Umgengni barna við foreldra : réttur eða skylda barna?

Markmið ritgerðarinnar er að svara grundvallarspurningum er varða rétt barns til að láta í ljós afstöðu sína í umgengnismálum og hvort að tekið sé tillit til þeirrar afstöðu. Með fullgildingu barnasáttmálans og breytingum á löggjöf á sviði barnaréttar á Íslandi hefur réttarstaða barna aukist og viðhorf til barna hafa tekið miklum og jákvæðum breytingum. Þróun löggjafar á sviði barnaréttar hefur verið mjög ör á síðastliðnum áratugum. Meðal annars hefur börnum verið veittur aukinn réttur til að tjá sig í málum sem varða hagsmuni þeirra og mun meira tillit er tekið til skoðana barna frá því sem áður var. Einnig hefur það sjónarmið fengið aukið vægi að börn séu einstaklingar með sjálfstæð réttindi, óháð réttindum foreldra þeirra. Með ritgerðinni er leitast við að svara því hvort að umgengni barna við foreldra sé réttur eða skylda barna. Til að svara þeirri spurningu verður farið yfir þróun barnalöggjafar á Íslandi og þær breytingar á löggjöf sem fylgdu undirritun barnasáttmálans. Fjallað er um þau þvingunarúrræði sem gera foreldrum kleift að knýja fram umgengni við barn og skilyrði fyrir beitingu slíkra úrræða. Einnig er gerður samanburður við norræna barnalöggjöf og hvernig hún hefur verið fyrirmynd íslenskar barnalöggjafar. Farið verður ítarlega í meginreglur barnasáttmálans og þá sérstaklega þær sem snúa að rétti barns til að láta í ljós afstöðu sína og að hversu miklu marki íslenskir dómstólar hafa virt þær reglur í dómaframkvæmd sinni. Að lokum verður dómaframkvæmd hérlendis borin saman við dóma mannréttindindadómstóls Evrópu í umgengnismálum.

Author dc:creator

• Ásta Þorsteinsdóttir 1989-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn í Reykjavík

• Lögfræði
• Barnaréttur
• Umgengnisréttur

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/38647

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/38647