Abstract
dc:description.abstractÚtboðstilskipun Evrópusambandsins 2004/18/EB færði kaupendum í Evrópu nýtt innkaupaferli, samkeppnisviðræður, sem hafði í för með sér meiri sveigjanleika en áður hafði þekkst, með tilheyrandi heimild til viðræðna við þátttakendur. Tilskipunin hefur þó jafnframt haft í för með sér ágreining um inntak og umfang heimilda og hefur túlkun ákvæðanna verið mismunandi eftir ríkjum og tekið mið af gildum þeirra og réttarkerfum auk venja í hverju ríki. Í desember 2011 voru lagðar fram tillögur að endurbótum ákvæðanna af hálfu framkvæmdastjórnar Evrópusambandsins sem taka að hluta á þeim óskýrleika sem eldri tilskipun hafði í för með sér. Víða hafa verið gefnar út leiðbeiningar af hálfu opinberra aðila og annarra sérfræðinga til að skýra álitaefni og leggja grunn að viðurkenndri framkvæmd, sem ekki er tekið á í lögum. Hér á landi hefur notkun samkeppnisviðræðna verið afar takmörkuð. Þar sem sömu reglur gilda hérlendis og annars staðar í Evrópu eru líkur á að sömu ágreiningsefni komi upp hér á landi og því megi læra af reynslu annarra ríkja. Í ritgerð þessari er leitast við að greina hin fjölmörgu álitaefni, skoða reynslu annarra þjóða, viðbrögð þeirra við óskýrleika tilskipunarinnar og meta hvaða aðgerðir gætu komið að gagni hérlendis til að tryggja örugga og viðurkennda notkun samkeppnisviðræðna.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Helga Sigrún Harðardóttir 1969-
- Contributors dc:contributor
-
- Háskólinn í Reykjavík
Subjects
dc:subject × 5Rights
- Language dc:language.iso
- is
Identifiers
dc:identifier.*- Handle dc:identifier.uri
- http://hdl.handle.net/1946/15956
- OAI identifier oai:identifier
- oai:skemman.is:1946/15956