Składnia i semantyka niemieckich i polskich okoliczników kierunkowych. Analiza konfrontatywna

Przedmiot badawczy rozprawy stanowi dyrekcjonalność (Direktionalität) i środki językowe służące jej wyrażaniu w języku niemieckim i polskim: przysłówki dyrekcjonalne (Direktionaladverbien) i partykuły dyrekcjonalne (Direktionalpartikeln) oraz ich wkład w wyrażanie dyrekcjonalności. Głównym celem rozprawy jest analiza niemieckich okoliczników kierunkowych pod kątem semantycznym i syntaktycznym oraz ich konfrontacja z językiem polskim. Rozprawa składa się ze wstępu, pięciu rozdziałów i bibliografii. Rozdział pierwszy podejmuje próbę przedstawienia stanu badań w zakresie przysłówków. W rozdziale drugim dokonano analizy morfologicznej, semantycznej i syntaktycznej przysłówków i partykuł dyrekcjonalnych i ich konfrontacji. Rozdział trzeci dokonuje analizy poszczególnych okoliczników w badanych językach, a w szczególności okoliczników dyrekcjonalnych (Direktionalia), okoliczności występowania, postacie i funkcje syntaktyczne. Rozdział czwarty jest próbą odpowiedzi na pytanie o status syntaktyczny konstrukcji czasowników z przysłówkami dyrekcjonalnymi po zmianie ortografii niemieckiej. W kończącym rozprawę rozdziale piątym omówiono cechy obu systemów gramatycznych i różnice wynikające z istoty czasownika w formie osobowej oraz porównano specyfikację wymiaru ‘dyrekcjonalność’ (Direktionalität) w języku polskim i niemieckim.

Author dc:creator

• Kazimierska, Elżbieta

Advisor dc:contributor.advisor

• Schatte, Christoph. Promotor

• okoliczniki kierunkowe
• adverbials of direction
• direktionalia
• syntax
• składnia
• semantyka
• semantic
• semantik
• konfrontacja
• konfrontation

Language dc:language.iso

de

Identifier

hdl:10593/2508

OAI record oai:identifier

https://repozytorium.amu.edu.pl/server/oai/request?verb=GetRecord&metadataPrefix=dim&identifier=oai%3Arepozytorium.amu.edu.pl%3A10593%2F2508