{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5327194"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5327194","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ογκολογικές προθέσεις εγγύς μηριαίου - Proximal femur tumor prosthesis","abstract":"Οι κακοήθεις νεοπλασίες αποτελούν τη δεύτερη κυριότερη αιτία θνησιμότητας παγκοσμίως, με προβλεπόμενη αύξηση της θνησιμότητας τα επόμενα έτη. Το εγγύς τμήμα του μηριαίου οστού αποτελεί συχνή περιοχή ανάπτυξης πρωτοπαθών οστικών σαρκωμάτων, όπου τα σαρκώματα Ewing, τα χονδροσαρκώματα και τα οστεοσαρκώματα αναγνωρίζονται ως οι πλέον συνηθισμένες ιστολογικές υποκατηγορίες. Επιπρόσθετα, η περιοχή αυτή αποτελεί συχνό σημείο εντόπισης μεταστατικών βλαβών από πρωτοπαθείς όγκους άλλων οργάνων. Η θεραπευτική διαχείριση των οστικών όγκων έχει εξελιχθεί σημαντικά, με τις σύγχρονες στρατηγικές να προσαρμόζονται στον τύπο και την έκταση της βλάβης. Η χειρουργική παρέμβαση έχει ως κύριο σκοπό τη σταθεροποίηση του σκελετού και τη βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας και της ποιότητας ζωής των ασθενών. Το παθολογικό κάταγμα αποτελεί τη συχνότερη ένδειξη για χειρουργική παρέμβαση, ενώ η διατήρηση των άκρων (limb salvage surgery) έχει επικρατήσει έναντι του ακρωτηριασμού στην πλειονότητα των περιπτώσεων. Η εκτομή του εγγύς ή ολικού μηριαίου οστού σε συνδυασμό με ενδοπροθετική ανακατασκευή μέσω αρθρωτών (modular) προθέσεων αποτελεί την κύρια θεραπευτική επιλογή, τόσο σε πρωτοπαθείς κακοήθεις όσο και σε μεταστατικούς όγκους, καθώς και σε επιλεγμένες μη ογκολογικές καταστάσεις. Τα σύγχρονα ενδοπροθετικά συστήματα προσφέρουν άμεση σταθερότητα επιτρέποντας πρώιμη κινητοποίηση και επιτάχυνση της μετεγχειρητικής αποκατάστασης, βελτιώνοντας σημαντικά τη λειτουργική ανάρρωση των ασθενών. Η επιτυχία της θεραπείας εξαρτάται από την εμπεριστατωμένη προεγχειρητική εκτίμηση, τον προσεκτικό χειρουργικό σχεδιασμό, την αυστηρή τεχνική εκτέλεση και τη συστηματική μετεγχειρητική παρακολούθηση σε εξειδικευμένα ογκολογικά κέντρα.","abstract_html":"Οι κακοήθεις νεοπλασίες αποτελούν τη δεύτερη κυριότερη αιτία θνησιμότητας παγκοσμίως, με προβλεπόμενη αύξηση της θνησιμότητας τα επόμενα έτη. Το εγγύς τμήμα του μηριαίου οστού αποτελεί συχνή περιοχή ανάπτυξης πρωτοπαθών οστικών σαρκωμάτων, όπου τα σαρκώματα Ewing, τα χονδροσαρκώματα και τα οστεοσαρκώματα αναγνωρίζονται ως οι πλέον συνηθισμένες ιστολογικές υποκατηγορίες. Επιπρόσθετα, η περιοχή αυτή αποτελεί συχνό σημείο εντόπισης μεταστατικών βλαβών από πρωτοπαθείς όγκους άλλων οργάνων. Η θεραπευτική διαχείριση των οστικών όγκων έχει εξελιχθεί σημαντικά, με τις σύγχρονες στρατηγικές να προσαρμόζονται στον τύπο και την έκταση της βλάβης. Η χειρουργική παρέμβαση έχει ως κύριο σκοπό τη σταθεροποίηση του σκελετού και τη βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας και της ποιότητας ζωής των ασθενών. Το παθολογικό κάταγμα αποτελεί τη συχνότερη ένδειξη για χειρουργική παρέμβαση, ενώ η διατήρηση των άκρων (limb salvage surgery) έχει επικρατήσει έναντι του ακρωτηριασμού στην πλειονότητα των περιπτώσεων. Η εκτομή του εγγύς ή ολικού μηριαίου οστού σε συνδυασμό με ενδοπροθετική ανακατασκευή μέσω αρθρωτών (modular) προθέσεων αποτελεί την κύρια θεραπευτική επιλογή, τόσο σε πρωτοπαθείς κακοήθεις όσο και σε μεταστατικούς όγκους, καθώς και σε επιλεγμένες μη ογκολογικές καταστάσεις. Τα σύγχρονα ενδοπροθετικά συστήματα προσφέρουν άμεση σταθερότητα επιτρέποντας πρώιμη κινητοποίηση και επιτάχυνση της μετεγχειρητικής αποκατάστασης, βελτιώνοντας σημαντικά τη λειτουργική ανάρρωση των ασθενών. Η επιτυχία της θεραπείας εξαρτάται από την εμπεριστατωμένη προεγχειρητική εκτίμηση, τον προσεκτικό χειρουργικό σχεδιασμό, την αυστηρή τεχνική εκτέλεση και τη συστηματική μετεγχειρητική παρακολούθηση σε εξειδικευμένα ογκολογικά κέντρα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωνσταντίνου Άλκηστη","Konstantinou Alkisti"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:44Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5327194"],"render_values":[{"text":"uoadl:5327194","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5327194","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωνσταντίνου Άλκηστη","Konstantinou Alkisti"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5327194","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5327194"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι κακοήθεις νεοπλασίες αποτελούν τη δεύτερη κυριότερη αιτία θνησιμότητας παγκοσμίως, με προβλεπόμενη αύξηση της θνησιμότητας τα επόμενα έτη. Το εγγύς τμήμα του μηριαίου οστού αποτελεί συχνή περιοχή ανάπτυξης πρωτοπαθών οστικών σαρκωμάτων, όπου τα σαρκώματα Ewing, τα χονδροσαρκώματα και τα οστεοσαρκώματα αναγνωρίζονται ως οι πλέον συνηθισμένες ιστολογικές υποκατηγορίες. Επιπρόσθετα, η περιοχή αυτή αποτελεί συχνό σημείο εντόπισης μεταστατικών βλαβών από πρωτοπαθείς όγκους άλλων οργάνων. Η θεραπευτική διαχείριση των οστικών όγκων έχει εξελιχθεί σημαντικά, με τις σύγχρονες στρατηγικές να προσαρμόζονται στον τύπο και την έκταση της βλάβης. Η χειρουργική παρέμβαση έχει ως κύριο σκοπό τη σταθεροποίηση του σκελετού και τη βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας και της ποιότητας ζωής των ασθενών. Το παθολογικό κάταγμα αποτελεί τη συχνότερη ένδειξη για χειρουργική παρέμβαση, ενώ η διατήρηση των άκρων (limb salvage surgery) έχει επικρατήσει έναντι του ακρωτηριασμού στην πλειονότητα των περιπτώσεων. Η εκτομή του εγγύς ή ολικού μηριαίου οστού σε συνδυασμό με ενδοπροθετική ανακατασκευή μέσω αρθρωτών (modular) προθέσεων αποτελεί την κύρια θεραπευτική επιλογή, τόσο σε πρωτοπαθείς κακοήθεις όσο και σε μεταστατικούς όγκους, καθώς και σε επιλεγμένες μη ογκολογικές καταστάσεις. Τα σύγχρονα ενδοπροθετικά συστήματα προσφέρουν άμεση σταθερότητα επιτρέποντας πρώιμη κινητοποίηση και επιτάχυνση της μετεγχειρητικής αποκατάστασης, βελτιώνοντας σημαντικά τη λειτουργική ανάρρωση των ασθενών. Η επιτυχία της θεραπείας εξαρτάται από την εμπεριστατωμένη προεγχειρητική εκτίμηση, τον προσεκτικό χειρουργικό σχεδιασμό, την αυστηρή τεχνική εκτέλεση και τη συστηματική μετεγχειρητική παρακολούθηση σε εξειδικευμένα ογκολογικά κέντρα.","Malignant neoplasms represent the second leading cause of death globally, with mortality rates continuing to increase in the following years. The proximal femur is a common site for the development of primary bone sarcomas, with Ewing sarcoma, chondrosarcoma, and osteosarcoma recognized as the most prevalent histological subtypes. Additionally, this anatomical region is a common site for metastatic involvement from primary malignancies arising in other organs. The therapeutic management of bone tumors has evolved , with contemporary strategies tailored according to the type and extent of the lesion. Surgical intervention primarily aims to stabilize the skeletal structure while improving patients' quality of life. Pathological fracture constitutes the most frequent indication for surgery, whereas limb salvage procedures have become the preferred approach over amputation in the majority of cases. Resection of the proximal or entire femur combined with endoprosthetic reconstruction using modular femoral prostheses, represents the mainstay treatment for both primary malignant and metastatic tumors, as well as selected non-oncologic conditions. Modern endoprosthetic systems provide immediate stability, enabling early mobilization and accelerated postoperative rehabilitation, thereby significantly enhancing patient’s functional recovery. Successful outcomes depend on comprehensive preoperative evaluation, meticulous surgical planning, precise technical execution and systematic postoperative follow-up within specialized oncologic centers."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ογκολογικές προθέσεις εγγύς μηριαίου - Proximal femur tumor prosthesis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωνσταντίνου Άλκηστη","Konstantinou Alkisti"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Οι κακοήθεις νεοπλασίες αποτελούν τη δεύτερη κυριότερη αιτία θνησιμότητας παγκοσμίως, με προβλεπόμενη αύξηση της θνησιμότητας τα επόμενα έτη. Το εγγύς τμήμα του μηριαίου οστού αποτελεί συχνή περιοχή ανάπτυξης πρωτοπαθών οστικών σαρκωμάτων, όπου τα σαρκώματα Ewing, τα χονδροσαρκώματα και τα οστεοσαρκώματα αναγνωρίζονται ως οι πλέον συνηθισμένες ιστολογικές υποκατηγορίες. Επιπρόσθετα, η περιοχή αυτή αποτελεί συχνό σημείο εντόπισης μεταστατικών βλαβών από πρωτοπαθείς όγκους άλλων οργάνων. Η θεραπευτική διαχείριση των οστικών όγκων έχει εξελιχθεί σημαντικά, με τις σύγχρονες στρατηγικές να προσαρμόζονται στον τύπο και την έκταση της βλάβης. Η χειρουργική παρέμβαση έχει ως κύριο σκοπό τη σταθεροποίηση του σκελετού και τη βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας και της ποιότητας ζωής των ασθενών. Το παθολογικό κάταγμα αποτελεί τη συχνότερη ένδειξη για χειρουργική παρέμβαση, ενώ η διατήρηση των άκρων (limb salvage surgery) έχει επικρατήσει έναντι του ακρωτηριασμού στην πλειονότητα των περιπτώσεων. Η εκτομή του εγγύς ή ολικού μηριαίου οστού σε συνδυασμό με ενδοπροθετική ανακατασκευή μέσω αρθρωτών (modular) προθέσεων αποτελεί την κύρια θεραπευτική επιλογή, τόσο σε πρωτοπαθείς κακοήθεις όσο και σε μεταστατικούς όγκους, καθώς και σε επιλεγμένες μη ογκολογικές καταστάσεις. Τα σύγχρονα ενδοπροθετικά συστήματα προσφέρουν άμεση σταθερότητα επιτρέποντας πρώιμη κινητοποίηση και επιτάχυνση της μετεγχειρητικής αποκατάστασης, βελτιώνοντας σημαντικά τη λειτουργική ανάρρωση των ασθενών. Η επιτυχία της θεραπείας εξαρτάται από την εμπεριστατωμένη προεγχειρητική εκτίμηση, τον προσεκτικό χειρουργικό σχεδιασμό, την αυστηρή τεχνική εκτέλεση και τη συστηματική μετεγχειρητική παρακολούθηση σε εξειδικευμένα ογκολογικά κέντρα.","Malignant neoplasms represent the second leading cause of death globally, with mortality rates continuing to increase in the following years. The proximal femur is a common site for the development of primary bone sarcomas, with Ewing sarcoma, chondrosarcoma, and osteosarcoma recognized as the most prevalent histological subtypes. Additionally, this anatomical region is a common site for metastatic involvement from primary malignancies arising in other organs. The therapeutic management of bone tumors has evolved , with contemporary strategies tailored according to the type and extent of the lesion. Surgical intervention primarily aims to stabilize the skeletal structure while improving patients' quality of life. Pathological fracture constitutes the most frequent indication for surgery, whereas limb salvage procedures have become the preferred approach over amputation in the majority of cases. Resection of the proximal or entire femur combined with endoprosthetic reconstruction using modular femoral prostheses, represents the mainstay treatment for both primary malignant and metastatic tumors, as well as selected non-oncologic conditions. Modern endoprosthetic systems provide immediate stability, enabling early mobilization and accelerated postoperative rehabilitation, thereby significantly enhancing patient’s functional recovery. Successful outcomes depend on comprehensive preoperative evaluation, meticulous surgical planning, precise technical execution and systematic postoperative follow-up within specialized oncologic centers."],"dc:identifier":["uoadl:5327194","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5327194"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ογκολογικές προθέσεις εγγύς μηριαίου - Proximal femur tumor prosthesis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:44Z"}