Abstract
dc:description.abstractCelem rozprawy jest znalezienie odpowiedzi na pytanie, czy współczesna Polska jest miejscem, gdzie rozmowa między Żydami a Polakami może przerodzić się w głęboki dialog, i czy, w kontekście najnowszej historii, Polacy są postrzegani przez Żydów spoza Polski jako partnerzy godni rozmowy. Wykorzystano zdjęcia wykonane przez czterech cieszących się poważaniem współczesnych, profesjonalnych żydowskich dokumentalistów z USA, Francji i Izraela. Z odczytania fotografii wynika, że przeważa wizerunek Polski jako krainy opustoszałej po katastrofie Zagłady, zachodzi mitologizacja obrazu Polaka oraz auto-portretu fotografa/komentatora, i działają konstrukcje generujące wizerunek Polaków jako architektów zapomnienia kultury Polskich Żydów oraz jako współwinnych Zagłady Żydów. Polska bywa traktowana jako przedmiot nostalgii. Dominujący obraz jest „rozszczelniany” przez wizerunki ukazujące urealniony obraz Polski i Polaków oraz nacechowane pozytywnie teksty spoza sfery wizualnej. Większość obrazów konstruuje obraz Polski poprzez odniesienia do materialnego i historycznego dziedzictwa nazistowskich Niemiec na polskiej ziemi, i buduje portrety Polaków jako wspólników nazistowskich Niemców. Fotograficzne interpretacje pokazują, że Polska jest pozbawiona pozytywnego znaczenia w dialogu między Żydami a nie-Żydami, oraz, że dla dokonania pozytywnych przemian konieczne jest przeprowadzenie przez Polaków krytycznego rozrachunku z rolą Polaków w Shoah.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Auron-Gorska, Joanna
- Advisor dc:contributor.advisor
-
- Święczkowska, Halina. Promotor
Subjects
dc:subject × 6Rights
- Language dc:language.iso
- pl
Identifiers
dc:identifier.*- Handle dc:identifier.uri
- http://hdl.handle.net/10593/2376