Transformatywny charakter systemu wyobrażeń społeczeństw Południowo-Środkowej Anatolii w okresie 6500-5500 p.n.e.
Niniejsza praca jest poświęcona kwestii pochodzenia systemu wyobrażeń z Regionu Jezior w południowo-środkowej Turcji w okresie Późnego Neolitu i Wczesnego Chalkolitu. Punktem wyjścia do rozważań jest osada Çatalhöyük w środkowej Anatolii. We wczesnym neolicie wyróżniały ją domostwa bogato zdobione malowidłami i rzeźbami. Istniał swoisty kanon symboli i motywów. Osada ulegała stopniowym przemianom, zmniejszając swój rozmiar i u schyłku 7 tysiąclecia została opuszczona. Rozpad Çatalhöyük, początek masowej migracji i pojawienie się osad w Regionie Jezior są mniej więcej równoczasowe. Upadek neolitycznego świata nie oznaczał jednak końca sfery wyobrażeniowej. Wizerunki znane ze ścian Çatalhöyük zaczęły pojawić się w Regionie Jezior. W celu prześledzenia obecności i dynamiki zmian sfery wyobrażeniowej, dane uzyskane w trakcie wykopalisk z czterech intensywnie przebadanych stanowisk archeologicznych (ceramika, figurki, pieczęcie stemplowe) zostały przeanalizowane w oparciu o semiotykę Charlesa Peirce’a. Analizy pokazały, iż wczesnochalkolityczny system znaków i wyobrażeń zbudowany był z replik znaków wczesnoneolitycznych. Społeczności Regionu Jezior czerpały z tradycji Çatalhöyük w celu odwołania się i podkreślenia związków z przeszłością i miejscem pochodzenia. Wraz z upływem czasu, formy motywów ulegały stopniowej stylizacji i wskutek tego utraciły swe pierwotne znaczenie. My doctoral dissertation is devoted to the issue of the origin of the Late Neolithic and Early Chalcolithic imagery in the Lake District, south- central Turkey. My point of departure is the site of Çatalhöyük in Central Anatolia, characterized by an elaborate art inside the houses. In Çatalhöyük a whole range of motifs and themes were used and reproduced on wall paintings and reliefs. The settlement was undergoing significant transformations in different domains, was gradually decreasing in size and finally abandoned. The end of the Early Neolithic clearly did not mark the demise of the Neolithic imagery. In different parts of the Central Anatolia we can observe continuity of some forms of motifs known from Neolithic wall paintings and reliefs on small, mobile objects. My thesis is devoted to answering the question, how many forms of Neolithic motifs and themes survived in the Late Neolithic and Early Chalcolithic periods in the Lake District region. In order to reassess the imagery, data was collected from the four intensively excavated sites from the region: Hacılar, Kuruçay, Höyücek and Bademağacı. I examined three main categories of artifacts: pottery, figurines and stamp seals, in order to trace the presence and transformation of particular images in time. I employed the semiotic perspective of Charles Sanders Peirce.
Późny Neolit, Wczesny Chalkolit, południowo- środkowa Anatolia, semiotyka, Imagery, Late Neolithic, Early Chalcolithic, Central Anatolia, semiotics
Networked Digital Library of Theses and Dissertations