Yfirlitssýningar á kynbótahrossum - tíðni einkunnabreytinga og mat á erfðastuðlum
Markmið þessa verkefnis var að skoða dóma fyrir og eftir yfirlitssýningar á íslenskum kynbótahrossum. Meðaltalshækkun og tíðni breytinga á einkunnum á yfirlitssýningum var tekin saman, fyrir alls 7187 kynbótadóma á árunum 2007-2011. Gerð var samantekt á því hvaða gangtegundir var verið að sýna og tíðni og magn breytinga á einkunnum fyrir hvern hæfileika. Auk þess var skoðuð tíðni áverka á nokkrum kynbótasýningum þar sem tekinn var saman fjöldi áverka í dómi fyrir og eftir yfirlit, alls á 2064 hrossum. Að lokum var markmiðið að meta erfðastuðla allra hæfileika og nota til þess einkunnir bæði fyrir og eftir yfirlit. Meðalhækkun í einkunnagjöf allra eiginleika var 0,80 þar sem mesta meðalhækkunin var í hægu tölti, hægu stökki, feti og skeiði. Oftast hækkuðu eiginleikar um 0,5 í einkunnagjöf á yfirlitssýningu og nokkuð var um hækkun upp á 1,0. Mestur breytileiki í hækkunum var í skeiði og var það eini eiginleikinn sem hækkaði um heila fjóra í einkunnagjöf. Annars var mikill breytileiki í stökki og hægu tölti. Minnsti breytileikinn í hækkunum var hjá tölti, vilja og geðslagi og fegurð í reið. Alls voru skráðir áverkar hjá 415 hrossum á tilteknum kynbótasýningum þar sem 215 áverkar voru skráðir á yfirliti en 262 áverkar skráðir í dómi fyrir yfirlit. Erfðastuðlar voru metnir með tveimur mismunandi líkönum: þar sem gögnin innihéldu alla dóma þeirra hrossa sem metin voru á kynbótasýningum á gefnu tímabili og þar sem gögnin innihéldu aðeins hæsta aldursleiðrétta kynbótadóm hross ef hross var metið oftar en einu sinni á kynbótasýningu á gefnu tímabili. Þá var eiginleikinn skeið metinn bæði með öllum dómum inniföldum og síðan án færslna þar sem skeið var 5,0 (einungis voru notaðar einkunnir fyrir skeið ≥ 5,5). Þetta var gert í því skyni að kanna hugsanlegan mismun erfðastuðla. Helstu niðurstöður á mati erfðastuðla voru þær að ef dómar eftir yfirlit eru notaðir þá næst almennt nákvæmara mat á hestum, hvort sem um er að ræða alla dóma eða hæstu aldursleiðréttu dóma. Nákvæmara mat skilar sér m.a í hækkun arfgengis sambærilegra eiginleika ef notaðir voru dómar eftir yfirlit samanborið við ef notaðir voru einungis dómar fyrir yfirlit. Hækkun arfgengis má nær alltaf rekja til minni umhverfisbreytileika eftir yfirlit en fyrir yfirlit auk þess sem mat á erfðabreytileika verður hærra í sumum eiginleikum. Þegar notaður var hæsti aldursleiðrétti dómur hækkaði mat á arfgengi allra eiginleika eftir yfirlitssýningar nema hjá fegurð í reið sem var óbreytt. Mesta hækkun á arfgengi var hjá eiginleikunum hægu tölti og skeiði. Þegar notaðar voru endurteknar mælingar hækkaði arfgengi allra eiginleika, mest fyrir hægt tölt. Í flestum eiginleikum var hækkun í arfgengi meiri þegar endurteknar mælingar voru notaðar samanborið við þegar aðeins hæsti aldursleiðrétti dómur var notaður. Almennt var lítil breyting í mati á erfðabreytileika en lækkun var í mati á umhverfisbreytileika allra eiginleika, nema fegurð í reið þar sem hann stóð í stað.
Kynbótasýningar, Yfirlitssýning, Tíðni breytinga, Áverkaskráning, Mat á erfðastuðlum
Networked Digital Library of Theses and Dissertations