Back to results

Poznan

Meandry dialektyki i ironii. O operach Louisa Andriessena

Abstract

dc:description.abstract

Praca jest analizą twórczości operowej holenderskiego kompozytora Louisa Andriessena (ur. 1939) pod kątem występowania w niej dwóch kategorii, które sam kompozytor określa mianem dialektyki (jedności przeciwieństw charakterystycznych dla danego zjawiska) i ironii (zwłaszcza dwóch jej odmian: ironii romantycznej, związanej z dystansem autora wobec swojego dzieła, oraz ironii tragicznej, powiązanej z nieuchronnością losu). Celem pracy jest prezentacja wybranych elementów twórczości Andriessena, ze szczególnym uwzględnieniem cech języka muzycznego oraz odniesień literackich i symbolicznych, na tle przemian gatunku operowego drugiej połowy XX i pierwszej XXI wieku. Ironia i dialektyka, dwa elementy spajające cztery dzieła sceniczne Andriessena (De Materie, Rosa: The Death of a Composer, Writing to Vermeer, La Commedia), obecne są także w inscenizacjach Roberta Wilsona, Petera Greenawaya i Hala Hartleya, reżyserów/librecistów, głównych współpracowników Andriessena, którzy swoją wizją dopełniają zawarte w partyturze idee muzyczne i kompozytorskie. Teatr operowy Louisa Andriessena to przykład współczesnego teatru muzycznego, łączącego w sobie elementy tradycji i sztuki eksperymentalnej.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Author dc:creator
  • Straburzyński, Maciej
Advisor dc:contributor.advisor
  • Kozłowski, Krzysztof. Promotor

Subjects

dc:subject × 6

Rights

Language dc:language.iso
pl

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
hdl:10593/2251

Chain of custody

source
Harvested from
Poznan
Base URL
repozytorium.amu.edu.pl/server/oai/request
Last updated
2026-08-21
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Straburzyński, Maciej. Meandry dialektyki i ironii. O operach Louisa Andriessena. 2012. http://hdl.handle.net/10593/2251