Kynferðisbrot gegn drengjum

Markmið þessarar ritgerðar er að rannsaka ferli kynferðisbrotamála gegn drengjum fyrir dómstólum, með það fyrir augum að kanna hversu hátt hlutfall drengja eru misnotaðir kynferðislega af öðrum en þeim aðilum sem þeir eiga að geta treyst og leitað skjóls hjá. Enn fremur verður litið til þess hvaða afleiðingar drengir glíma við í kjölfar kynferðislegrar misnotkunar og hvort munur sé á eðli og ásýnd kynferðisbrota gegn drengjum andspænis stúlkum. Höfð er hliðsjón af sálfræði- og/eða læknisfræðilegum gögnum um eðli og afleiðingar brotanna í einstaka dómsúrlausnum og útgefnu efni jafnt innlendra sem erlendra fræðimanna við úrlausn þess álitaefnis. Að lokum er gerð grein fyrir erlendum rannsóknum og niðurstöður þeirra bornar saman við niðurstöður rannsóknar höfundar. Fram kemur að drengjum virðist stafa meiri hætta af ókunnugum, öfugt við stúlkur, sem eru yfirleitt beittar kynferðislegu ofbeldi af einhverjum sem er þeim nákomin. Þegar tengslin eru skoðuð út frá aldri lítur út fyrir að yngri drengir séu frekar í hættu á að vera misnotaðir af einhverjum sem þeir eiga að geta treyst og leitað skjóls hjá, en þeir sem eldri eru. Af þeim afleiðingum sem drengir glíma við í kjölfar kynferðisbrota er einna athyglisverðast hversu margir drengir glíma við reiði, auk þess sem margir eru hræddir um að félagar þeirra komist að misnotkuninni, sem tengist skömminni og sektarkenndinni sem heldur þeim í heljargreipum, auk hræðslunnar við það að vera stimplaður „hommi“. Þegar afleiðingar kynferðisofbeldis á drengi og stúlkur eru bornar saman er ljóst að stúlkur beina hegðuninni inn á við með sjálfskaðandi hegðun, á meðan drengir leita út á við og láti reiði sína bitna á öðrum. Á heildina litið eru niðurstöður erlendra rannsókna svipaðar og hérlendis. Hlutfall drengja sem eru misnotaðir af aðilum utan fjölskyldunnar er þó heldur hærra samkvæmt íslenskum dómum, auk þess sem misnotkun drengja hefst yfirleitt fyrir kynþroskaaldur samkvæmt erlendum rannsóknum, sem er í andstöðu við niðurstöður úr íslenskum dómum. Þá er meðalaldur gerenda töluvert lægri samkvæmt erlendum rannsóknum, eða rúmlega 40 ár miðað við 32 ár. Ástæðan gæti verið að upplýsingar um aldur geranda var ekki að finna í öllum dómunum og skekkir það heildarmyndina. Að lokum er vert að taka fram að niðurstöðurnar í heild sinni benda til þess að kynferðisofbeldi gegn drengjum sé falið. Það er því ljóst að þennan málaflokk þarf að taka til opinskárrar umræðu.

Author dc:creator

• Ásrún Eva Harðardóttir 1983-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn í Reykjavík

• Kynferðisafbrot
• Refsiréttur
• Lögfræði

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/6890

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/6890