Teatr Terayamy Shūji
type: CreativeWork
description: Terayama Shūji (1935-1983) jest jednym z najwybitniejszych twórców teatralnych w historii współczesnego teatru japońskiego. W swoich pracach często odwoływał się do lokalnych wierzeń. Terayama był zainteresowany "magią" pierwotnych kultur i dostrzegał sposób funkcjonowania teatru jako magii. Jednym z najczęściej powtarzających się motywów w jego twórczości jest kwestia system rodzinnego. To dlatego, że stanowi on o tożsamości Japończyków. Innym motywem jest przestrzeń w jego dziełach, rozumiana jako "przestrzeń słów", "przestrzeń przypadkowych spotkań" oraz "przestrzeń wyobraźni". Wiążą się one z koncepcją "przestrzeni perfomatywnej", która stanowi czwarty przymiot teatralnej przestrzeni Terayamy. Terayama zawsze krytycznie odnosił się do teatrów Bertolta Brechta oraz Konstantina Stanisławskiego. Jednak to właśnie dzięki ich teorii teatru sformułował swoją "dramaturgię spotkania". Pozostawał pod silnym wpływem Antonina Artauda i jego spadkobiercy - The Living Theatre, i nawiązywał do ich koncepcji aktora jako medium magicznego, teatru jako magicznego rytuału czy dżumy wywołanej przez martwego szczura. Pracę Jerzego Grotowskiego oraz Richarda Schechnera postrzegał jako indywidualistyczny i zamknięty "teatr ciała". Przeciwstawiając się im, zaproponował koncepcję "ciała synchronicznego". Terayama nawiązywał też do Tadeusza Kantora i Witkacego tworząc nową dramaturgię, tzw. "dramaturgię «przerwy»". Praca wzbogacona jest o własny polski przekład z japońskiego teorii teatru Terayamy Meiro-to Shikai [Labirynt i Morze Martwe. Terayama Shūji (1935-1983) is one of the most important figures in the history of contemporary Japanese theatre. In his works, he often made references to domestic religious motifs. Furthermore, Terayama was inspired by the "magic" of primitive cultures, as he saw a similarity between the function of theatre and that of magic. In Terayama's plays the motif of family system is also repeated because it allows the Japanese to establish their indentities. …
abstract: Terayama Shūji (1935-1983) jest jednym z najwybitniejszych twórców teatralnych w historii współczesnego teatru japońskiego. W swoich pracach często odwoływał się do lokalnych wierzeń. Terayama był zainteresowany "magią" pierwotnych kultur i dostrzegał sposób funkcjonowania teatru jako magii. Jednym z najczęściej powtarzających się motywów w jego twórczości jest kwestia system rodzinnego. To dlatego, że stanowi on o tożsamości Japończyków. Innym motywem jest przestrzeń w jego dziełach, rozumiana jako "przestrzeń słów", "przestrzeń przypadkowych spotkań" oraz "przestrzeń wyobraźni". Wiążą się one z koncepcją "przestrzeni perfomatywnej", która stanowi czwarty przymiot teatralnej przestrzeni Terayamy. Terayama zawsze krytycznie odnosił się do teatrów Bertolta Brechta oraz Konstantina Stanisławskiego. Jednak to właśnie dzięki ich teorii teatru sformułował swoją "dramaturgię spotkania". Pozostawał pod silnym wpływem Antonina Artauda i jego spadkobiercy - The Living Theatre, i nawiązywał do ich koncepcji aktora jako medium magicznego, teatru jako magicznego rytuału czy dżumy wywołanej przez martwego szczura. Pracę Jerzego Grotowskiego oraz Richarda Schechnera postrzegał jako indywidualistyczny i zamknięty "teatr ciała". Przeciwstawiając się im, zaproponował koncepcję "ciała synchronicznego". Terayama nawiązywał też do Tadeusza Kantora i Witkacego tworząc nową dramaturgię, tzw. "dramaturgię «przerwy»". Praca wzbogacona jest o własny polski przekład z japońskiego teorii teatru Terayamy Meiro-to Shikai [Labirynt i Morze Martwe. Terayama Shūji (1935-1983) is one of the most important figures in the history of contemporary Japanese theatre. In his works, he often made references to domestic religious motifs. Furthermore, Terayama was inspired by the "magic" of primitive cultures, as he saw a similarity between the function of theatre and that of magic. In Terayama's plays the motif of family system is also repeated because it allows the Japanese to establish their indentities. …
author: Tsuda, Terumichi
keywords: Japonia, Japan, lokalne wierzenia, local beliefs, system rodzinny, family system, performatywność, performativity, teatr dwudziestowieczny, twentieth-century theatre
date published: 2015-11-09
date modified: 2026-07-27T18:45:27Z
provider: Poznan
publisher: Networked Digital Library of Theses and Dissertations
type: WebPage
source organization: Poznan