Reykjavík University
Skuldaraskipti : hvenær hefur kröfuhafi samþykkt skuldskeytingu?
Abstract
dc:description.abstractUmfjöllunarefni ritgerðarinnar snýr að mestu leyti að skuldaraskiptum. Markmið ritgerðarinnar er þríþætt. Í fyrsta lagi greina hvað dómstólar telja gilda sem samþykki kröfuhafa fyrir skuldskeytingu. Í öðru lagi gera greinagóða umfjöllun um aðilaskipti með hliðsjón af stöðu skuldara. Að lokum draga fram álitaefni sem m.a. fylgja því að ekki sé við heildstæðar reglur eða lagaákvæði að styðjast. Ritgerðin ber nafnið ,,Skuldaraskipti – hvenær hefur kröfuhafi samþykkt skuldskeytingu?“. Viðfangsefnið var aðallega nálgast út frá skrifum fræðimanna á sviði kröfuréttar sem og dómaframkvæmd Hæstaréttar. Þrátt fyrir að meginreglur kröfuréttar séu að mestu ólögfestar er mikið um lögfestar undanþágur frá þeim. Er því stuðst að miklu leyti við lagasafn Alþings. Eftir inngangsorð ritgerðarinnar er gert grein fyrir kröfurétti og stöðu hans innan fjármunaréttar. Að auki er gert grein fyrir hvað kröfuréttindi eru og skilyrðin sem þau þurfa að uppfylla til að teljast skuldbindandi. Næsti kafli fer í almenna umfjöllun um aðilaskipti. Er fyrst fjallað almennt um aðilaskipti að eignarréttindum og þar næst kröfuhafaskipti. Í lok kaflans er fjallað um stöðu skuldara við kröfuhafaskipti með áherslu á þegar skuldari greiðir upphaflegum kröfuhafa. Síðasti kafli ritgerðarinnar fer í meginviðfangsefnið. Tvær mismunandi birtingarmyndir skuldskeytingar eru skoðaðar. Annars vegar þegar kröfuhafi veitir fyrirfram samþykki fyrir skuldskeytingu og hins vegar eftir á samþykki. Í dómaframkvæmd hefur það verið staðfest að kröfuhafi geti gefið beint eða óbeint samþykki fyrir skuldskeytingu. Beina samþykkið getur annað hvort verið munnlegt eða skriflegt. Óbeint samþykki byggist á hinn bóginn á heildarmati á atvikum. Það liggur hins vegar engin skýr lína um hvað telst óbeint samþykki og hvað ekki. Verður að meta atvik í hverju máli fyrir sig. Þar sem meginreglan um skuldaraskipti grundvallast á verndarhagsmunum kröfuhafa verður að túlka undanþágur frá meginreglunni þröngt og meiri líkur á að vafaatriði séu túlkuð kröfuhafa í hag.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Brynjar Freyr Garðarsson 1995-
- Contributors dc:contributor
-
- Háskólinn í Reykjavík
Subjects
dc:subject × 3Rights
- Language dc:language.iso
- is
Identifiers
dc:identifier.*- Handle dc:identifier.uri
- http://hdl.handle.net/1946/33122
- OAI identifier oai:identifier
- oai:skemman.is:1946/33122