{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5326561"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5326561","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι λοιμώξεις σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα: μία βιβλιογραφική ανασκόπηση","abstract":"Εισαγωγή: Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία χρόνια, συστηματική και αυτοάνοση νόσος με εξάρσεις και υφέσεις στην πορεία της. Οι περισσότεροι ασθενείς θα παρουσιάσουν επιπλοκές και συννοσηρότητες, ενώ παράλληλα έχουν αυξημένο κίνδυνο νόσησης από διάφορες λοιμώξεις, λόγω της παθοφυσιολογίας της νόσου και λόγω της λήψης θεραπευτικής αγωγής. Διάφορες θεραπευτικές επιλογές έχουν ενοχοποιηθεί για την αύξηση των λοιμώξεων στους ασθενείς αυτούς και ιδιαίτερα οι νεότεροι βιολογικοί παράγοντες στοχευμένης δράσης. Σκοπός: Σκοπός της εργασίας είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση της επίπτωσης των λοιμώξεων στους ασθενείς που πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα και η συσχέτισή της με το είδος της αγωγής που λαμβάνουν για τον έλεγχο της νόσου. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση με σύνθετο τρόπο όλων των μετα-αναλύσεων αγγλικής γλώσσας που δημοσιεύτηκαν τα έτη 2014-2024 στην βάση δεδομένων PubMed. Αποτελέσματα: Αξιοποιήθηκαν συνολικά 27 μετα-αναλύσεις, οι οποίες πληρούσαν τα κριτήρια που τέθηκαν. Στην συντριπτική πλειοψηφία των μελετών φαίνεται ότι η λήψη νεότερων βιολογικών παραγόντων αυξάνει τον κίνδυνο λοιμώξεων και σοβαρών λοιμώξεων, συγκριτικά με την λήψη συνθετικών DMARDs στους ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα. Η αύξηση του κινδύνου αυτού σχετίζεται επιπλέον με την αυξημένη ηλικία του ασθενούς, το ιστορικό προηγούμενης λήψης μεθοτρεξάτης ή αποτυχημένης θεραπείας με κάποιον βιολογικό παράγοντα και την καθημερινή λήψη κορτικοστεροειδών ακόμη και χαμηλής δόσης. Το etanercept πιθανόν είναι ασφαλέστερο φάρμακο ως προς τον κίνδυνο εμφάνισης λοιμώξεων, συγκριτικά με τα υπόλοιπα τις κατηγορίας του. Η ταυτόχρονη λήψη δύο βιολογικών παραγόντων δεν αυξάνει στατιστικά σημαντικά τον κίνδυνο λοιμώξεων. Όσον αφορά την χρήση αναστολέων JAK κινασών συμπεραίνεται μία αύξηση του κινδύνου για λοιμώξεις και ιδιαίτερα έρπητα ζωστήρα, με την λήψη συγκεκριμένων δόσεων. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα Β ή λανθάνουσα φυματίωση πριν την έναρξη θεραπευτικής αγωγής. Συμπεράσματα: Ο κίνδυνος λοιμώξεων σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα είναι αυξημένος και σχετίζεται με το είδος της ληφθείσας αγωγής. Για την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων για το θέμα που μελετήσαμε, θα ήταν χρήσιμο να πραγματοποιηθούν στο μέλλον περισσότερες συγκριτικές μελέτες μεταξύ των διαφόρων χρησιμοποιούμενων φαρμακευτικών επιλογών και ιδιαίτερα μεταξύ των νεότερων βιολογικών παραγόντων. Για να κρίνουμε συνολικά την ασφάλεια των χρησιμοποιούμενων αντιρρευματικών φαρμάκων, είναι σκόπιμο να συνεκτιμήσουμε και άλλους παράγοντες όπως είναι η αποτελεσματικότητά τους ως προς την ενεργότητα της νόσου ή η εμφάνιση των κακοηθειών ως ανεπιθύμητη ενέργεια και όχι μόνο η πρόκληση λοιμώξεων.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία χρόνια, συστηματική και αυτοάνοση νόσος με εξάρσεις και υφέσεις στην πορεία της. Οι περισσότεροι ασθενείς θα παρουσιάσουν επιπλοκές και συννοσηρότητες, ενώ παράλληλα έχουν αυξημένο κίνδυνο νόσησης από διάφορες λοιμώξεις, λόγω της παθοφυσιολογίας της νόσου και λόγω της λήψης θεραπευτικής αγωγής. Διάφορες θεραπευτικές επιλογές έχουν ενοχοποιηθεί για την αύξηση των λοιμώξεων στους ασθενείς αυτούς και ιδιαίτερα οι νεότεροι βιολογικοί παράγοντες στοχευμένης δράσης. Σκοπός: Σκοπός της εργασίας είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση της επίπτωσης των λοιμώξεων στους ασθενείς που πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα και η συσχέτισή της με το είδος της αγωγής που λαμβάνουν για τον έλεγχο της νόσου. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση με σύνθετο τρόπο όλων των μετα-αναλύσεων αγγλικής γλώσσας που δημοσιεύτηκαν τα έτη 2014-2024 στην βάση δεδομένων PubMed. Αποτελέσματα: Αξιοποιήθηκαν συνολικά 27 μετα-αναλύσεις, οι οποίες πληρούσαν τα κριτήρια που τέθηκαν. Στην συντριπτική πλειοψηφία των μελετών φαίνεται ότι η λήψη νεότερων βιολογικών παραγόντων αυξάνει τον κίνδυνο λοιμώξεων και σοβαρών λοιμώξεων, συγκριτικά με την λήψη συνθετικών DMARDs στους ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα. Η αύξηση του κινδύνου αυτού σχετίζεται επιπλέον με την αυξημένη ηλικία του ασθενούς, το ιστορικό προηγούμενης λήψης μεθοτρεξάτης ή αποτυχημένης θεραπείας με κάποιον βιολογικό παράγοντα και την καθημερινή λήψη κορτικοστεροειδών ακόμη και χαμηλής δόσης. Το etanercept πιθανόν είναι ασφαλέστερο φάρμακο ως προς τον κίνδυνο εμφάνισης λοιμώξεων, συγκριτικά με τα υπόλοιπα τις κατηγορίας του. Η ταυτόχρονη λήψη δύο βιολογικών παραγόντων δεν αυξάνει στατιστικά σημαντικά τον κίνδυνο λοιμώξεων. Όσον αφορά την χρήση αναστολέων JAK κινασών συμπεραίνεται μία αύξηση του κινδύνου για λοιμώξεις και ιδιαίτερα έρπητα ζωστήρα, με την λήψη συγκεκριμένων δόσεων. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα Β ή λανθάνουσα φυματίωση πριν την έναρξη θεραπευτικής αγωγής. Συμπεράσματα: Ο κίνδυνος λοιμώξεων σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα είναι αυξημένος και σχετίζεται με το είδος της ληφθείσας αγωγής. Για την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων για το θέμα που μελετήσαμε, θα ήταν χρήσιμο να πραγματοποιηθούν στο μέλλον περισσότερες συγκριτικές μελέτες μεταξύ των διαφόρων χρησιμοποιούμενων φαρμακευτικών επιλογών και ιδιαίτερα μεταξύ των νεότερων βιολογικών παραγόντων. Για να κρίνουμε συνολικά την ασφάλεια των χρησιμοποιούμενων αντιρρευματικών φαρμάκων, είναι σκόπιμο να συνεκτιμήσουμε και άλλους παράγοντες όπως είναι η αποτελεσματικότητά τους ως προς την ενεργότητα της νόσου ή η εμφάνιση των κακοηθειών ως ανεπιθύμητη ενέργεια και όχι μόνο η πρόκληση λοιμώξεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιάγκα Μαρία","Tsiagka Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:42Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5326561"],"render_values":[{"text":"uoadl:5326561","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5326561","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιάγκα Μαρία","Tsiagka Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5326561","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5326561"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία χρόνια, συστηματική και αυτοάνοση νόσος με εξάρσεις και υφέσεις στην πορεία της. Οι περισσότεροι ασθενείς θα παρουσιάσουν επιπλοκές και συννοσηρότητες, ενώ παράλληλα έχουν αυξημένο κίνδυνο νόσησης από διάφορες λοιμώξεις, λόγω της παθοφυσιολογίας της νόσου και λόγω της λήψης θεραπευτικής αγωγής. Διάφορες θεραπευτικές επιλογές έχουν ενοχοποιηθεί για την αύξηση των λοιμώξεων στους ασθενείς αυτούς και ιδιαίτερα οι νεότεροι βιολογικοί παράγοντες στοχευμένης δράσης. Σκοπός: Σκοπός της εργασίας είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση της επίπτωσης των λοιμώξεων στους ασθενείς που πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα και η συσχέτισή της με το είδος της αγωγής που λαμβάνουν για τον έλεγχο της νόσου. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση με σύνθετο τρόπο όλων των μετα-αναλύσεων αγγλικής γλώσσας που δημοσιεύτηκαν τα έτη 2014-2024 στην βάση δεδομένων PubMed. Αποτελέσματα: Αξιοποιήθηκαν συνολικά 27 μετα-αναλύσεις, οι οποίες πληρούσαν τα κριτήρια που τέθηκαν. Στην συντριπτική πλειοψηφία των μελετών φαίνεται ότι η λήψη νεότερων βιολογικών παραγόντων αυξάνει τον κίνδυνο λοιμώξεων και σοβαρών λοιμώξεων, συγκριτικά με την λήψη συνθετικών DMARDs στους ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα. Η αύξηση του κινδύνου αυτού σχετίζεται επιπλέον με την αυξημένη ηλικία του ασθενούς, το ιστορικό προηγούμενης λήψης μεθοτρεξάτης ή αποτυχημένης θεραπείας με κάποιον βιολογικό παράγοντα και την καθημερινή λήψη κορτικοστεροειδών ακόμη και χαμηλής δόσης. Το etanercept πιθανόν είναι ασφαλέστερο φάρμακο ως προς τον κίνδυνο εμφάνισης λοιμώξεων, συγκριτικά με τα υπόλοιπα τις κατηγορίας του. Η ταυτόχρονη λήψη δύο βιολογικών παραγόντων δεν αυξάνει στατιστικά σημαντικά τον κίνδυνο λοιμώξεων. Όσον αφορά την χρήση αναστολέων JAK κινασών συμπεραίνεται μία αύξηση του κινδύνου για λοιμώξεις και ιδιαίτερα έρπητα ζωστήρα, με την λήψη συγκεκριμένων δόσεων. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα Β ή λανθάνουσα φυματίωση πριν την έναρξη θεραπευτικής αγωγής. Συμπεράσματα: Ο κίνδυνος λοιμώξεων σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα είναι αυξημένος και σχετίζεται με το είδος της ληφθείσας αγωγής. Για την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων για το θέμα που μελετήσαμε, θα ήταν χρήσιμο να πραγματοποιηθούν στο μέλλον περισσότερες συγκριτικές μελέτες μεταξύ των διαφόρων χρησιμοποιούμενων φαρμακευτικών επιλογών και ιδιαίτερα μεταξύ των νεότερων βιολογικών παραγόντων. Για να κρίνουμε συνολικά την ασφάλεια των χρησιμοποιούμενων αντιρρευματικών φαρμάκων, είναι σκόπιμο να συνεκτιμήσουμε και άλλους παράγοντες όπως είναι η αποτελεσματικότητά τους ως προς την ενεργότητα της νόσου ή η εμφάνιση των κακοηθειών ως ανεπιθύμητη ενέργεια και όχι μόνο η πρόκληση λοιμώξεων.","Introduction: Rheumatoid arthritis is a chronic, systemic and autoimmune disease with flares and remissions throughout its course. Most patients will present with complications and comorbidities and have an increased risk of contracting various infections due to the pathophysiology of the disease and due to the treatment regimen. Various therapeutic options have been implicated in the increase of infections in these patients, especially newer targeted biological DMARDs. Aim: The aim of this paper is to review the literature on the incidence of infections in patients suffering from rheumatoid arthritis and its correlation with the type of treatment they receive to control the disease. Material and method: A comprehensive review of all English-language meta-analyses published in the years 2014-2024 in the PubMed database was conducted. Results: A total of 27 meta-analyses were included, meeting the criteria set. Almost all studies support that taking biological DMARDs increases the risk of infections and serious infections, compared to taking synthetic DMARDs in patients with rheumatoid arthritis. Increased risk is also associated with increased patient's age, history of previous methotrexate use or failed treatment with a biological agent, and daily use of corticosteroids, even at low doses. Etanercept is probably a safer drug choice in terms of infection risk, compared to the rest of its class. Taking two biological agents simultaneously does not cause statistically significant increase of infection risk. Regarding the use of JAK kinase inhibitors, increased infection risk, especially for herpes zoster, is concluded with the use of specific doses. Caution is required in patients with chronic hepatitis B or latent tuberculosis before initiating treatment. Conclusions: Infection risk in patients with rheumatoid arthritis is increased and is associated with the type of treatment received. In order to draw safer conclusions on the subject we studied, it would be useful more comparative studies to be carried out in the future between the various pharmaceutical options used and especially between the newer biological agents. To judge the overall safety of the antirheumatic drugs used, it is advisable to consider other factors such as their effectiveness in terms of disease activity or the occurrence of malignancies as an adverse effect and not only the occurrence of infections."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι λοιμώξεις σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα: μία βιβλιογραφική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιάγκα Μαρία","Tsiagka Maria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία χρόνια, συστηματική και αυτοάνοση νόσος με εξάρσεις και υφέσεις στην πορεία της. Οι περισσότεροι ασθενείς θα παρουσιάσουν επιπλοκές και συννοσηρότητες, ενώ παράλληλα έχουν αυξημένο κίνδυνο νόσησης από διάφορες λοιμώξεις, λόγω της παθοφυσιολογίας της νόσου και λόγω της λήψης θεραπευτικής αγωγής. Διάφορες θεραπευτικές επιλογές έχουν ενοχοποιηθεί για την αύξηση των λοιμώξεων στους ασθενείς αυτούς και ιδιαίτερα οι νεότεροι βιολογικοί παράγοντες στοχευμένης δράσης. Σκοπός: Σκοπός της εργασίας είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση της επίπτωσης των λοιμώξεων στους ασθενείς που πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα και η συσχέτισή της με το είδος της αγωγής που λαμβάνουν για τον έλεγχο της νόσου. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση με σύνθετο τρόπο όλων των μετα-αναλύσεων αγγλικής γλώσσας που δημοσιεύτηκαν τα έτη 2014-2024 στην βάση δεδομένων PubMed. Αποτελέσματα: Αξιοποιήθηκαν συνολικά 27 μετα-αναλύσεις, οι οποίες πληρούσαν τα κριτήρια που τέθηκαν. Στην συντριπτική πλειοψηφία των μελετών φαίνεται ότι η λήψη νεότερων βιολογικών παραγόντων αυξάνει τον κίνδυνο λοιμώξεων και σοβαρών λοιμώξεων, συγκριτικά με την λήψη συνθετικών DMARDs στους ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα. Η αύξηση του κινδύνου αυτού σχετίζεται επιπλέον με την αυξημένη ηλικία του ασθενούς, το ιστορικό προηγούμενης λήψης μεθοτρεξάτης ή αποτυχημένης θεραπείας με κάποιον βιολογικό παράγοντα και την καθημερινή λήψη κορτικοστεροειδών ακόμη και χαμηλής δόσης. Το etanercept πιθανόν είναι ασφαλέστερο φάρμακο ως προς τον κίνδυνο εμφάνισης λοιμώξεων, συγκριτικά με τα υπόλοιπα τις κατηγορίας του. Η ταυτόχρονη λήψη δύο βιολογικών παραγόντων δεν αυξάνει στατιστικά σημαντικά τον κίνδυνο λοιμώξεων. Όσον αφορά την χρήση αναστολέων JAK κινασών συμπεραίνεται μία αύξηση του κινδύνου για λοιμώξεις και ιδιαίτερα έρπητα ζωστήρα, με την λήψη συγκεκριμένων δόσεων. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα Β ή λανθάνουσα φυματίωση πριν την έναρξη θεραπευτικής αγωγής. Συμπεράσματα: Ο κίνδυνος λοιμώξεων σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα είναι αυξημένος και σχετίζεται με το είδος της ληφθείσας αγωγής. Για την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων για το θέμα που μελετήσαμε, θα ήταν χρήσιμο να πραγματοποιηθούν στο μέλλον περισσότερες συγκριτικές μελέτες μεταξύ των διαφόρων χρησιμοποιούμενων φαρμακευτικών επιλογών και ιδιαίτερα μεταξύ των νεότερων βιολογικών παραγόντων. Για να κρίνουμε συνολικά την ασφάλεια των χρησιμοποιούμενων αντιρρευματικών φαρμάκων, είναι σκόπιμο να συνεκτιμήσουμε και άλλους παράγοντες όπως είναι η αποτελεσματικότητά τους ως προς την ενεργότητα της νόσου ή η εμφάνιση των κακοηθειών ως ανεπιθύμητη ενέργεια και όχι μόνο η πρόκληση λοιμώξεων.","Introduction: Rheumatoid arthritis is a chronic, systemic and autoimmune disease with flares and remissions throughout its course. Most patients will present with complications and comorbidities and have an increased risk of contracting various infections due to the pathophysiology of the disease and due to the treatment regimen. Various therapeutic options have been implicated in the increase of infections in these patients, especially newer targeted biological DMARDs. Aim: The aim of this paper is to review the literature on the incidence of infections in patients suffering from rheumatoid arthritis and its correlation with the type of treatment they receive to control the disease. Material and method: A comprehensive review of all English-language meta-analyses published in the years 2014-2024 in the PubMed database was conducted. Results: A total of 27 meta-analyses were included, meeting the criteria set. Almost all studies support that taking biological DMARDs increases the risk of infections and serious infections, compared to taking synthetic DMARDs in patients with rheumatoid arthritis. Increased risk is also associated with increased patient's age, history of previous methotrexate use or failed treatment with a biological agent, and daily use of corticosteroids, even at low doses. Etanercept is probably a safer drug choice in terms of infection risk, compared to the rest of its class. Taking two biological agents simultaneously does not cause statistically significant increase of infection risk. Regarding the use of JAK kinase inhibitors, increased infection risk, especially for herpes zoster, is concluded with the use of specific doses. Caution is required in patients with chronic hepatitis B or latent tuberculosis before initiating treatment. Conclusions: Infection risk in patients with rheumatoid arthritis is increased and is associated with the type of treatment received. In order to draw safer conclusions on the subject we studied, it would be useful more comparative studies to be carried out in the future between the various pharmaceutical options used and especially between the newer biological agents. To judge the overall safety of the antirheumatic drugs used, it is advisable to consider other factors such as their effectiveness in terms of disease activity or the occurrence of malignancies as an adverse effect and not only the occurrence of infections."],"dc:identifier":["uoadl:5326561","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5326561"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Οι λοιμώξεις σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα: μία βιβλιογραφική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:42Z"}