Smávirkjun í Hvítá í Borgarfirði (Í landi Refsstaða)

Með breyttum búskaparháttum og aukinni tækni til sjávar og sveita eykst þörfin fyrir stöðuga og örugga raforku. Á þeirri tækniöld sem við lifum á myndast oft aðstæður sem erfitt er að ráða við vegna tæknilegra vandamála. Það að geta verið sjálfum sér nógur hefur lengi blundað í þjóðarsál Íslendinga. Fyrir jarðeigendur getur það verið hentug og arðsöm landnýting að virkja bæjarlækinn. Í þessu verkefni er þó hugsað út fyrir bæjarlækinn þar sem sjálf Hvítá í Borgarfirði er hugsuð sem virkjað vatnsfall. Í verkefninu er leitast við að finna hentugan vélbúnað til þess að breyta vatnsorku í raforku. Til þess að hægt sé með áreiðanlegum hætti að finna besta hentuga búnaðinn þarf að vita hversu mikill hæðarmunur er á þeim stað sem inntak virkjunarinnar mun vera og svo úttak virkjunarinnar. Rennsli árinnar þarf líka að vera þekkt. Leyfismál, lög og reglur sem tengjast verkefni sem þessu eru einnig skoðuð. Niðurstöður sýna að það er mögulegt að setja niður litla virkjun á þeim stað sem lagt var upp með. Það er mjög lítill hæðarmunur á milli inn- og úttaks virkjunarinnar, það bindur okkur við val á vélbúnaði. Einnig kom í ljós að framkvæmd sem þessi er ekki hagkvæm miðað við þann búnað sem lagt er upp með.

Author dc:creator

• Anna Lísa Hilmarsdóttir 1975-

Contributors dc:contributor

• Landbúnaðarháskóli Íslands

• Vatnsaflsvirkjanir
• Raforka
• Jarðir

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/33475

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/33475