τον νομό Αχαΐας. Η ανάλυση έδειξε ότι ο παράγοντας φύλο επηρεάζει την ψυχική ανθεκτικότητα. Επιπλέον, διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ της ψυχικής ανθεκτικότητας και των διαστάσεων δεσμού (εμπιστοσύνη, επικοινωνία και αποξένωση) τόσο με τη μητέρα όσο και με τον πατέρα και τους συνομηλίκους (p &lt; .05). Ειδικότερα, η εμπιστοσύνη συσχετίστηκε θετικά με την ψυχική ανθεκτικότητα (μητέρα: r = .307· πατέρας: r = .295· συνομήλικοι: r = .423), όπως και η επικοινωνία (μητέρα: r = .244· πατέρας: r = .243· συνομήλικοι: r = .380), ενώ η αποξένωση παρουσίασε αρνητική συσχέτιση (μητέρα: r = −.220 ·πατέρας: r = −.216·συνομήλικοι: r = −.249). Στη συνέχεια, η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση με βηματική μέθοδο (stepwise) ανέδειξε την εμπιστοσύνη ως τον μοναδικό στατιστικά σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα της ψυχικής ανθεκτικότητας (μητέρα: β = .307, R² = .094· πατέρας: β = .295, R² = .087· συνομήλικοι: β = .423, R² = .179), ενώ η επικοινωνία και η αποξένωση δεν εισήχθησαν στα τελικά μοντέλα (p &gt; .05). Συνολικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν τον καθοριστικό ρόλο της εμπιστοσύνης στις σημαντικές σχέσεις κατά την εφηβεία, ως παράγοντα που συνδέεται με υψηλότερη ψυχική ανθεκτικότητα.","During adolescence, the development of resilience becomes particularly important, as it contributes to the acquisition of skills that help adolescents grow into competent and well-adjusted adults (Leipold et al., 2019; Masten et al., 2004). Therefore, the aim of the present study was to investigate the relationship between adolescents’ attachment quality to parents and peers and their resilience. The sample consisted of 108 adolescents (N = 108), aged 16 to 19 years, residing in the region of Achaia. The results indicated significant gender differences in resilience. In addition, statistically significant correlations were found between resilience and the attachment dimensions (trust, communication, and alienation) with mothers, fathers, and peers. More specifically, trust was positively correlated with resilience (mother: r = .307; father: r = .295; peers: r = .423), and communication also showed positive correlations (mother: r = .244; father: r = .243; peers: r = .380). In contrast, alienation was negatively correlated with resilience (mother: r = −.220; father: r = −.216; peers: r = −.249). Furthermore, stepwise multiple linear regression indicated that trust was the only statistically significant predictor of resilience (mother: β = .307, p = .001, R² = .094; father: β = .295, p = .002, R² = .087; peers: β = .423, p &lt; .001, R² = .179), whereas communication and alienation were not retained in the final models (p &gt; .05). Overall, the findings highlight the critical role of trust in significant relationships during adolescence, as a factor associated with higher levels of resilience."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση της ποιότητας της σχέσης με τους γονείς και τους συνομηλίκους και της ψυχικής ανθεκτικότητας εφήβων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΧΕΙΛΑΔΑΚΗ ΚΡΙΝΙΩ-ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ","CHEILADAKI KRINIO-KONSTANTINA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Για την εφηβική ηλικία, καθίσταται ιδιαίτερα σημαντική η ανάπτυξη της ψυχικής ανθεκτικότητας, καθώς συμβάλλει στην απόκτηση δεξιοτήτων που βοηθούν τους εφήβους να εξελιχθούν σε επαρκείς και καλά προσαρμοσμένους ενήλικες (Leipold et al., 2019; Masten et al., 2004). Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ της ποιότητας δεσμού των εφήβων με τους γονείς και τους συνομηλίκους και της ψυχικής ανθεκτικότητας. Στη μελέτη συμμετείχαν 108 έφηβοι (N = 108), ηλικίας 16–19 ετών, από τον νομό Αχαΐας. Η ανάλυση έδειξε ότι ο παράγοντας φύλο επηρεάζει την ψυχική ανθεκτικότητα. Επιπλέον, διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ της ψυχικής ανθεκτικότητας και των διαστάσεων δεσμού (εμπιστοσύνη, επικοινωνία και αποξένωση) τόσο με τη μητέρα όσο και με τον πατέρα και τους συνομηλίκους (p &lt; .05). Ειδικότερα, η εμπιστοσύνη συσχετίστηκε θετικά με την ψυχική ανθεκτικότητα (μητέρα: r = .307· πατέρας: r = .295· συνομήλικοι: r = .423), όπως και η επικοινωνία (μητέρα: r = .244· πατέρας: r = .243· συνομήλικοι: r = .380), ενώ η αποξένωση παρουσίασε αρνητική συσχέτιση (μητέρα: r = −.220 ·πατέρας: r = −.216·συνομήλικοι: r = −.249). Στη συνέχεια, η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση με βηματική μέθοδο (stepwise) ανέδειξε την εμπιστοσύνη ως τον μοναδικό στατιστικά σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα της ψυχικής ανθεκτικότητας (μητέρα: β = .307, R² = .094· πατέρας: β = .295, R² = .087· συνομήλικοι: β = .423, R² = .179), ενώ η επικοινωνία και η αποξένωση δεν εισήχθησαν στα τελικά μοντέλα (p &gt; .05). Συνολικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν τον καθοριστικό ρόλο της εμπιστοσύνης στις σημαντικές σχέσεις κατά την εφηβεία, ως παράγοντα που συνδέεται με υψηλότερη ψυχική ανθεκτικότητα.","During adolescence, the development of resilience becomes particularly important, as it contributes to the acquisition of skills that help adolescents grow into competent and well-adjusted adults (Leipold et al., 2019; Masten et al., 2004). Therefore, the aim of the present study was to investigate the relationship between adolescents’ attachment quality to parents and peers and their resilience. The sample consisted of 108 adolescents (N = 108), aged 16 to 19 years, residing in the region of Achaia. The results indicated significant gender differences in resilience. In addition, statistically significant correlations were found between resilience and the attachment dimensions (trust, communication, and alienation) with mothers, fathers, and peers. More specifically, trust was positively correlated with resilience (mother: r = .307; father: r = .295; peers: r = .423), and communication also showed positive correlations (mother: r = .244; father: r = .243; peers: r = .380). In contrast, alienation was negatively correlated with resilience (mother: r = −.220; father: r = −.216; peers: r = −.249). Furthermore, stepwise multiple linear regression indicated that trust was the only statistically significant predictor of resilience (mother: β = .307, p = .001, R² = .094; father: β = .295, p = .002, R² = .087; peers: β = .423, p &lt; .001, R² = .179), whereas communication and alienation were not retained in the final models (p &gt; .05). Overall, the findings highlight the critical role of trust in significant relationships during adolescence, as a factor associated with higher levels of resilience."],"dc:identifier":["uoadl:5327632","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5327632"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Διερεύνηση της ποιότητας της σχέσης με τους γονείς και τους συνομηλίκους και της ψυχικής ανθεκτικότητας εφήβων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:44Z"}