Lifandi menningararfur sem brú milli fortíðar og framtíðar Misræmi og tækifæri í skipulagi Vesturbyggðar

Rannsóknin fjallar um hvernig menningararfur birtist í skipulagi og landslagi fámennra byggða með áherslu á Vesturbyggð og Tálknafjörð. Markmið rannsóknarinnar var að skoða hvernig menningararfur er skilgreindur í formlegu skipulagi og hvernig íbúar upplifa tengsl sín við menningararf svæðisins. Stuðst var við eigindlega greiningu á aðalskipulagi sveitarfélaganna ásamt spurningakönnun meðal núverandi og fyrrum íbúa. Niðurstöður sýna að skipulagsgögn leggja fyrst og fremst áherslu á áþreifanlega þætti menningararfs, svo sem byggð og fornleifar, á meðan íbúar upplifa menningararf frekar sem lifandi fyrirbæri sem tengist minningum, frásögnum, örnefnum og daglegri reynslu. Rannsóknin bendir til þess að mikilvægt sé að samþætta betur óáþreifanlega þætti menningararfs og staðbundna þekkingu í skipulagsferlum til að styrkja tengsl milli samfélags, staðarvitundar og framtíðarskipulags.

Author dc:creator

• Tinna Holt Victorsdóttir 1988-

Contributors dc:contributor

• Landbúnaðarháskóli Íslands

• Skipulagsfræði
• Menningararfur
• Lifandi arfur
• Skipulag
• Vesturbyggð
• Fámenn byggð
• Íbúaþekking
• Staðarvitund

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

https://hdl.handle.net/1946/53713

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/53713