{"id":{"repo_id":"ankara","oai_identifier":"oai:dspace.ankara.edu.tr:20.500.12575/87953"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/ankara/oai:dspace.ankara.edu.tr:20.500.12575/87953","repository":{"repo_id":"ankara","name":"University of Ankara","base_url":"https://dspace.ankara.edu.tr/server/oai/request"},"display":{"title":"Le fort l osteotomisi ile maksiller advancement operasyonunda değişik sayıda ve şekildeki plaklarla fiksasyonun biyomekaniğinin sonlu elemanlar analizi metodu ile karşılaştırılması","abstract":"Maksiller deformiteler üç farklı düzlemde de oluşabilir. Cerrahi prosedür her hastaya özgün şekilde planlandığı gibi Le Fort I osteotomisi ile maksilla superior, inferior, anterior, posterior yada transvers doğrultuda tek veya birden çok segment halinde hareket ettirilebilir. Ortognatik cerrahi sonrası segmentlerin stabilizasyonunu sağlamak için titanyum miniplak-vida sistemleri kullanılan rijit internal fiksasyon tercih edilmektedir. Sonlu elemanlar analizi, karmaşık geometriye sahip yapılarda özellikle canlı doku ve organlarda meydana gelen gerilme stresi, sıkışma stresi ve yer değiştirmelerin hassas bir şekilde incelenmesine olanak sağlayan matematiksel bir yöntemdir. Bu çalışmada değişik fiksasyonlardaki stres dağılımları ve optimal miniplak kullanımını belirleyebilmek için L ve Le Fort plaklarından oluşan 2'li ve 4'lü plak sistemlerinin kullanıldığı bilgisayar modelleri oluşturularak üç boyutlu sonlu elemanlar analizi yöntemi ile karşılaştırılmıştır. Analizler neticesinde en yüksek relatif deplasman miktarlarının, Pmin ve Von Mises streslerinin 2 Le Fort plağı kullanılan modelde, en yüksek Pmax streslerinin ise 2 L plağı kullanılan modelde oluştuğu görülmüştür. Le Fort I osteotomisi ile maksiller advancement operasyonlarında yapılan fiksasyonlarda 4'lü plak sistemleri kullanmanın daha güvenilir bir yöntem olduğu ortaya çıkmıştır. 2'li plak sistemleri kullanılacaksa L plak yerine Le Fort plağı kullanmanın nispetten daha iyi olduğu, 4'lü plak sistemlerinde ise L ve Le Fort plağı kullanılması arasında anlamlı bir fark oluşmadığı görülmüştür.","abstract_html":"Maksiller deformiteler üç farklı düzlemde de oluşabilir. Cerrahi prosedür her hastaya özgün şekilde planlandığı gibi Le Fort I osteotomisi ile maksilla superior, inferior, anterior, posterior yada transvers doğrultuda tek veya birden çok segment halinde hareket ettirilebilir. Ortognatik cerrahi sonrası segmentlerin stabilizasyonunu sağlamak için titanyum miniplak-vida sistemleri kullanılan rijit internal fiksasyon tercih edilmektedir. Sonlu elemanlar analizi, karmaşık geometriye sahip yapılarda özellikle canlı doku ve organlarda meydana gelen gerilme stresi, sıkışma stresi ve yer değiştirmelerin hassas bir şekilde incelenmesine olanak sağlayan matematiksel bir yöntemdir. Bu çalışmada değişik fiksasyonlardaki stres dağılımları ve optimal miniplak kullanımını belirleyebilmek için L ve Le Fort plaklarından oluşan 2'li ve 4'lü plak sistemlerinin kullanıldığı bilgisayar modelleri oluşturularak üç boyutlu sonlu elemanlar analizi yöntemi ile karşılaştırılmıştır. Analizler neticesinde en yüksek relatif deplasman miktarlarının, Pmin ve Von Mises streslerinin 2 Le Fort plağı kullanılan modelde, en yüksek Pmax streslerinin ise 2 L plağı kullanılan modelde oluştuğu görülmüştür. Le Fort I osteotomisi ile maksiller advancement operasyonlarında yapılan fiksasyonlarda 4'lü plak sistemleri kullanmanın daha güvenilir bir yöntem olduğu ortaya çıkmıştır. 2'li plak sistemleri kullanılacaksa L plak yerine Le Fort plağı kullanmanın nispetten daha iyi olduğu, 4'lü plak sistemlerinde ise L ve Le Fort plağı kullanılması arasında anlamlı bir fark oluşmadığı görülmüştür.","abstract_has_math":false,"creators":["YILDIZ, ÖNEL"],"institution":"Sağlık Bilimleri Enstitüsü","degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":"Other","school":null,"contributors":[],"advisors":["TÜZÜNER ÖNCÜL, AYŞEGÜL MİNE"],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-07-24T00:54:26Z","subjects":["cerrahi prosedür","Le fort l osteotomisi","Maksiller deformiteler"],"languages":["tr"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/20.500.12575/87953","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor.advisor","label":"Advisor","values":["TÜZÜNER ÖNCÜL, AYŞEGÜL MİNE"]},{"key":"dc:contributor.department","label":"Department","values":["Other"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["YILDIZ, ÖNEL"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2023-04-03T10:54:59Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2023-04-03T10:54:59Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2015"]},{"key":"dc:publisher","label":"Institution","values":["Sağlık Bilimleri Enstitüsü"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["doctoralThesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["cerrahi prosedür","Le fort l osteotomisi","Maksiller deformiteler"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["tr"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["http://hdl.handle.net/20.500.12575/87953"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Maksiller deformiteler üç farklı düzlemde de oluşabilir. Cerrahi prosedür her hastaya özgün şekilde planlandığı gibi Le Fort I osteotomisi ile maksilla superior, inferior, anterior, posterior yada transvers doğrultuda tek veya birden çok segment halinde hareket ettirilebilir. Ortognatik cerrahi sonrası segmentlerin stabilizasyonunu sağlamak için titanyum miniplak-vida sistemleri kullanılan rijit internal fiksasyon tercih edilmektedir. Sonlu elemanlar analizi, karmaşık geometriye sahip yapılarda özellikle canlı doku ve organlarda meydana gelen gerilme stresi, sıkışma stresi ve yer değiştirmelerin hassas bir şekilde incelenmesine olanak sağlayan matematiksel bir yöntemdir. Bu çalışmada değişik fiksasyonlardaki stres dağılımları ve optimal miniplak kullanımını belirleyebilmek için L ve Le Fort plaklarından oluşan 2'li ve 4'lü plak sistemlerinin kullanıldığı bilgisayar modelleri oluşturularak üç boyutlu sonlu elemanlar analizi yöntemi ile karşılaştırılmıştır. Analizler neticesinde en yüksek relatif deplasman miktarlarının, Pmin ve Von Mises streslerinin 2 Le Fort plağı kullanılan modelde, en yüksek Pmax streslerinin ise 2 L plağı kullanılan modelde oluştuğu görülmüştür. Le Fort I osteotomisi ile maksiller advancement operasyonlarında yapılan fiksasyonlarda 4'lü plak sistemleri kullanmanın daha güvenilir bir yöntem olduğu ortaya çıkmıştır. 2'li plak sistemleri kullanılacaksa L plak yerine Le Fort plağı kullanmanın nispetten daha iyi olduğu, 4'lü plak sistemlerinde ise L ve Le Fort plağı kullanılması arasında anlamlı bir fark oluşmadığı görülmüştür."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Le fort l osteotomisi ile maksiller advancement operasyonunda değişik sayıda ve şekildeki plaklarla fiksasyonun biyomekaniğinin sonlu elemanlar analizi metodu ile karşılaştırılması"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor.advisor":["TÜZÜNER ÖNCÜL, AYŞEGÜL MİNE"],"dc:contributor.department":["Other"],"dc:creator":["YILDIZ, ÖNEL"],"dc:date.accessioned":["2023-04-03T10:54:59Z"],"dc:date.available":["2023-04-03T10:54:59Z"],"dc:date.issued":["2015"],"dc:description.abstract":["Maksiller deformiteler üç farklı düzlemde de oluşabilir. Cerrahi prosedür her hastaya özgün şekilde planlandığı gibi Le Fort I osteotomisi ile maksilla superior, inferior, anterior, posterior yada transvers doğrultuda tek veya birden çok segment halinde hareket ettirilebilir. Ortognatik cerrahi sonrası segmentlerin stabilizasyonunu sağlamak için titanyum miniplak-vida sistemleri kullanılan rijit internal fiksasyon tercih edilmektedir. Sonlu elemanlar analizi, karmaşık geometriye sahip yapılarda özellikle canlı doku ve organlarda meydana gelen gerilme stresi, sıkışma stresi ve yer değiştirmelerin hassas bir şekilde incelenmesine olanak sağlayan matematiksel bir yöntemdir. Bu çalışmada değişik fiksasyonlardaki stres dağılımları ve optimal miniplak kullanımını belirleyebilmek için L ve Le Fort plaklarından oluşan 2'li ve 4'lü plak sistemlerinin kullanıldığı bilgisayar modelleri oluşturularak üç boyutlu sonlu elemanlar analizi yöntemi ile karşılaştırılmıştır. Analizler neticesinde en yüksek relatif deplasman miktarlarının, Pmin ve Von Mises streslerinin 2 Le Fort plağı kullanılan modelde, en yüksek Pmax streslerinin ise 2 L plağı kullanılan modelde oluştuğu görülmüştür. Le Fort I osteotomisi ile maksiller advancement operasyonlarında yapılan fiksasyonlarda 4'lü plak sistemleri kullanmanın daha güvenilir bir yöntem olduğu ortaya çıkmıştır. 2'li plak sistemleri kullanılacaksa L plak yerine Le Fort plağı kullanmanın nispetten daha iyi olduğu, 4'lü plak sistemlerinde ise L ve Le Fort plağı kullanılması arasında anlamlı bir fark oluşmadığı görülmüştür."],"dc:identifier.uri":["http://hdl.handle.net/20.500.12575/87953"],"dc:language.iso":["tr"],"dc:publisher":["Sağlık Bilimleri Enstitüsü"],"dc:subject":["cerrahi prosedür","Le fort l osteotomisi","Maksiller deformiteler"],"dc:title":["Le fort l osteotomisi ile maksiller advancement operasyonunda değişik sayıda ve şekildeki plaklarla fiksasyonun biyomekaniğinin sonlu elemanlar analizi metodu ile karşılaştırılması"],"dc:type":["doctoralThesis"]},"updated_at":"2026-07-24T00:54:26Z"}